IV SA/Wa 611/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z zakazu wykonywania robót oraz gromadzenia ścieków na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. R. G. wniósł do Sądu skargę na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z [...] stycznia 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z [...] października 2013 r. o odmowie zwolnienia z zakazu wykonywania robót oraz gromadzenia ścieków na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią w rejonie [...], będącego pod wpływem zalewu wód wezbraniowych [...], polegających na budowie budynku letniskowego całorocznego oraz szczelnego zbiornika na nieczystości płynne na działce ew. nr [...] w m. P. w gminie N. Postanowieniem z 8 maja 2014 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na wniesienie jej po terminie. Przesyłkę zawierającą to postanowienie 20 maja 2014 r. odebrała żona skarżącego, co poświadczyła własnoręcznym podpisem (k. 29). Pismem nadanym w urzędzie pocztowym 10 czerwca 2014 r. (k. 33) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wezwany (k. 35) do sprecyzowania tego pisma skarżący wskazał, że zawiera ono również wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (por. pismo na k. 38). Wzywając skarżącego do sprecyzowania pisma Sąd zobowiązał go do uprawdopodobnienia w terminie 7 dni okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a w szczególności do nadesłania dokumentów świadczących o przebytej chorobie oraz wskazania, w jaki sposób stanowiła ona przeszkodę dla podjęcia czynności w celu ochrony własnych interesów osobiście lub z pomocą domowników od 20 maja 2014 r. do 3 czerwca 2014 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu (k. 38), w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wskazał, że od 20 maja 2014 r. do 3 czerwca 2014 r. był bardzo chory i nie mógł przeczytać listu (k. 31). Do pisma skarżący załączył zaświadczenie z ZUS obrazujące wypłatę zasiłku chorobowego od 27 stycznia 2014 r. do 27 lipca 2014 r. (k. 39). Skarżący wyjaśnił (k. 38), że w tym czasie przyjmował silne leki przeciwbólowe, które powodowały obniżenie koncentracji, a wszelką korespondencję żona odkładała na bok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, zaś art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stosownie do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Sądu nie ma przeszkód, aby rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przepisy nie zakazują rozpoznania tego typu wniosku, a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po siedmiodniowym terminie, jako że - w związku z doręczeniem skarżącemu postanowienia o odrzuceniu skargi 20 maja 2014 r. - upłynął on 27 maja 2014 r. Należy bowiem uznać, że 20 maja 2014 r. nastąpiło skuteczne doręczenie skarżącemu postanowienia o odrzuceniu skargi w trybie art. 72 § 1 P.p.s.a. poprzez doręczenie go żonie skarżącego (k. 29), która jest dorosłym domownikiem skarżącego. Brak informacji o wieku żony skarżącego, ale nie jest on decydujący dla uznania jej za pełnoletnią, gdyż w związku z zawarciem małżeństwa małoletni uzyskuje pełnoletniość (por. art. 10 § 2 zd. pierwsze ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny - Dz. U. z 2014 r., poz. 121), stąd należy uznać, że jest ona dorosłą. Ponadto, przyjąć należy, iż żona skarżącego podjęła się oddania skarżącemu pisma zawierającego postanowienie o odrzuceniu skargi. Pokwitowała ona bowiem odbiór pisma, a to zdaniem Sądu uzasadnia przyjęcie domniemania istnienia po stronie kwitującego woli oddania pisma adresatowi (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, sygn. akt II SA/Op 198/08 - dostępny na stronie internetowej www.nsa.gov.pl w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"). Z art. 72 § 1 P.p.s.a. nie wynika bowiem, aby "podjęcie się oddania pisma adresatowi" miało formułę wyraźnego oświadczenia, w którego treści powinna znaleźć się zgoda odbiorcy na przyjęcie pisma i zobowiązanie się do osobistego przekazania pisma adresatowi. Przepis ten nie wymaga stosowania tak sformalizowanego uzewnętrznienia gotowości przyjęcia pisma i podjęcia się oddania go adresatowi. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest zasadny, ponieważ strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Należy zwrócić uwagę na okoliczność, że skarżący został wezwany przez Sąd do uprawdopodobnienia w terminie siedmiu dni okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a w szczególności do nadesłania dokumentów świadczących o przebytej chorobie oraz wskazania, w jaki sposób stanowiła ona przeszkodę dla podjęcia czynności w celu ochrony własnych interesów osobiście lub z pomocą domowników od 20 maja 2014 r. do 3 czerwca 2014 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał zaświadczenie wystawione przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych o wypłaconych mu zasiłkach chorobowych od 27 stycznia 2014 r. do 27 lipca 2014 r. wyjaśniając, że w tym czasie przyjmował silne leki przeciwbólowe, które powodowały obniżenie koncentracji, a wszelką korespondencję żona odkładała na bok. Sąd uznał za uprawdopodobnione, że skarżący od 20 maja 2014 r. do 3 czerwca 2014 r. chorował, na co wskazuje wypłacanie mu zasiłku chorobowego m. in. za ten okres. Niemniej jednak nie każda choroba skutkuje brakiem winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Skutek taki wywołuje jedynie choroba, w czasie której skarżący nie jest w stanie osobiście bądź z pomocą osoby trzeciej - domownika (np. żony) - dokonać stosownej czynności procesowej. W niniejszej sprawie skarżący nie wskazał (a był do tego wezwany, k. 35), w jaki sposób jego choroba stanowiła przeszkodę dla podjęcia czynności w celu ochrony własnych interesów osobiście lub z pomocą domowników od 20 maja 2014 r. do 3 czerwca 2014 r. Wskazał, że w tym czasie przyjmował silne leki przeciwbólowe, które powodowały obniżenie koncentracji, niemniej jednak nie uprawdopodobnił tej okoliczności zaświadczeniem lekarskim ani innym dokumentem. Nawet jednak gdyby rzeczywiście przyjmowane leki powodowały obniżenie koncentracji, a więc jedynie większą trudność w sporządzeniu pisma procesowego, to nie wyklucza to jego sporządzenia z pomocą domownika, np. żony skarżącego, która 20 maja 2014 r. podpisała się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej postanowienie o odrzuceniu skargi, i następczego podpisania go przez skarżącego. Brak informacji, aby żona skarżącego doznała nieprzezwyciężonej przeszkody zarówno w faktycznym oddaniu mu pisma (skarżący stwierdził, że żona w związku z jego chorobą wszelkie kierowane do niego pisma odkładała na bok), jak i w sporządzeniu pisma, oddaniu go skarżącemu do podpisu i nadaniu go w urzędzie pocztowym. Za przeszkodę taką nie może być uznane odłożenie na bok przesyłki, tj. świadome zrezygnowanie z zapoznania się z nią, nawet gdy ma to na celu nie niepokojenie chorego męża, zrozumiałe bądź co bądź ze względów ludzkich. Dlatego odłożenie pisma na bok należy uznać za niedbalstwo osoby, do rąk której dokonano doręczenia zastępczego, a jest ono traktowane tak samo, jak niedbalstwo adresata pisma (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt I OSK 480/08, dostępny w CBOSA). Ponadto, wniosek o przywrócenie terminu został nadany w urzędzie pocztowym 10 czerwca 2014 r., czyli w okresie objętym wypłatą zasiłku chorobowego, a więc skarżący w czasie objętym jego wypłatą mógł formułować myśli na piśmie mimo obniżenia koncentracji w wyniku przyjmowanych leków. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.