IV SA/Wa 620/10

Dnia 11 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kaja Angerman, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2010 roku sprawy ze skargi W. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję własną z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...]; II. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej W. M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, rozpoznając ponownie sprawę wskutek uchylenia wcześniejszych decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (wyrok z dnia 4 kwietnia 2008r., sygn. akt IV SA/Wa 189/08), decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w J. z dnia [...] maja 1976 r. o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego o powierzchni 2,7 ha położonego w L., stanowiącego byłą własność S. K. W uzasadnieniu decyzji Minister podał, iż podstawę prawną decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w J. stanowił art. 9 i art. 31 ustawy z dnia 29 maja 1974r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych za rentę i spłaty pieniężne (Dz. U. Nr 21, poz.118). Przedmiotowe gospodarstwo S. K. posiadał na podstawie aktu własności ziemi z dnia [...] marca 1976 r. wydanego przez Naczelnika Miasta i Gminy w J. na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250) i w skład jego wchodziły działki nr [...]. Na podstawie postanowień Sądu Rejonowego w J. o stwierdzeniu praw spadkowych organ nadzorczy ustalił następców prawnych S. K. - byłego właściciela przejętego gospodarstwa rolnego. Z kolei dokonując ustalenie obecnych właścicieli działek wchodzących w skład przedmiotowego gospodarstwa organ wskazał, iż w 1990r. w obrębie L. była przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów i zmiana granicy administracyjnej pomiędzy obrębami L. i C. i wyszczególnione w decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w J. z dnia [...] maja 1976 r. działki: - nr [...] odpowiada działce nr [...], którą włada Gmina J., - nr [...] i [...] odpowiada działce nr [...], będącej we władaniu Agencji Nieruchomości Rolnych, nr [...] i [...] odpowiada działce nr [...], również będącej we władaniu Agencji Nieruchomości Rolnych nr [...] odpowiada działce nr [...], którą włada Gmina J. * nr [...] odpowiada działce nr [...], będącej we władaniu Agencji Nieruchomości Rolnych * nr [...] zmieniła numerację i położenie i obecnie stanowi część działek nr [...] i [...] położonych w obrębie C. i pozostaje we władaniu Z. K. i B. K. Następnie dokonując ustaleń, czy przy wydawaniu decyzji z dnia [...] maja 1976 r. Naczelnik Miasta i Gminy w J. stwierdził zaistnienie przesłanki, iż przedmiotowe gospodarstwo rolne wykazywało niski poziom produkcji rolnej, Minister uznał, iż dostępne dokumenty w sprawie potwierdzają, iż przesłanka ta w odniesieniu do gospodarstwa stanowiącego własność S. K. została spełniona. Organ podał, iż dołączono do akt protokół z przeprowadzonej lustracji gospodarstwa rolnego z dnia [...] czerwca 1975 r., w którym Komisja zaliczyła przedmiotowe gospodarstwo jako nadające się do przejęcia za rentę. Ponadto w protokole tym napisano, że "z ogólnej powierzchni gospodarstwa nie obsiano ok. 0,1 ha, stan zasiewów lichy- uprawa nieprawidłowa, brak nawożenia, późne siewy." Ponadto Minister wskazał, iż z akt sprawy wynika, że S. K. zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 1976r. został poinformowany, że w dniu [...] kwietnia 1976 r. zostanie przeprowadzona lustracja gospodarstwa przez zespół specjalistów przy udziale sołtysa i przedstawiciela miejscowego Kółka rolniczego, w celu zebrania danych niezbędnych do stwierdzenia, że jego gospodarstwo wykazuje niski poziom produkcji wskutek zaniedbania. Organ stwierdził, że wprawdzie w aktach niniejszej sprawy brak jest dokumentu, tj. protokołu lustracji, jednakże - zdaniem organu - jego treść znajduje pełene odzwierciedlenie w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji, w którym podano, że zespół specjalistów rolnych jak i komisja ds. właściwego wykorzystania ziemi lustrując gospodarstwo rolne należące do S. K. stwierdziły, że od kilku lat plony czterech zbóż i ziemniaków są dużo niższe od przeciętnych wsi, a w gospodarstwie tym cała powierzchnia gruntów jest źle wykorzystywana. Minister powołując się na treść art. 76 k.p.a. wywiódł, iż oświadczenie organu zawarte w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji korzysta z domniemania zgodności z prawdą, które może być obalone jedynie przez przeprowadzenie dowodu przeciwko treści dokumentu. Zdaniem Ministra zeznania przesłuchanych w postępowaniu nieważnościowym świadków nie mogą skutecznie podważać ustaleń zawartych w decyzji Naczelnika 2 Miasta i Gminy w J. z dnia [...] maja 1976 r. W jego ocenie do zeznań tych należy podejść ze szczególną ostrożnością, ze względu na podeszły wiek świadków oraz fakt, że przesłuchiwani byli na okoliczności sprzed 30 lat. W konsekwencji powyższego organ nadzoru stwierdził, że skoro jedną z przesłanek przejęcia gospodarstwa rolnego na własność Państwa za rentę było ustalenie, że gospodarstwo wykazuje niski poziom produkcji rolnej, to w oparciu o przytoczone fakty, przesłanka ta w odniesieniu do gospodarstwa stanowiącego własność S. K. została spełniona. W tej sytuacji brak jest podstaw do stwierdzenia, że decyzja Naczelnika Miasta i Gminy w J. z dnia [...] maja 1976 r. wydana została z naruszeniem prawa. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła W. M. W wyniku rozpoznania tego wniosku, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 138 § 1pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił argumentację analogiczną do zawartej w poprzedzającej ją decyzji. Skargę na powyższą decyzję złożyła W. M. zarzucając naruszenie art.7, 77 § 1 , 80 i 107 § 3 k.p.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2009 r. Jednocześnie wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w J. z dnia [...] maja 1976 r., która podjęta została - zdaniem skarżącej - z naruszeniem art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych za rentę i spłaty pieniężne, w związku z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wskazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbań i w sprawie ustalenia wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów. Skarżąca podniosła, iż przejęcie gospodarstwa S. K. z urzędu na rzecz Skarbu Państwa nastąpiło w oparciu jedynie o protokół jednorazowej lustracji tego gospodarstwa, gdy tymczasem nie był to dowód wystarczający do wydania decyzji. W uzasadnieniu skargi zwrócono uwagę, iż w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 189/08, organ 3 nadzoru został zobowiązany do wyjaśnienia, czy przy wydawaniu decyzji z dnia [...] maja 1976 r. Naczelnik Miasta i Gminy w J. prawidłowo ustalił i udokumentował, iż przedmiotowe gospodarstwo wykazywało niski poziom produkcji. Skarżąca podniosła, iż podstawę zaskarżonej decyzji stanowią te same ustalenia faktyczne, na mocy których opierały się decyzje poprzednie, uchylone wyżej wymienionym wyrokiem Sądu. Zdaniem skarżącej, pismo z dnia [...] kwietnia 1976 r. zawiadamiające S. K. o terminie mającej się odbyć w dniu [...] kwietnia 1976 r. lustracji jego gospodarstwa, nie może stanowić dowodu, że taka lustracja się odbywała i że sporządzono z niej protokół, w sytuacji, gdy brak takiego protokołu. Ponadto w skardze podniesiono, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w żaden sposób nie zastosował się do wytycznych i zaleceń zawartych w wyroku tutejszego Sądu z dnia 4 kwietnia 2008 r., gdyż nie dokonał oceny wykazania spełnienia wszystkich przesłanek do przejęcia gospodarstwa rolnego przy wydawaniu decyzji z dnia [...] maja 1976 r. Minister stwierdzając, że gospodarstwo rolne S. K. wykazywało niski poziom produkcji rolnej, nie wyjaśnił, które to fakty dowodzą spełnienia tej przesłanki. Natomiast kwestionowanie przez Ministra wiarygodności zeznań świadków ze względu na ich podeszły wiek oraz duży upływ czasu od zdarzeń, których zeznania dotyczyły - w ocenie strony skażanej - jest bezzasadne i stanowi obrazę art. 75 § 1 i 107 § 3 K.p.a. Przytaczając wiek świadków, organ wskazał tylko trzech najstarszych, pomijając dwoje młodszych. Zdaniem skarżącej, niezbędna jest ocena prawna przez organ faktu, iż S. K. odmówił przyjęcia renty, co mogło być przyczyną anulowania decyzji o jej przyznaniu lub cofnięciu, a w takiej sytuacji nie można mówić o przejęciu gospodarstwa za rentę. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy podkreślić, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów 4 administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - w skrócie p.p.s.a. Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a. Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że decyzja będąca przedmiotem skargi narusza prawo. Wskazać należy, że sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W wyroku z dnia 4 kwietnia 2008r., sygn. akt. IV SA/Wa 189/08 Sąd zawarł ocenę prawną oraz wskazania co do dalszego toku postępowania. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Podkreślić należy, że przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie tego przepisu w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji i prowadziłoby do niespójności działania systemu władzy publicznej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciążący na organie i na Sądzie może być wyłączony tyko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, czyniącej pogląd prawny nieaktualnym, a także w razie wzruszenia wyroku w trybie przewidzianym prawem (por. np wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2000 r. sygn. akt I SA/Ka 2408/98, LEX 44392). Rozstrzygając niniejszą skargę Sąd był zatem związany ustaleniami, które zapadły w toku rozpoznawania skargi W. M., M. K., S. K., Z. N. i L. P. zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008 r Wskazanym wyrokiem Sąd, uchylając decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2007r. i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] października 2007r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w J. o przejęciu z urzędu na własność Państwa gospodarstwa rolnego, stanowiącego byłą własność S. K., wskazał, że ponownie rozpatrując sprawę, organ nadzoru oceni , czy organ wydający decyzję o przejęciu gospodarstwa, w wystarczający sposób ustalił zaistnienie wszystkich przesłanek do wydania takiej decyzji. Podstawą prawną decyzji z dnia [...] maja 1976r. Naczelnika Miasta i Gminy w J. był art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 29 maja 1974r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych na własność Państwa za rentę i spłaty pieniężne (Dz. U. Nr 21, poz. 118), według którego według którego gospodarstwo rolne - obejmujące wszystkie nieruchomości wchodzące w jego skład o powierzchni co najmniej 2 ha gruntów rolnych i leśnych -może być przejęte na własność Państwa za rentę również z urzędu, jeżeli wykazuje niski poziom produkcji rolnej, a rolnik osiągnął wiek 60 lat mężczyzna, a 55 lat kobieta lub zaliczony został do jednej z grup inwalidów. Sąd we wskazanym powyżej wyroku stwierdził, iż ze zgromadzonego przez organ nadzoru akt sprawy wynika, iż w chwili wydania decyzji z dnia [...] maja 1976 r. S. K. ukończył 66 lat, a jego gospodarstwo rolne wynosiło 2,75 ha powierzchni, z czego 2,52 gruntów rolnych i 0,23 gruntów leśnych. Do wyjaśnienia przez organ nadzoru pozostało zatem, czy przy wydaniu decyzji z dnia [...] maja 1976 r. organ orzekający prawidłowo ustalił i udokumentował, iż przedmiotowe gospodarstwo wykazywało niski poziom produkcji. Jednocześnie Sąd wyjaśnił, iż w powołanej ustawie z dnia 29 maja 1974 r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych na własność Państwa za rentę i spłaty pieniężne, nie zostało zdefiniowane pojęcie gospodarstwa rolnego wykazującego niski poziom produkcji rolnej. Definicja tego pojęcia była natomiast zawarta w §1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wykazujących niskich poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalania wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów (Dz. U. Nr 11, poz. 58), według którego gospodarstwo rolne uznaje się za wykazujące niski poziom produkcji wskutek zaniedbania, a w szczególności wskutek niekorzystania ze środków wpływających na wzrost produkcji rolniczej (nieodnawiania nasion zbóż i sadzeniaków, niestosowania nawozów mineralnych oraz środków ochrony roślin, nieprzeprowadzania konserwacji urządzeń melioracyjnych itp.), jeżeli w ciągu ostatnich trzech lat nie wszystkie grunty orne są rolniczo wykorzystane lub plony czterech zbóż i ziemniaków są niższe co najmniej o 1/3 od przeciętnych plonów osiąganych w danej wsi na podobnych glebach, a przy tym obsada bydła, trzody chlewnej i owiec wynosi łącznie na 1 ha użytków rolnych mniej niż 0,4 sztuki przeliczeniowe. W protokole z lustracji gospodarstwa rolnego S. K. z dnia [...] czerwca 1975 r. stwierdzono brak obrobienia 0,10 ha powierzchni, stan zasiewów lichy - uprawa nieprawidłowa, brak nawożenia i późne siewy. Wyliczono w nim również ilość inwentarza żywego i podstawowych urządzeń i narzędzi. Tymczasem, w decyzji z dnia [...] maja 1976 r. Naczelnik Miasta i Gminy w J. stwierdził, iż poziom produkcji przejmowanego gospodarstwa nie jest wyższy niż średnia w gminie na podobnych glebach. Sąd w w/cyt. wyroku zwrócił uwagę, że kontrolowana o postępowaniu nadzorczym decyzja- jako rozstrzygnięcie w indywidualnej sprawie -powinna była precyzyjnie wskazywać spełnienie ustawowych przesłanek do przejęcia gospodarstwa rolnego na rzecz Państwa, skoro skutkiem tej decyzji było odebranie własności tego gospodarstwa dotychczasowemu właścicielowi, a więc najdalej idąca ingerencja w prawo własności tego gospodarstwa. W konsekwencji Sąd w wyroku tym stwierdził, że w żaden sposób Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie dokonał oceny prawnego znaczenia faktu stwierdzonego w powołanej decyzji z dnia [...] maja 1976 r., iż poziom produkcji przejmowanego gospodarstwa nie jest wyższy niż średnia w gminie, w kontekście dopuszczalności orzeczenia o przejęciu gospodarstwa na własność Państwa dopiero przy wykazaniu spełnienia ustawowo określonej przesłanki, iż w ostatnich trzech latach (przed przejęciem gospodarstwa) nie wszystkie grunty orne były rolniczo wykorzystane lub plony czterech zbóż i ziemniaków były niższe co najmniej o 1/3 od przeciętnych plonów osiąganych w danej wsi na podobnych glebach. Organ nadzoru nie wyjaśnił nawet, na jakiej podstawie ustalono poziom produkcji przejętego gospodarstwa i jego relacji wobec średniego poziomu w gminie, skoro brak jest w aktach sprawy jakichkolwiek danych co do wielkości średniego poziomu produkcji gospodarstw w gminie położenia przejętego gospodarstwa. Organ nadzoru nie wyjaśnił również, na podstawie jakich dowodów lub dokumentów, w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 1976 r. przyjęto, iż to Zespół Specjalistów rolnych jak również komisja ds. właściwego wykorzystania ziemi przy lustracji przedmiotowego gospodarstwa stwierdziły, że plonowość czterech zbóż i ziemniaków w tym gospodarstwie są dużo niższe od przeciętnych wsi, skoro tak szczegółowe dane nie wynikają nawet z protokołu lustracji z dnia [...] czerwca 1975 r. Należy podzielić zarzut skargi, iż w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, po uchyleniu poprzednich decyzji wymienionym wyrokiem tutejszego Sądu, organ nie wykonał wytycznych zawartych w uzasadnieniu tegoż wyroku dotyczących konieczności dokonania wyjaśnienia, czy przy wydawaniu decyzji z dnia [...] maja 1976r. Naczelnik Gminy i Miasta w J. prawidłowo ustalił i udokumentował, iż przedmiotowe gospodarstwo wykazywało niski poziom produkcji. Trafnie podniosła skarżąca, iż podstawę zaskarżonej decyzji stanowią te same ustalenia faktyczne, na których opierały się decyzje uchylone wyrokiem Sądu. Za słuszny należy uznać także zarzut, iż pismo z dnia [...] kwietnia 1976r., skierowane do ówczesnego właściciela gospodarstwa, zawiadamiające go o mającej się odbyć lustracji jego gospodarstwa, nie może stanowić dowodu, na podstawie którego organ nadzoru przyjął, że lustracja miała miejsce i że sporządzono z tej czynności protokół, którego treść "znajduje pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji"., w sytuacji, kiedy brak jest tego dokumentu. Nie do zaaprobowania jest stanowisko Ministra, iż kontrolowana decyzja z dnia [...] maja 1976r, ze względu na treść jej uzasadnienia, jest dowodem w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a., a mianowicie dokumentem urzędowym sporządzonym w przepisanej formie, przez powołane do tego organy państwowe, mającym potwierdzać treść protokołu z lustracji, a co za tym idzie, świadczyć o prawidłowości tejże decyzji, ocenianej w postępowaniu prowadzonym w niniejszej sprawie. Ponadto należy podkreślić, na co zwracał uwagę Sąd we wskazanym powyżej wyroku, iż brak jest ustaleń, na jakiej podstawie w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 1976r. wskazano na upomnienia właściciela gospodarstwa rolnego ze strony służby rolnej i udzielaną pomoc. Kwestia ta przy ponownym rozpoznawaniu sprawy przez organ nadzoru nie została wyjaśniona. Organ był zobligowany również do wykazania na czym polega sprzeczność zeznań świadków z pozostałym materiałem dowodowym i dlaczego organ nie dał im wiary w kontekście pozostałych dowodów i dokumentów. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister stwierdził, iż do zeznań przesłuchanych w postępowaniu nieważnościowym świadków należy podejść ze szczególną ostrożnością, ze względu na ich podeszły wiek (Z. P. 69 lat, B. K. 86 lat, J. S. 66 lat) oraz fakt, że przesłuchiwani byli na okoliczności sprzed 30 lat. Ponadto oświadczenia te nie mogą skutecznie podważać ustaleń zawartych w decyzji i nie zawierają szczegółowych informacji. Z taką oceną wymienionych dowodów osobowych nie sposób się zgodzić. Przede wszystkim wiek świadków nie może stanowić przesłanki do zdyskwalifikowania ich zeznań. Treść złożonych przed pracownikiem Starostwa Powiatowego w J. zeznań przez te osoby, wskazuje, iż są one logiczne , spójne i zawierają szczegółowe informacje w odróżnieniu od zawartych w decyzji dnia [...] maja 1976r., na które powołuje się organ. W zeznaniach tych świadkowie w sposób wyczerpujący przedstawili stan przedmiotowego gospodarstwa istniejący przed jego przejęciem, wskazując na rodzaje zasiewów, osiągane plony, utrzymywany inwentarz i ogólny poziom upraw, który - ich zdaniem- był lepszy od przeciętne we wsi. W świetle powyższych okoliczności, stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 153 p.p.s.a. Rozpoznając sprawę ponownie organ dostosuje się do oceny prawnej i zaleceń zawartych w poprzednim wyroku Sądu jak i w niniejszym wyroku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.