IV SA/Wa 627/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Oddział w Z. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia należności i opłat rocznych za trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego postanawia: zasądzić od Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych na rzecz skarżącej G. Oddział w Z. kwotę 2.826,- (dwa tysiące osiemset dwadzieścia sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 maja 2014 r. wydanym w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 627/14 uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję. W wyroku tym Sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, mimo zgłoszonego na rozprawie w dniu 16 maja 2014 r. wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 późn. zm.) na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Według tej zasady, każdą stronę obciążają poniesione przez nią koszty postępowania związane z jej udziałem w postępowaniu bez prawa domagania się zwrotu tych kosztów od innej strony. Odnosi się ona zarówno do postępowania przed sądem pierwszej instancji, jak i postępowania przed sądem drugiej instancji. Od powyższej zasady istnieją trzy wyjątki, które stanowią podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami. Jednym z nich jest rozwiązanie zawarte w przepisach art. 203 i art. 204 powołanej ustawy, zgodnie z którymi rozliczenie niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego następuje między stronami postępowania sądowoadministracyjnego sensu stricte – skarżącym i organem administracji publicznej – (art. 32) a podmiotem, który wniósł skargę kasacyjną. Stosownie do zawartego w nich unormowaniach koszty postępowania kasacyjnego podlegają zwrotowi "w obydwie strony" w zależności od wyniku sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, co jest związane z finansową odpowiedzialnością za wynik postępowania (zasada rezultatu). Drugi wyjątek dotyczy sytuacji, gdy postępowanie ulega umorzeniu z powodu uwzględnienia skargi przez organ (art. 201 powołanej ustawy). Trzeci wyjątek stanowi regulacja art. 200 wymienionej ustawy stanowiąca, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że sąd może orzec o zwrocie kosztów postępowania tylko na rzecz skarżącego i tylko w przypadku, gdy skarga okaże się zasadna. Przy czym pod pojęciem "uwzględnienia skargi" należy rozumieć uwzględnienie skargi w każdej formie i to niezależnie od tego, czy rozstrzygnięcie to odpowiada żądaniu zawartemu w skardze. Natomiast przepis art. 205 § 2 powołanej ustawy do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie zaś z treścią art. 224 powołanej ustawy, jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. W niniejszej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 16 maja 2014 r. uwzględnił skargę. Powoduje to, że na mocy art. 200 powołanej ustawy skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Skarżącemu należy się zatem zwrot faktycznie poniesionych i udokumentowanych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie – z uwzględnieniem pkt 2. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2093/12, w którym Naczelny Sąd Administracyjny odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości na podstawie art. 207 powołanej ustawy , mając na względzie szczególne okoliczności sprawy – w wysokości 2.826,-zł. Na sumę zasądzonych w sentencji postanowienia kosztów postępowania w tym zakresie w niniejszej sprawie – w rozumieniu art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy – składają się: kwota 2.586,-zł uiszczona przez skarżącego w dniu 3 lutego 2012 r. tytułem wpisu sądowego od skargi oraz tytułem zastępstwa procesowego kwota 240,-zł wynikająca z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Z powyższych względów, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 i art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.