IV SA/Wa 642/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. K. kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. M. K. wniósł do Sądu skargę na postanowienie Wojewody [...] o uznaniu za nieuzasadnione wniesionego w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", zażalenia na niezałatwienie przez Prezydenta [...] w terminie wniosku o ustalenie odszkodowania za działkę ew. nr [...] z obrębu [...], która zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.), przeszła na własność Miasta [...]. Skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna, stąd podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu: - administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz - egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zaskarżone postanowienie nie należy do wskazanych wyżej rodzajów postanowień, jako że zostało wydane na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. Wprawdzie zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. rozstrzygane jest w drodze postanowienia, jednakże nie jest to postanowienie, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a. Postępowanie zainicjowane zażaleniem z art. 37 § 1 K.p.a. nie jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, a wydane w jego toku postanowienie ma charakter wpadkowy i nie kończy jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OSK 1356/11 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.