IV SA/Wa 662/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na działanie Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie zaniechania czynności pracowników postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 lutego 2017 r. A. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie zaniechania czynności pracowników. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 9 marca 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie do Sądu podpisanego egzemplarza skargi bądź podpisanie w siedzibie Sądu egzemplarza skargi znajdującego się w aktach sprawy. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 17 marca 2017 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł zatem na dzień 24 marca 2017 r. Pomimo upływu terminu, skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., które w niniejszej sprawie nie występują. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującej oraz zbadanie autentyczności podpisu (Hanna Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2005, str. 204-205). Z powyższej definicji jednoznacznie wynika, że podpis musi być własnoręczny. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, Sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. W rozpatrywanej sprawie uznać należy, iż dla skuteczności pisma wniesionego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2011 r., I OZ 341/11; postanowienie NSA z dnia 27 maja 2011 r. I OZ 379/11 publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W związku z powyższym, skargę należało uznać za obarczoną brakiem formalnym skutkującym jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.