IV SA/Wa 670/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia (...) lutego 2007 r. , nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstwa rolnego do standardów Unii Europejskiej postanawia: odmówić przyznania adwokatowi J. S. wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu . Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. S. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) lutego 2007 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstwa rolnego do standardów Unii Europejskiej. Postanowieniem z dnia 14 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Pismem z dnia 14 listopada 2007 r. (data nadania przesyłki: 15 listopada 2007 r.) Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała, iż wyznaczyła adwokata D. B. pełnomocnikiem dla B. S. W piśmie z dnia 2 stycznia 2007 r. (data stempla pocztowego : 3 stycznia 2008 r.) adwokat D. B. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wniósł również o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu podając, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. B. z Kancelarii Prawniczej (...) Sp. k. w W., przy ul. (...) kwotę 120 zł powiększoną o należny podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem z dnia 23 stycznia 2008 r. (data nadania przesyłki : 24 stycznia 2008 r.) Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała, iż zmieniła pełnomocnika z urzędu dla B. S., wyznaczając w miejsce adwokata D. B. adwokata J.S.. Adwokat J. S. złożył w dniu 15 lutego 2008 r. pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie, natomiast w dniu 22 lutego 2008 r. złożył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2007 r. Ponadto pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Wniosek adwokata J. S. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego jest niezasadny. Na wstępie należy zauważyć, iż opinia w przedmiocie braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, sporządzona przez adwokata J. S. była drugą opinią tego rodzaju przedłożoną w sprawie. W dniu 3 stycznia 2008 r. wpłynęła bowiem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzona przez adwokata D. B. – pełnomocnika z urzędu skarżącej, ustanowionego na mocy postanowienia z dnia 14 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zwrócił się – zgodnie z art. 253 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej : P.p.s.a.) – do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Sąd nie zwracał się natomiast o zmianę tego pełnomocnika. Należy zwrócić uwagę, iż wyznaczenie pełnomocnika z urzędu przez Okręgową Radę Adwokacką w W. i podjęcie przez niego czynności procesowych (sporządzenie opinii o braku podstaw do kasacji) stanowiło wykonanie wydanego w tej sprawie postanowienia w zakresie pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W takiej sytuacji nie można się skutecznie domagać wyznaczenia kolejnego pełnomocnika z urzędu bowiem przyznane prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r., II OZ 262/05, niepublikowane). W niniejszej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. w piśmie z dnia 23 stycznia 2008 r. poinformowała Sąd o zmianie pełnomocnika z urzędu , zatem już po podjęciu i wykonaniu wszelkich czynności przez wyznaczonego wcześniej adwokata D. B., który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wyznaczony w drodze powyższej zmiany adwokat J. S. w dniu 1 lutego 2008 r. zapoznał się z aktami, zatem miał świadomość faktu, iż sprawa jest już zakończona, nie toczy się postępowanie sądowoadministracyjne, a postanowieniem z dnia 14 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał na rzecz adwokata D. B. określoną kwotę z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Należy zatem stwierdzić, iż dokonanie tej samej czynności w ramach pomocy prawnej świadczonej z urzędu, którą wykonał już pierwotnie wyznaczony pełnomocnik stanowi sytuację działania w tej samej sprawie dwóch pełnomocników z urzędu tylko dlatego, że wydana opinia była niezadowalająca dla skarżącej. Okoliczność tego rodzaju nie może stanowić podstawy do przyznania kolejnemu profesjonalnemu pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Należy również zauważyć, iż stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002, nr 163, poz. 1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Brak oświadczenia pełnomocnika o jakim mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2006 r. II FSK 862/2005 lex nr 242945). W niniejszej sprawie wniosek adwokata J. S. nie zawierał oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 września 2002 r., zatem również z tego względu nie był uzasadniony. Podsumowując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż wniosek adwokata J. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie znajduje oparcia w art. 250 ustawy P.p.s.a. w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu .