IV SA/Wa 690/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi N. W. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...]. Pismem z dnia 23 lutego 2017 r. N. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] o nałożeniu obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego – rowu. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...]. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji wiązałoby się ze znacznymi kosztami związanymi z demontażem ogrodzenia oraz koniecznością wykonania prac ziemnych, których nie jest w stanie ponieść. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z § 3 powyższego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy szkody majątkowej, jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu, z uwagi na przedstawioną we wniosku argumentację, wykonanie decyzji przed zbadaniem jej legalności przez sąd administracyjny może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że argumenty i okoliczności przytoczone przez skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim okoliczność, że wykonanie decyzji przed podjęciem rozstrzygnięcia co do zasadności wniesionej skargi, może doprowadzić do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Nakaz przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego ze swej istoty wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie decyzji administracyjnej orzekającej obowiązek przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego prowadzi do powstania trwałych skutków (por. postanowienie NSA z 29 września 2015 r. sygn. akt II OSK 2206/15, dostępne: CBOIS). Istotą nałożonych na skarżącą obowiązków jest bowiem wykonanie określonych czynności. W przypadku uwzględnienia skargi niemożliwa lub bardzo utrudniona byłaby wycena nakładów poniesionych przez stronę, a związanych z koniecznością wykonania niezbędnych prac. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.