IV SA/Wa 691/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia należności, odszkodowania i opłaty rocznej za wyłączenie z produkcji gruntów leśnych I. uchyla zaskarżoną decyzję w części, w jakiej utrzymała w mocy pkt I podpunkt 1 decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] oraz pkt I podpunkt 1 decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...]; II. oddala skargę w pozostałej części; III. stwierdza, że zaskarżona decyzja w uchylonej części nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; IV. zasądza od Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych na rzecz skarżącej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad kwotę 9 659,40 (dziewięć tysięcy sześćset pięćdziesiąt dziewięć 40/100) złotych tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego. IV SA/Wa 691/12 UZASADNIENIE Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].02.2012 r., nr [...] Dyrektor Generalny Lasów Państwowych, po rozpoznaniu odwołania G. Oddział w Z. (dalej określaną G.) od decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia [...].11.2011 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że pismem z dnia [...].01.2006 r. G. - Oddział w Z. wystąpiła do Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. o wydanie decyzji o wyłączeniu z produkcji leśnej gruntów leśnych o powierzchni. 1,2647 ha (działki nr [...] i [...]) będących własnością Skarbu Państwa (w zarządzie Lasów Państwowych Nadleśnictwa W.), albowiem grunty te w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczone zostały pod modernizację drogi powiatowej nr [..]. relacji L. - droga krajowa nr [...] klasy Z. Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. decyzją z dnia [...].01.2006 r. zezwolił na trwałe wyłączenie z produkcji wskazanych we wniosku gruntów leśnych przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne. Jednocześnie organ wyjaśnił, że należność, opłata roczna i jednorazowe odszkodowanie za przedwczesny wyrąb drzewostanu ustalone zostaną odrębną decyzją, z uwzględnieniem dnia faktycznego wyłączenia tych gruntów z produkcji leśnej. W dniu [...].07.2005 r. pomiędzy skarżącym a Starostwem Powiatowym w Z. zawarte zostało porozumienie dotyczące m. in. finansowania przez G. nabycia gruntów pod realizację tej inwestycji drogowej, zgodnie z projektem i decyzjami administracyjnymi. Następnie po realizacji tej inwestycji drogowej, decyzją Starosty Powiatowego w Z. z dnia [...].08.2010 r. orzeczono wygaśnięcie trwałego zarządu sprawowanego przez G., ustanowionego dla skarżącego na przedmiotowych nieruchomościach. G. - Oddział w Z., pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. poinformowała Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z., iż w dniu [...] lipca 2006 r. dokonała faktycznego wyłączenia przedmiotowych gruntów leśnych z produkcji. 1 Jednocześnie podkreśliła, że w sierpniu 2010 r. wygasł trwały zarząd ustanowiony na jej rzecz na przedmiotowych nieruchomościach. Decyzją z dnia [...].11.2011 r. Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. ustalił dla gruntów leśnych o powierzchni 1,2647 ha wyłączonych z produkcji leśnej na mocy decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia [...].01.2006 r., należność za trwałe wyłączenie z produkcji, opłatę roczną (za lata 2007 - 2011 r., odpowiednio w wysokości: 25034,39 zł., 27577,15 zł., 28560,17 zł., 25566,16 zł., 28957,13 zł.) oraz jednorazowe odszkodowanie za przedwczesny wyrąb drzewostanu w wysokości 9039,96 zł. Do uiszczenia tych należności zobowiązał G.. Skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji. Podkreślił, że nie jest już zarządcą wskazanej drogi, a obowiązki winny ciążyć na innym podmiocie. W związku z tym stwierdził, iż zgodnie z przepisem art. 12 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, obowiązek uiszczenia opłat przeszedł w momencie wygaśnięcia zarządu na nabywcę tego gruntu, względnie na podmiot sprawujący obecnie trwały zarząd. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych, decyzją z dnia [...]. października 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podkreślił, że skoro podmiotem, który uzyskał zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji była G., to uznać należy, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, iż jest ona zobowiązana do uiszczenia opłat rocznych. W niniejszej sprawie nie doszło bowiem - wbrew oczekiwaniu strony skarżącej - do zbycia nieruchomości, w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych i obowiązek zapłaty opłat rocznych nie przeszedł na inny podmiot. "Zbycie gruntów", o którym mowa w tym przepisie to przeniesie ich własności na podstawie przepisów kodeku cywilnego (art. 155 i nast.), a więc na mocy umowy sprzedaży, zamiany, darowizny, ustanowienia użytkowania wieczystego, zawartej w formie aktu notarialnego. W tej sytuacji decyzja Starosty Z. z dnia [...].08.2010 r. o wygaśnięciu zarządu na nieruchomościach nie stanowi podstawy do zmiany osoby obowiązanej do uiszczania opłat rocznych, tym bardziej, że strona skarżąca zobowiązała się do tego, na mocy porozumienia z dnia [...]lipca 2005 r. zawartego ze Starostwem Powiatowym w Z.. W uzasadnieniu swego stanowiska powołał orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wyrażające taki właśnie pogląd. 2 W wywiedzionej skardze G. - Oddział w Z. zarzuciła naruszenie przepisów: art. 12 pkt 4 ustawy z dnia 3.02.1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych przez błędną wykładnię pojęcia "zbycie gruntów", a w konsekwencji niezastosowanie wskazanego przepisu. W ocenie strony skarżącej, dokonując wykładni terminu "zbycie gruntów" należy posłużyć się regułami wykładni celowościowej. Pojęcie to należy rozumieć szeroko, jako utratę tytułu prawnego do nieruchomości gruntowej wyłączonej z produkcji. Na rozprawie pełnomocnik G. dodatkowo wskazał, iż stanowisko jego potwierdza szerokie zdefiniowanie w art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 3.02.1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych pojęcia "właściciel", odmienne niż w K.c. Skarżący podniósł nadto, iż na zobowiązania G. w tym postępowaniu nie ma wpływu treść porozumienia z [...].07.2005 r. Generalny Dyrektor Lasów Państwowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i powtórzył argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ podkreślił, że powoływany przez stronę skarżącą przepis art. 12 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych umożliwia przeniesienie wyłącznie opłat rocznych na nabywcę gruntów wyłączonych z produkcji. Przepis ten nie dotyczy należności z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji i jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu, które zawsze obciążają osobę, która dokonała faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji. Na rozprawie w dniu [...] listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącego rozszerzył zarzuty skargi. Zaskarżonej decyzji zarzucił ponadto naruszenie art. 12 ust. 6 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych przez jego niezastosowanie, tj. niepomniejszenie ustalonej należności o wartość gruntu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 3 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga częściowo jest zasadna - w zakresie ustalenia należności za trwałe wyłączenie - co musiało prowadzić do uchylenia w tej części jej i decyzji utrzymanej nią w mocy. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpatrywanej sprawie była decyzja Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...].02.2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia [..].11.2011 r. ustalającą należność za trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, opłatę roczną (za lata 2007 - 2011) oraz jednorazowe odszkodowanie za przedwczesny wyrąb drzewostanu. Decyzja skierowana została do G., przy czym niesporną okolicznością jest, iż wyłączenia z produkcji dokonał skarżący (G.) będący wówczas (do [...] sierpnia 2010 r.) trwałym zarządcą tych gruntów. Przedmiot sporu w niniejszej sprawie sprowadza się zatem przede wszystkim do ustalenia, czy skarżący – G. - Oddział w Z. - był podmiotem zobowiązanym do uiszczenia 1) jednorazowej należności tj. opłaty z tytułu trwałego wyłączenia gruntów z produkcji (art. 4 pkt 12 ustawy), 2) opłat rocznych tj. opłat z tytułu użytkowania na cele nierolnicze lub nieleśne gruntów wyłączonych z produkcji w wysokości 10% należności wyrażonej w tonach ziarna żyta lub m3 drewna (art. 4 pkt 13), 3) jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu za wyłączenie gruntów o powierzchni 1,2647 ha, stanowiących działki nr [...] i [...], będące wówczas własnością Skarbu Państwa (w zarządzie Lasów Państwowych Nadleśnictwa W.) z produkcji leśnej. W rozpatrywanej sprawie decyzję zezwalającą na trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne, będących własnością Skarbu Państwa (Nadleśnictwa W.) wydano na wniosek skarżącej na podstawie przepisu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3.02.1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. nr 121, poz. 1266 ze zm.). Zgodnie z tą regulacją, wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne, może wystąpić po wydaniu decyzji. W decyzji tej określa się obowiązki związane z wyłączeniem (art. 11 ust. 1a). Wydanie decyzji następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. 4 Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 tej ustawy osoba, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji, jest zobowiązana uiścić należność, opłaty roczne, a w odniesieniu do gruntów leśnych - także jednorazowe odszkodowanie w razie dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu. Obowiązek taki powstaje od dnia faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji. Należność za trwałe wyłączenie gruntów z produkcji, uiszcza się tylko raz - w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja (zezwalająca na wycięcie gruntów) stała się ostateczna (art. 12 ust. 13 ustawy). Nie ma więc znaczenia, kiedy nastąpiło faktyczne wyłączenie z produkcji tj. rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowania gruntu.. Natomiast opłaty roczne, zgodnie z przepisem art. 12 ust. 4 ustawy płaci się raz w roku za dany rok w terminie do 30 czerwca tego roku (w niniejszej sprawie przez 10 lat). W myśl art. 12 ust. 4 ustawy w razie zbycia gruntów wyłączonych z produkcji, obowiązek uiszczenia opłat rocznych przechodzi na nabywcę. Zbywający jest obowiązany uprzedzić o tym nabywcę. Obowiązek uiszczenia należności, opłat rocznych i jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu ciąży zatem z mocy prawa na osobie, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji. Jego aktualizacja następuje w momencie faktycznego wyłączenia. Zmiana osoby zobowiązanej do uiszczania opłat rocznych (i tylko tych opłat) zachodzi w przypadku zbycia gruntów wyłączonych z produkcji. Wówczas obowiązek uiszczania opłat rocznych przechodzi na nabywcę. Ponieważ owo zezwolenie na wyłączenie decyzją Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia [...].01.2006 r. udzielone zostało G., podmiot ten zobowiązany był do uiszczenia owej należności, odszkodowania oraz opłat rocznych co najmniej do czasu sprawowania zarządu, a więc do 2010 r. Pozostało zatem do rozważenia, czy obowiązek odnośnie uiszczenia opłaty rocznej dotyczył także 2011 r. Zdaniem skarżącego, opłaty roczne za wyłączenie gruntów z produkcji, przeszły z mocy prawa na inny podmiot (na nabywcę tego gruntu, względnie na podmiot sprawujący obecnie trwały zarząd nad drogą) na podstawie przepisu art. 12 ust. 4 ustawy. Interpretując ten przepis skarżący wywiódł, że "zbycie", o którym mowa w art. 12 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych należy rozumieć szeroko jako każde przeniesienie (utratę) prawa do gruntu, a nie tylko jako przeniesienie prawa własności w drodze czynności prawnej (umowy sprzedaży, zamiany, darowizny itd.). Uzasadnił to odmiennym niż przyjmowane w K.c. rozumieniem pojęcia właściciel zdefiniowanego w art. 4 pkt 4 cyt. ustawy. 5 W ocenie Sądu, stanowisko takie nie jest uprawnione. Interpretacja przepisu art. 12 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, dokonana na gruncie doktryny (por. LEX - Tezy z piśmiennictwa do art. 12 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych: L. Klat-Wertelecka; Zmiana osoby zobowiązanej do uiszczenia opłat rocznych z tytułu wyłączenia gruntów rolnych z produkcji rolniczej - Teza 1 i 2; wyjaśnienia NZS.2005/4/48, M. Kotulski; Orzecznictwo sądów administracyjnych na tle wybranej problematyki ustawy o drogach publicznych - Teza 7 i 8, artykuł CASUS/2006/3/38, R. Sztyk; Obrót nieruchomościami w świetle prawa o ochronie środowiska - Teza 1; artykuł Rejent 2003/10/227) i orzecznictwa sądów administracyjnych (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 905/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 sierpnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 152/11. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 729/11), wskazuje jednoznacznie, że zmiana osoby zobowiązanej do uiszczania opłat rocznych odbywa się w trybie regulowanym przez przepisy prawa cywilnego. Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie zdefiniowała bowiem na swój użytek pojęcia "zbycie gruntów" (w art. 4 tej ustawy zawierającym definicje użytych w niej pojęć, termin "zbycie gruntów" nie występuje). W celu prawidłowego zastosowania art. 12 ust. 4 cyt. ustawy należy odwołać się więc do przepisów kodeksu cywilnego regulującego kwestię zbycia gruntów (nieruchomości), tj. przeniesienia ich własności (art. 155 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, Dz. U. Nr 16, poz. 934 ze zm.) Nie zmienia tego fakt przyjęcia w cyt. ustawie, szerszej niż przyjmowana w K.c, definicji pojęcia "właściciel". Przeciwnie, gdyby zamiarem ustawodawcy było szersze, niż przewiduje to K.c. zdefiniowanie pojęcia "zbycie", ono również zostałoby ujęte w słowniczku do tej ustawy, a tak się jednak nie stało. Artykuł 12 cyt. ustawy posługuje się nadto zarówno pojęciem "właściciela" jak i pojęciem "zbywającego" i nie oznacza to, iż pojęcia te są tożsame na gruncie przedmiotowej ustawy. W tym kontekście trafne jest stanowisko przyjęte przez organy obu instancji, iż o zbyciu gruntu można mówić w szczególności w przypadku zawarcia umowy sprzedaży, zamiany, darowizny, ustanowienia użytkowania wieczystego i - co istotne - przy zachowaniu przy tym formy aktu notarialnego, jak przyjmują to orzecznictwo i doktryna. Jeżeli więc nie nastąpiło zbycie gruntów w rozumieniu prawa cywilnego (poprzez zawarcie umowy sprzedaży, zamiany, darowizny, ustanowienia użytkowania wieczystego), to dla obowiązku ponoszenia opłat rocznych nie ma znaczenia, kto zarządza np. drogą publiczną i brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do przeniesienia obowiązku 6 uiszczania opłat na aktualnego zarządcę drogi. Zatem w rozpatrywanej sprawie również za 2011 r. G. zobowiązana była uiścić opłatę roczną. Trafność takiego stanowiska potwierdza dodatkowo zaakcentowana przez stronę skarżącą - w rozpatrywanej sprawie - wątpliwość co do podmiotu, który aktualnie (po wygaśnięciu zarządu sprawowanego przez skarżącą) winien ponosić opłaty roczne z tytułu tego wyłączenia. Wbrew oczekiwaniu skarżącego nie znajduje zatem uzasadnienia przyjmowanie dowolnej i rozszerzającej interpretacji terminu "zbycie", w dodatku odmiennej od występującej w porządku prawnym. W tym stanie rzeczy, organy orzekające w sprawie prawidłowo obciążyły G. także opłatami rocznymi ustalonymi decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Sąd nie znalazł także żadnych podstaw, aby kwestionować zaskarżone rozstrzygniecie w zakresie w jakim stanowi ono o obowiązku uiszczenia jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu. Zasadnicze wątpliwości Sądu budzi natomiast sposób, w który naliczona została przez Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. w decyzji z dnia [...].11.2011 r. należność za trwałe wyłączenie z produkcji leśnej gruntów leśnych o powierzchni 1,2647 ha, wyłączonych z tej produkcji na mocy decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia [...].01.2006 r. Decyzja I instancji naliczająca tę należność w pkt. IV ppkt 4 - Pouczenia do niej wskazała, iż należność ta może zostać pomniejszona odrębną decyzją o wartość gruntu wyłączonego z produkcji, po złożeniu przez stronę stosownego wniosku. Na rozprawie pełnomocnik organu oświadczył, iż taki wniosek nie został złożony do chwili obecnej. W ocenie Sądu, praktyka taka jest nieuprawniona. Artykuł 12 ust. 6 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie daje podstaw do przyjęcia, iż możliwość taka istnieje, a wobec tego rozwiązanie przyjęte w kwestionowanych decyzjach należało w tym zakresie uznać za niedopuszczalne, naruszające przepis prawa materialnego - art. 12 ust. 6 cyt. ustawy - w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Przepis ten w sposób kategoryczny stanowi, iż należność za wyłączenie pomniejsza się o wartość gruntu, ustaloną według cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości w obrocie gruntami, w dniu faktycznego wyłączenia tego gruntu z produkcji. Wobec powyższego nie ma podstaw, by dokonywać tego pomniejszenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym w dodatku na wniosek strony, w 7 którym to postępowaniu miałoby dopiero dochodzi do ustalenia rynkowej ceny nieruchomości na dzień faktycznego wyłączenia jej z produkcji, celem pomniejszenia należności. Ustalenie owej należności winno, w ocenie Sądu, nastąpić od razu we właściwej wysokości, wynikającej z pomniejszenia należności o wartość danego, wyłączonego gruntu, obliczoną zgodnie ze wskazaniami ustawodawcy. Ustawa w żaden sposób nie uzależnia dokonania owego pomniejszenia od wniosku strony i nie dokonywane. Ze wskazanych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: * uznał skargę za zasadną w części kwestionującej prawidłowość ustalonej należności i w tym zakresie orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a oraz art. 152 P.p.s.a., uchylając decyzje obu instancji w tej części (pkt.l i III sentencji); * w pozostałym zakresie skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. (pkt.ll sentencji); - o kosztach postępowania (w pkt. IV sentencji) orzekł na podstawie art. 206 P.p.s.a. Sąd uwzględniając, iż został uiszczony wpis stosunkowy od skargi przyjął, iż częściowy zwrot wpisu z tytułu uchylenia zaskarżonej decyzji we wskazanej części odpowiada kwocie 2459, 40 zł, a koszty zastępstwa procesowego w oparciu o art. 205 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 lit. a w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) wynoszą 7200 zł. Po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku należało będzie ponownie orzec o należności za wyłączenie przedmiotowego gruntu leśnego z produkcji, uwzględniając wskazania oraz ocenę prawną Sądu, zawartą w uzasadnieniu niniejszego wyroku. 8