IV SA/Wa 759/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2013 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego stwierdził niedopuszczalność odwołania E. R., K. R., A. C., R. S., H. S., M. D., T. J., B. K., S. P. i M. B. od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] października 2011 r. udzielającej Prezydentowi Miasta Z. pozwolenia na usunięcie z terenu działek ew. nr [...] i nr [...] położnych w Z. przy ul. [...] (tzw. [...]), stanowiących własność Miasta Z., dwóch drzew: lipy drobnolistnej o obwodzie pnia 140 cm oraz kasztanowca zwyczajnego o obwodzie pnia 163 cm. W uzasadnieniu postanowienia Minister wskazał, że wniesienie ww. odwołania było niedopuszczalne (art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej "K.p.a."). Postępowanie w sprawie pozwolenia na wycięcie ww. drzew zostało wszczęte na wniosek Prezydenta Miasta Z. zaś przedmiotowe drzewa rosną na działkach stanowiących własność Miasta Z. Osoby, które złożyły odwołanie nie będąc właścicielami działek, na których rosną przedmiotowe drzewa nie mają w sprawie interesu prawnego i nie mogły być uznane za stronę postępowania w przedmiocie zgody na usunięcie tych drzew. Osoby, które złożyły odwołanie nie brały udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] października 2011 r., która została doręczona stronie postępowania - Prezydentowi Miasta Z. Organ naczelny podkreślił, że w postępowaniu w sprawie usunięcia drzew z nieruchomości, prowadzonym na wniosek posiadacza tej nieruchomości, sąsiedzi czy też właściciele nieruchomości sąsiednich nie są stronami tego postępowania. Minister podkreślił, że z odwołania w sposób bezsporny wynika, że wnoszący odwołanie nie mają praw do nieruchomości, na której rosną przedmiotowe drzewa i w związku z tym nie mogli zostać uznani za stronę postępowania ponieważ nie mają w sprawie interesu prawnego. W tej sytuacji organ odwoławczy był uprawniony do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w formie postanowienia. Ponieważ ustalenie interesu prawnego odwołujących nie wymagało podjęcia czynności dowodowych w postępowaniu wyjaśniającym należało stwierdzić niedopuszczalność odwołania. Minister na potwierdzenie swojego stanowiska przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2009r. Sygn. Akt II OSK 316/08. Na powyższe postanowienie Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2012 r. Wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga M. B. działającego również jako pełnomocnik A. C., H. S. i K. R. W uzasadnieniu skargi wskazano m. in., że zaskarżone postanowienie jest błędne i niezgodne z prawem. Podkreślono, że sprawy nie należało rozpatrywać wyłącznie w zakresie postępowania dotyczącego usunięcia drzew bowiem decyzja w sprawie usunięcia drzew jest integralną częścią postępowania zmierzającego do wzniesienia na gruncie, na którym rosną drzewa nowego budynku w bezpośrednim sąsiedztwie kamienicy przy ul. [...], na co mieszkańcy kamienicy nie wyrażają zgody. Wskazano, że nowy budynek będzie uciążliwy dla mieszkańców sąsiedniej kamienicy choćby z uwagi na przesłonięcie naturalnego światła. W skardze podkreślono, że gdyby nie plany zabudowy to nie prowadzonoby postępowania w sprawie wycinki drzew zaś osoby mieszkające w sąsiedztwie miały prawo do udziału w postępowaniu w sprawie wycinki drzew. W odpowiedzi na skargę Minister podtrzymał stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd stwierdza, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami. Zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski, które znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Art. 134 k.p.a. obliguje organ odwoławczy do przeprowadzenia postępowania wstępnego polegającego na podjęciu czynności mających na celu ustalenie, czy wniesiony środek zaskarżenia jest dopuszczalny oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminu. Stwierdzenie zaistnienia przyczyny wskazującej na niedopuszczalność wniesionego środka zaskarżenia, czy też stwierdzenie jego wniesienia po terminie zobowiązuje organ do zachowania przewidzianego w ww. art. 134. W takiej sytuacji merytoryczne rozpatrzenie środka zaskarżenia nie jest możliwe, prowadziłoby bowiem do wydania orzeczenia dotkniętego wadą nieważności. Należy jednoznacznie stwierdzić, że postępowanie w sprawie pozwolenia na wycięcie ww. drzew z terenu działek ew. nr [...] i nr [...] położnych w Z. przy ul. [...] (tzw. [...]), zostało wszczęte na wniosek Prezydenta Miasta Z. zaś przedmiotowe drzewa rosną na działkach stanowiących własność Miasta Z. Osoby, które złożyły odwołanie nie będąc właścicielami działek, na których rosną przedmiotowe drzewa nie miały w sprawie interesu prawnego i nie mogły być uznane za strony postępowania w przedmiocie zgody na usunięcie tych drzew. Osoby, które złożyły odwołanie nie brały udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] października 2011 r., która została doręczona stronie postępowania - Prezydentowi Miasta Z. Organ naczelny prawidłowo podał, że w postępowaniu w sprawie usunięcia drzew z nieruchomości, prowadzonym na wniosek posiadacza tej nieruchomości, sąsiedzi czy też właściciele nieruchomości sąsiednich nie są stronami tego postępowania. Sąd stwierdza, że z akt sprawy w tym również z odwołania bezspornie wynika, że wnoszący odwołanie nie mieli żadnych praw do nieruchomości, na której rosną przedmiotowe drzewa i w związku z tym nie mogli zostać uznani za stronę postępowania ponieważ nie mają w sprawie interesu prawnego. W tej sytuacji organ odwoławczy mógł stwierdzić niedopuszczalność odwołania w formie postanowienia. W tym miejscu należy zaznaczyć, że ustalenie interesu prawnego odwołujących nie wymagało podjęcia czynności dowodowych w postępowaniu wyjaśniającym wobec powyższego zasadnie stwierdzono niedopuszczalność odwołania w oparciu o art. 134 k.p.a. W tych okolicznościach rozstrzygnięcie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zapadłe w niniejszej sprawie trzeba uznać za prawidłowe. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.