IV SA/Wa 761/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego [...] w [...] na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] lipca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta postanawia: odrzucić skargę Prokurator Okręgowy [...] w [...] wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] lipca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta żądając stwierdzenia jej nieważności w całości. Wyrokiem z 10 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej: - § 8 ust. 2 w zakresie słów "i maksymalnej pojemności 80l każdy"; - § 6 ust. 4 pkt. 1 w zakresie słowa "płynnych"; - § 7 ust. 2 w zakresie słów "z wyjątkiem napraw awaryjnych" oraz " są prowadzone na własny użytek" oraz oddalił skargę w pozostałej części. Od ww. wyroku skargę kasacyjną wniósł Prokurator Okręgowy [...] w [...] zaskarżając wyrok w części oddalającej skargę. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 13 kwietnia 2022 r. sygn. akt III OSK 4848/21 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż w sprawie zachodzi nieważność postępowania określona w art. 183 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. 2022 r., poz. 329) - dalej ustawa p.p.s.a., bowiem będący przedmiotem kontroli wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 grudnia 2020 r. sygn. akt IV SA/Wa 1588/20 dotyczy już sprawy prawomocnie osądzonej wyrokiem tego Sądu z 20 maja 2021 r. sygn. akt IV SA/Wa 401/21. Rozpatrując sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 190 ustawy p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest zatem wykładnią prawa zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 kwietnia 2022 r. sygn. akt III OSK 4848/21 wydanym w następstwie skargi kasacyjnej Prokuratora Okręgowego [...] w [...]. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten normuje instytucję powagi rzeczy osądzonej, tzw. res iudicata. O istnieniu powagi rzeczy osądzonej decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy. W niniejszej sprawie Prokurator Okręgowy [...] w [...] przedmiotem skargi uczynił uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] lipca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta żądając stwierdzenia jej nieważności w całości. Tę samą uchwałę w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym zaskarżył organ nadzoru – Wojewoda [...] domagając się jej unieważnienia w całości. Rozpoznając skargę Wojewody [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 20 maja 2021 r. sygn. akt IV SA/Wa 401/21 stwierdził nieważność tej uchwały w całości. Sprawy rozpoznane przez Sąd w postępowaniu o sygn. akt IV SA/Wa 1588/20 i w postępowaniu o sygn. akt IV SA/Wa 401/21 są tożsame. Identyczny jest przedmiot obydwu spraw – uchwała Rady Miasta [...] z dnia [...] lipca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta [...]. Wprawdzie odmienne są podmioty skarżące, ale każdy z tych organów wniósł skargę nie ze względu na swój interes prawny, ale ze względu na potrzebę zapewnienia ochrony praworządności. W takich okolicznościach odmienność podmiotów skarżących nie może być uznana za przesłankę pozbawiającą tożsamości obu spraw. Także granice tych spraw zostały w obu skargach zakreślone identycznie. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.