IV SA/Wa 775/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. sp. z o. o. w P. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o przejściu przedsiębiorstwa na własność Państwa postanawia: odrzucić skargę H. sp. z o. o. w P., zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. H. sp. z o. o. w P. wniosła do Sądu skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2008 r. umarzającą postępowanie z wniosku H. [...] S. A. w P. oraz z wniosku A. A. - kuratora spółki H. sp. z o. o. w P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Gospodarki z dnia [...] września 2007 r. odmawiającą P. H., M. A. oraz A. R. wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] maja 1948 r. o przejściu przedsiębiorstw na własność Państwa, w części dotyczącej przedsiębiorstwa H. sp. z o. o. w P. Skarga H. sp. z o. o. w P. została podpisana przez r. pr. R. S. W pkt 1 wyroku z dnia 27 stycznia 2009 r., wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 987/08, Sąd oddalił skargę H. sp. z o. o. w P. z uwagi na wniesienie jej przez podmiot nieuprawniony, gdyż kurator skarżącego A. A. nie przedstawiła umocowania do reprezentowania go przed Sądem. Wyrokiem z dnia 26 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Warszawie i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na pominięcie w postępowaniu Prezydenta P. reprezentującego Skarb Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest - zgodnie z art. 46 § 3 p. p. s. a. - dołączenie do skargi pełnomocnictwa, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa. Jako że podpisany pod skargą r. pr. R. S. nie złożył wcześniej pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego H. sp. z o. o. w P. przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia [...] listopada 2010 r. został wezwany przez Sąd do usunięcia braku formalnego skargi H. sp. z o. o. w P. poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego uprawniającego go do reprezentowania skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowym - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru (k. 287) powyższe wezwanie zostało doręczone r. pr. R. S. w dniu [...] grudnia 2010 r., a więc termin do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi upłynął w dniu [...] grudnia 2010 r. W wyznaczonym terminie nie uzupełniono powyższego braku formalnego skargi. Sąd nadmienia, że upoważnienie udzielone r. pr. R. S. przez A. A. - kuratora H. sp. z o. o. w P. - nie może być uznane jako skuteczne udzielenie pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym. Zgodnie bowiem z pkt 1 postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] marca 2006 r., sygn. akt [...], A. A. została ustanowiona kuratorem dla H. sp. z o. o. w P. jedynie do działania w postępowaniu administracyjnym przed Ministrem Gospodarki o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] maja 1948 r. o przejściu przedsiębiorstw na własność Państwa, w części dotyczącej przedsiębiorstwa H. sp. z o. o. w P. (k. 262). Skarga została wniesiona zaś w dniu [...] maja 2008 r. (k. 6), a nie wykazano, aby nastąpiło poszerzenie uprawnień kuratora (prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] lutego 2009 r., sygn. akt [...], oddalono wniosek o poszerzenie uprawnień kuratora, k. 265-267, zaś w pkt 1 prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] marca 2010 r., sygn. akt [...], zwolniono A. A. z funkcji kuratora H. sp. z o. o. w P., k. 271). W związku z tym Sąd w pkt 1 sentencji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p. p. s. a w zw. z art. 57 § 1 p. p. s. a. i art. 46 § 3 p. p. s. a. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p. p. s. a.