IV SA/Wa 777/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski, sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (spr.), Protokolant ref. Marika Bibrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2017 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r.; 2. uchyla postanowienie Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] nr [...] z [...] kwietnia 2016 r; 3. zasądza od Głównego Lekarza Weterynarii na rzecz skarżącej [...] z siedzibą w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] stycznia 2017 r. znak: [...] wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 1ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: kpa), po rozpatrzeniu odwołania Fundacji "[...]" w W. od decyzji [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]. Decyzją tą Główny Lekarz Weterynarii utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2016 r. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny: Wnioskiem z dnia 1 marca 2016 r. Fundacja "[...]" w W. (dalej powoływana także jako skarżąca) wystąpiła Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w L. o wznowienie postępowania w sprawie, w której zapadła decyzja [...] wydana przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w W.. Jako podstawę wznowienia podano art. 145 § 1 pkt 3 kpa wskazując, ze przy wydaniu decyzji nr [...] brał udział radca prawny, który jest pełnomocnikiem konkurencyjnego schroniska, co wzbudza wątpliwości co do jego bezstronności. Brak bezstronności skarżąca zarzuciła także Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w W.. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej własną decyzja ostateczna nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii na podstawie art. 105 w zw. z art. 61a kpa umorzył postępowanie administracyjne ze względu na jego bezprzedmiotowość. Jako uzasadnienie podał , że w przedmiotowej sprawie w dniu 11 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie II SA/Łd 999/14 oddalił skargę Fundacji "[...]" na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii nr [...] utrzymująca decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. nr [...] w przedmiocie nakazu zmiany lokalizacji schroniska. W ocenie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii dopuszczalność wznowienia postępowania administracyjnego może doznać ograniczeń z uwagi na powagę rzeczy osądzonej prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego oddalającym skargę na wydaną w tej sprawie decyzje ostateczną. Wyrok taki czyni zdaniem organu wznowienie postepowania niedopuszczalnym, o ile miałoby nastąpić z przyczyn, które istniały i powinny być stwierdzone w toku rozpoznania skargi przez sąd. Wskazał, ze kwestia rzekomej stronniczości radcy prawnego była wskazana w odwołaniu od decyzji wydanej przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w W., do której odniósł się także [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii wydając decyzję w wyniku rozpatrzenia odwołania, a ponadto sąd administracyjny w uzasadnieniu wyroku również odnotował pojawienie się tego zarzutu. Rozpoznając sprawę ponownie, w związku z odwołaniem skarżącej od w/w decyzji, Główny Lekarz Weterynarii podzielił stanowisko organu I instancji uznając, ze zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Organ odwoławczy podniósł w szczególności, że w niniejszym przypadku zachodzi powaga rzeczy osądzonej, która stanowi przesłankę braku możliwości uruchomienia postępowania wznowieniowego. W zaistniałej sytuacji organ powinien odmówić wszczęcia postępowania, a jeżeli wydał postanowienie o wznowieniu postępowania, powinien wstrzymać się od merytorycznego rozstrzygnięcia. W sytuacji, gdy organ nieprawidłowo wydał postanowienie o wznowieniu postępowania, powinien umorzyć postępowanie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca Fundacja "[...]" w W. zarzuciła naruszenie: 1) art. 6,7,11 oraz 107 § 2 i 3 kpa polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu podstaw i przesłanej utrzymania w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii o umorzeniu postępowania wznowieniowego oraz niedostatecznym wyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy poprzez niewzięcie pod uwagę faktu, że nowe okoliczności które strona podnosiła we wniosku o wznowienie nie mogły być rozpatrywane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, 2) 2) art. 8 kpa poprzez dowolne przyjęcie, że w obszarze województwa łódzkiego stosowane są przez podległych [...] Wojewódzkiemu Lekarzowi Weterynarii powiatowych lekarzy weterynarii różne sposoby traktowania schronisk będących w tej samej sytuacji, 3) dowolność w wydaniu decyzji przez niedostateczne i niepełne uzasadnienie decyzji, z którego wynikałoby dlaczego ten sam stan faktyczny i prawny uzasadnia różne traktowanie podmiotów w analogicznych sytuacjach, 4) błąd w ustaleniach faktycznych, w jakim organ przyjął, ze "brak okoliczności dowodowych na których skarżąca oparła wniosek o wznowienie postępowania były znane w/w Sądowi i podlegały jego ocenie", 5) art. 150 § 1 kpa poprzez stwierdzenie w obrębie tego samego uzasadnienia decyzji, że [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii nie jest organem właściwym do wznowienia postępowania, ponieważ weszło ono w gestię Sadu, a następnie stwierdzenie braku możliwości przekazania sprawy wznowienia postępowania do tegoż Sądu, gdyż GLW stwierdza, ze jednak w/w wojewódzki lekarz jest właściwym organem do wznowienia, 6) art. 145 § 1 pkt 7 kpa w związku z niebraniem pod uwagę okoliczności, że zezwolenie na funkcjonowanie schroniska Skarżącej na okres 10 lat od wydania zezwolenia w aktualnym miejscu wydane przez Burmistrza Miasta i Gminy D. zostało wydane na podstawie wyroku NSA z 25 listopada 2011 r. w sprawie II OSK 1664/10. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podniesionych. Kodeks postepowania administracyjnego określa różne terminy do wniesienia podania o wznowienie postepowania, w zależności od przesłanki tego wznowienia. Zgodnie z art. 148 § 1 podanie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a w przypadku gdy strona nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy, w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o wydaniu decyzji (art. 148 § 2 kpa). Jak podkreśla E. Iserzon, aby strona mogła wnieść podanie ze skutkiem prawnym, winna udowodnić okoliczności wskazujące na dotrzymanie tych terminów, organ natomiast winien dokonać swobodnej oceny tych dowodów (Komentarz do art. 148, Kodeks Postępowania Administracyjnego - Czesław Martysz, Lex Omega). Gdyby zatem podanie nie zawierało żadnych wskazówek w tym zakresie, musi być uznane za wadliwe, podlegające uzupełnieniu w trybie art. 64 § 2 kpa, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. W razie uchybienia terminu strona może wnieść podanie o jego przywrócenia, natomiast wszczęcie postępowania pomimo uchybienia terminu uznane jest za rażące naruszenie prawa, ponieważ godzi w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Z tego powodu organ obowiązany jest badać z urzędu zachowanie terminu (por. wyrok WSA w Warszawie z 18.06.2008 r., I SA/Wa1740/07, LEX nr 489207). Zauważyć też należy, ze wznowienie postępowania jest instytucją szczególną, stanowiącą wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnych, zatem wykładnia przepisów określających warunki wznowienia musi być ścisła. W przedmiotowej sprawie organy obu instancji nie badały, czy podanie o wznowienie postępowania zawarte we wniosku z dnia [...] lutego 2016 r., które skarżąca sprecyzowała w piśmie z dnia 9 kwietnia 2016 r., wpłynęło z zachowaniem miesięcznego terminu z art. 148 § 1 kpa, co stanowi naruszenie w/w przepisu. Naruszenie zasad procedowania, z uwagi na charakter sprawy, mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji. Podjęcie rozstrzygnięcia przez organ administracji bez przeprowadzenia należytego postępowania, w szczególności w kwestii zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie, w kontekście wskazanej przesłanki wznowieniowej skutkuje koniecznością wyeliminowania go z obrotu prawnego – art. 145 § 1 lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tak jak i rozstrzygnięcia organu odwoławczego. W ocenie Sądu podanie o wznowienie postepowania administracyjnego wszczyna postępowanie wstępne, które powinno się zakończyć załatwieniem sprawy w sposób przewidziany w art. 149 kpa, a więc wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania lub o odmowie jego wznowienia. Na tym etapie organ bada m. in. czy wniosek o wznowienie postępowania jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia i czy został wniesiony z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 kpa. Złożenie podania w terminie jest jedną z okoliczności dopuszczalności wznowienia. Kwestia ta badana jest przez organ z urzędu, przy czym w sytuacji gdy organ wznowi postepowanie, a potem okaże się, że jednak podanie zostało złożone po terminie, to winien zakończyć postępowanie stosownym rozstrzygnięciem z przyczyn formalnych, tj. z powodu wniesienia podania po terminie (vide wyrok NSA z 24.02.2017 r. II OSK 1576/15). Jednocześnie na podstawie art. 135 p.p.s.a. koniecznym było wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia nr [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...].04.2016 r. wznawiającego postępowanie w sprawie niniejszej. Postanowienie to wydane zostało bowiem bez zbadania podstawowej kwestii formalnej jaką jest zachowanie przez skarżącą terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, który mając na uwadze wskazaną podstawę wznowienia (art. 145 § 1 pkt 3 kpa) wynosi 1 miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Rozpoznając sprawę ponownie organy uwzględnią zaprezentowana wyżej ocenę i rozpoznają wniosek wznowieniowy skarżącej pod kątem zbadania terminu do wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem. Skoro zatem z powodu uchybień proceduralnych istnieje potrzeba ponownego przeprowadzenia postepowania wstępnego, rozstrzyganie na tym etapie postępowania co do zarzutów skargi jest przedwczesne. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w wyroku. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego wydano na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty składa się wpis (200 zł.). ----------------------- 1