IV SA/Wa 781/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy złożyła K. W. W zarządzeniu z dnia 16 kwietnia 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych oraz nadesłania 5 odpisów skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 25 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 24 akt sądowych). Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego oraz nieuzupełnienia braków formalnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 781/14 odrzucił skargę. W piśmie z dnia 22 maja 2014 r. (k. 43, data wpływu do Sądu to 23 maja 2014 r.) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, przyznanie jej prawa pomocy oraz nadesłała 5 odpisów skargi. Postanowieniem z dnia 9 września 2014 r. Sąd odmówił jej przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, że na początku maja wróciła z rehabilitacji, a następnie dalej się leczyła. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odebrała jej córka i przekazała skarżącej dnia 20 maja 2014 r. Skarżąca podniosła, że jej córka miała ciężką sytuację w pracy – redukcja etatów, była zestresowana, nie mogła się na niczym skupić i dlatego zapomniała o przysłanym dokumencie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej zwana "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 p.p.s.a. brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. W przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu – skarżąca dowiedziała się o uchybieniu w dniu 20 maja 2014 r. i w dniu 22 maja nadała wniosek oraz równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej – nadesłała odpisy skargi oraz złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Mimo to nie można uznać, że zaszła także przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Według oświadczenia skarżącej, nie mogła ona dokonać czynności w terminie, ponieważ przebywała na rehabilitacji, a następnie dalej się leczyła. Nie przedłożyła jednak żadnego zaświadczenia lekarskiego, które stwierdzałoby chorobę obłożną lub konieczność hospitalizacji, co mogłoby uniemożliwić dokonanie czynności. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że w zakreślonym wezwaniem terminie nie mogła dokonać czynności, jak również, że nie mogła w tym celu posłużyć się inną osobą. Skarżąca wskazała, że wezwanie odebrała jej córka, jednak ze względu na swoją trudną sytuację zawodową nie przekazała go matce. Skarżąca, udając się na leczenie, mogła przewidzieć, że w konsekwencji wniesienia skargi do Sądu może być do niej kierowana korespondencja, mogła także poinformować o tym córkę. Problemy związane z życiem zawodowym córki nie stanowią przesłanki, która uprawdopodobniałaby brak winy skarżącej w uchybieniu terminu. Są to normalne okoliczności życia codziennego, które przy zachowaniu należytej staranności skarżąca mogła przezwyciężyć, choćby korzystając z pomocy innej osoby niż córka. Podkreślić bowiem należy, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Zagubienie korespondencji przez członka rodziny, nawet jeśli omyłkowe, świadczy o niedochowaniu staranności przez stronę w zabezpieczeniu swoich interesów w toczącym się postępowaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2014 r. II GZ 221/14). Skarżąca tymczasem nie wykazała, by dołożyła wszelkich starań w celu przezwyciężenia zaistniałej przeszkody do uiszczenia wpisu sądowego. Zatem wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.