IV SA/Wa 784/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego R. F. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o bezzasadności wnoszenia zażalenia w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. W piśmie z dnia 20 maja 2013 r. radca prawny R. F., pełnomocnik z urzędu skarżącego J. L. poinformował Sąd, że po zapoznaniu się z aktami sprawy i postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/11 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2011 r. o oddaleniu skargi w niniejszej sprawie, stwierdził bezzasadność wnoszenia zażalenia od ww. postanowienia. W związku z powyższym zwrócił się o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako: "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), który dotyczy stawek minimalnych należnych pełnomocnikowi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w postępowaniu administracyjnym w II instancji wynagrodzenie może być przyznane za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. a), sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b), za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) oraz w postępowaniu zażaleniowym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. d). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zdecydowanie przeważa stanowisko, że katalog czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, za które przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w § 14 ust. 2 wskazanego rozporządzenia ma charakter zamknięty. Zatem wynagrodzenie radcy prawnego za czynności, które nie zostały wymienione w § 14 ust. 2 pkt 2 tego rozporządzenia, nie stanowi niezbędnych kosztów postępowania, o których mowa w art. 204 oraz w art. 205 § 2 p.p.s.a. (vide: wyrok NSA z dnia 19.11.2010 r. I OSK 112/10 LEX nr 741505; postanowienie NSA w z dnia 16.06.2004 r. sygn. akt FSK 93/04, LEX 132243, z dnia 17 września 2010 r., sygn. akt II OSK 854/09, z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1900/10, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W sprawie niniejszej radca prawny R. F. uznał, że wniesienie zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 7 maja 2013 r. o odrzuceniu skargi jest bezzasadne, uzasadniając swoje stanowisko w tej kwestii. Mając jednak na uwadze powołane orzecznictwo należy podkreślić, że wśród czynności wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 2 omawianego rozporządzenia nie ma czynności prawnej polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Jedyną opinią jaką wymienia ten przepis - za sporządzenie której należy przyznać wynagrodzenie - jest opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b). Wprawdzie ustawodawca w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d cytowanego rozporządzenia wskazuje ogólnie na postępowanie zażaleniowe, jednak należy przyjąć, że zarówno wykładnia literalna jak i celowościowa tego przepisu nakazuje uznać, że postępowanie zażaleniowe wszczęte jest dopiero w momencie wniesienia zażalenia. Powyższe skutkuje tym, że wynagrodzenie może być przyznane w postępowaniu zażaleniowym za wniesienie zażalenia, a taka sytuacja nie miała tu miejsca. Brak jest zatem podstaw prawnych do zaliczenia wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia do niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego podlegających zasądzeniu na podstawie art. 204 p.p.s.a. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a - d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzeczono jak w sentencji