IV SA/Wa 791/08
WyrokWSA w Warszawie2008-09-09
Skład orzekający: Grzegorz Czerwiński, Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Tomasz Wykowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji jako bezprzedmiotowe, jeśli sprawa została już wcześniej rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma prawo umorzyć postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji jako bezprzedmiotowe, jeśli sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną. Wynika to z zasady, że nie można dwukrotnie orzekać w tej samej sprawie, a ponowne postępowanie w takiej sytuacji jest pozbawione przedmiotu.Stan faktyczny
Skarżący C. K. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z 1976 r. Po wcześniejszym odmówieniu stwierdzenia nieważności tej decyzji, skarżący ponownie złożył wniosek w tej samej sprawie. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe, uznając, że sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją w 2004 r. Skarżący zaskarżył decyzję Ministra do WSA w Warszawie.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Agnieszka Matuszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2008 r. sprawy ze skargi C. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - oddala skargę -
IV SA/Wa 791/08
U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne wszczęte z wniosku C. K., zwanego dalej "skarżącym", o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1976 r. nr [...] w sprawie przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w P. przy ulicy [...].
Uzasadniając zaskarżoną decyzję, Minister wskazał, iż decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1976 r. rozpatrzono odwołanie poprzedniczki prawnej skarżącego od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 1976 r. nr [...] w sprawie przejęcia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa. Rozstrzygnięciem odwoławczym decyzję pierwszoinstancyjną w części zmieniono, w pozostałej zaś części utrzymano w mocy. Pismem z dnia 8 stycznia 2001 r. skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z 1976 r. z powodu wydania jej z rażącym naruszeniem prawa. Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...], utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...], Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił stwierdzenia nieważności decyzji. Skarga skarżącego na decyzję Ministra z dnia [...] stycznia 2004 r. została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Wa 106/04. Pismem z dnia 9 czerwca 2006 r. skarżący ponownie wniósł do organu o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z 1976 r. Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego jako bezprzedmiotowe, podnosząc, iż postępowanie w sprawie rozstrzygniętej już ostateczną decyzją administracyjną nie może być prowadzone. Rozpatrzywszy wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy organ - zaskarżoną obecnie decyzją z dnia [...] marca 2008 r.- utrzymał decyzję z dnia [...] stycznia 2008 r. w mocy. Uzasadniając decyzję organ wskazał, iż warunkiem zaistnienia przedmiotu postępowania administracyjnego jest brak wcześniejszego rozstrzygnięcia sprawy ostateczną decyzją administracyjną. Sprawa nieważności decyzji Wojewody [...] z 1976 r. została już rozstrzygnięta decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2004 r. Merytoryczne rozpatrzenie ponownego wniosku skarżącego w tym przedmiocie prowadziłoby do wydania decyzji dotkniętej wadą nieważności wskazaną w art.156§1 pkt 3 k.p.a. (orzeczenie w sprawie rozstrzygniętej wcześniejszą decyzją administracyjną). W tej sytuacji postępowanie wszczęte z wniosku skarżącego należy jako bezprzedmiotowe umorzyć na podstawie art.105§1 p.p.s.a.
W skardze na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd rozpoznał skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269 z późn. zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.").
Skargę należało oddalić, albowiem organ zasadnie zastosował w sprawie art.105§1 k.p.a., tj. umorzył postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z 1976 r. z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Zgodnie z przywołanym przepisem, gdy postępowanie administracyjne z jakiejkolwiek przyczyny stanie się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu tego postępowania. Z przepisu tego wynika, iż warunkiem prowadzenia postępowania administracyjnego i zakończenia go merytorycznym rozstrzygnięciem, tj. uwzględnieniem żądania, bądź odmówieniem jego uwzględnienia jest istnienie przedmiotu postępowania. Przedmiotem ogólnego postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna w rozumieniu art.1 pkt 1 k.p.a., tj. sprawa indywidualna rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej. Niewątpliwie sprawę administracyjną stanowi rozstrzygnięcie o ważności decyzji administracyjnej, albowiem art.156 i nast. k.p.a. przewiduje, iż w tym przedmiocie rozstrzyga się decyzją administracyjną. Co do zasady zatem postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest postępowaniem mającym swój przedmiot i winno być zakończone decyzją stwierdzającą nieważność kwestionowanej decyzji, odmawiającą stwierdzenia tejże, bądź też stwierdzającą, iż decyzję wydano z naruszeniem prawa. Na tej podstawie rozpoznano merytorycznie pierwszy wniosek skarżącego i decyzjami z dnia [...] grudnia 2003 r. i [...] stycznia 2008 r. odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z 1976 r. Inaczej jednak przedstawia się rzecz w odniesieniu do postępowania wszczętego kolejnym wnioskiem skarżącego z dnia 9 czerwca 2006 r. Z art.156§1 pkt 3 k.p.a. wynika, iż organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Z przepisu tego wynika zakaz orzekania przez organy w tej samej sprawie dwukrotnie, o ile wcześniejsze ostateczne rozstrzygnięcie pozostaje w obrocie prawnym, tj. nie zostało z niego wyeliminowane w trybach przewidzianych w k.p.a. lub w ustawach szczególnych (art.16§1 k.p.a.). Nie można zatem dwukrotnie orzekać w sprawie stwierdzenia nieważności tej samej decyzji administracyjnej. Wspomniany zakaz powoduje, iż postępowanie wszczęte kolejnym wnioskiem w sprawie już rozstrzygniętej jest bezprzedmiotowe. Z powyższego wynika, iż postępowaniem mającym przedmiot może być wyłącznie postępowanie dotyczące sprawy rozstrzyganej decyzją administracyjną, nie rozstrzygniętej dotąd taką decyzją. Z racji tego, iż w dwóch postępowaniach administracyjnych wszczętych wnioskami z dnia 21 stycznia 2001 r. i z dnia 9 czerwca 2006 r. występuje tożsamość wnioskodawcy (skarżący) jak i kwestionowanego aktu (decyzja Wojewody [...] z 1976 r.), bezprzedmiotowość drugiego z nich jest oczywista. Zaskarżona decyzja jest zatem prawidłowa, a skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Tym samym skargę jako nie mającą usprawiedliwionych podstaw należało oddalić.
Z powyższych przyczyn Sąd orzekł jak sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło