IV SA/Wa 793/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego T. C. działającego z substytucji wyznaczonego radcy prawnego M. F. z dnia 3 stycznia 2014 r. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w sprawie ze skargi M. N. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: przyznać radcy prawnemu M.F. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1530/13 odrzucił skargę M. N. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 października 2013 r. ustanowiono dla M. N. radcę prawnego w sprawie ze skargi wymienionego na powołane postanowienie Głównego Geodety Kraju. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego M. F.. Wyznaczony pełnomocnik w dniu 27 grudnia 2013 r. udzielił radcy prawnemu T. C. pełnomocnictwa substytucyjnego do reprezentowania skarżącego w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik substytucyjny wniósł w imieniu M. N. skargę kasacyjną od powołanego na wstępie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielonej pomocy nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 stycznia 2014 r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 marca 2014 r. sygn. akt I OSK 479/14 uchylił zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 7 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 793/14 oddalił skargę M. N. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...]. Jednocześnie Sąd orzekł o przyznaniu kwoty 240 zł oraz kwoty 55,20 zł, stanowiącej 23 % podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Radca Prawny T. C. wniósł o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku, a po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem sporządził i wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Do skargi kasacyjnej dołączył odpis pełnomocnictwa udzielonego mu w dniu 8 października 2014 r. przez M. N.. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 października 2016 r. sygn. akt I OSK 3056/14 oddalił skargę kasacyjną M. N. od wyroku Sądu pierwszej instancji z dnia 15 lipca 2014 r. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, stawił się na niej wyłącznie pełnomocnik organu administracji. Mając powyższe na uwadze, należało zważyć, co następuje. W pierwszej kolejności trzeba wyjaśnić, że niniejszym postanowieniem rozpoznano wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 3 stycznia 2014 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2013 r. O kosztach pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji rozstrzygnął bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 15 lipca 2014 r. W skardze kasacyjnej z dnia 15 października 2014 r., wniesionej od tego wyroku, nie zawarto natomiast wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że wynagrodzenie ze pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony radca prawny. Przez wyznaczonego należy zaś rozumieć radcę prawnego wskazanego przez właściwą radę okręgowej izby radców prawnych. Zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 3 stycznia 2014 r. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu został złożony nie przez wyznaczonego pełnomocnika (radcę prawnego M. F.) ale przez radcę prawnego T. C.. Ponieważ jednak działał on z substytucji wyznaczonego pełnomocnika, należało przyjąć, że złożył wniosek w imieniu radcy prawnego M. F. (zob. też np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. II OZ 308/15). Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, zakończonym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2014 r., określa rozporządzenie rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Nieopłacona pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się (ustanowiony przez wyznaczonego pełnomocnika) radca prawny T. C. w skardze kasacyjnej z dnia 3 stycznia 2014 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2013 r., polegała na wykonaniu w imieniu skarżącego czynności, o których mowa w powołanym wyżej § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w tym przepisie. Ponieważ został on wyznaczony po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz.1715) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) w zw. § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) oraz § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia z dnia z dnia 28 września 2002 r., orzeczono jak w postanowieniu