IV SA/Wa 815/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 815/14 w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 815/14 oddalił skargę B. B. wniesioną na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2014 r. przyznane zostało skarżącej – na skutek złożonego przez nią wniosku – prawo pomocy w zakresie częściowym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 12 listopada 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła pełnomocnika z urzędu dla skarżącej B. B. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącej złożył w dniu 2 grudnia 2014 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wskazując na brak swojej winy w zachowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik wyjaśnił, że o fakcie wyznaczenia go pełnomocnikiem z urzędu dla B. B. poinformowany został pismem Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], które otrzymał w dniu 24 listopada 2014 r. Skarżąca, do czasu ustanowienia pełnomocnika z urzędu, z przyczyn przez siebie niezawinionych, nie miała możliwości samodzielnego wniesienia skargi kasacyjnej, ponieważ czynność ta zastrzeżona jest dla profesjonalnego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do regulacji zawartej w treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Termin ten jest terminem ustawowym, procesowym i dotyczy każdej ze stron postępowania, niezależnie od tego, czy korzysta ona z pomocy pełnomocnika z wyboru, czy też pełnomocnika ustanowionego z urzędu. W niniejszej sprawie wyrok z dnia 17 września 2014 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 14 października 2014 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 13 listopada 2014 r. Wniesienie przez pełnomocnika skarżącej skargi kasacyjnej dopiero w dniu 2 grudnia 2014 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) oznacza, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu. Zgodnie z treścią art. 86 i art. 87 powołanej ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną kumulatywnie spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując równocześnie czynności, dla której określony był termin (w tym wypadku wniesienie skargi kasacyjnej), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W ocenie Sądu powyższe przesłanki zostały w sprawie spełnione, przy czym należy wziąć pod uwagę specyfikę postępowania sądowoadministracyjnego związanego z ustanowieniem dla strony profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, mając na uwadze sytuację, która miała miejsce w niniejszej sprawie – gdy strona wnosi o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i dokonuje się to po wydaniu orzeczenia. Wniosek taki, złożony po wydaniu orzeczenia nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednakże może być jedną z podstaw wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W świetle art. 244 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w brzmieniu obowiązującym od dnia 10 kwietnia 2010 r.) ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Od dnia wejścia w życie tej nowelizacji, za dzień, w którym ustała przyczyna do wniesienia skargi kasacyjnej, należy przyjmować dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, co może nastąpić dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy, ze stanowiskiem skarżącej co do zakresu skargi kasacyjnej oraz po jej sporządzeniu [por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt I CZ 62/00 (publ. OSNC 2001/1/7; LEX nr 43423), postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06 (LEX nr 936163)]. Konieczność uwzględnienia warunku dokonania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której został on ustanowiony, a jednocześnie respektowanie ustalonego przepisem art. 177 § 1 powołanej ustawy terminu na sporządzenie skargi kasacyjnej powoduje, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznać należy za wniesiony w terminie, o ile zostanie złożony do trzydziestu dni od dnia, w którym pełnomocnik ten został zawiadomiony przez właściwy organ samorządu zawodowego adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych lub rzeczników patentowych o wyznaczeniu go do reprezentowania określonej strony postępowania. W niedochowaniu terminu nie można upatrywać winy skarżącej, gdyż pozostawała w usprawiedliwionym oczekiwaniu co do skuteczności czynności podejmowanych przez przyznanego w ramach pomocy prawnej z urzędu pełnomocnika. Z kolei pełnomocnik, w ocenie Sądu, uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu, w rozumieniu art. 86 powołanej ustawy, ponieważ wniósł zarówno skargę kasacyjną, jak i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, przed upływem trzydziestu dni od dnia doręczenia mu zawiadomienia o wyznaczeniu go z urzędu pełnomocnikiem do reprezentowania skarżącej, co oznacza zachowanie ustawowych terminów w związku z ustaniem przyczyn uniemożliwiających dokonanie czynności procesowej. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.