IV SA/Wa 825/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych i naprawczych w zakresie ochrony środowiska postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] [...] W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2011 r. (data stempla pocztowego) W. Z. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Agencja T. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonej decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2011 r. jak i poprzedzającej ją decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] stycznia 2011 r. wydanych w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych i naprawczych w zakresie ochrony środowiska, w związku z działalnością prowadzoną na działce [...] (gdzie zlokalizowana jest stacja paliw płynnych) w miejscowości J., gmina S., powiat p.. Postępowanie administracyjne zostało wszczęte gdyż w sąsiedztwie dystrybutora paliw stwierdzono znaczące zanieczyszczenie produktami ropopochodnymi, co może stanowić zagrożenie dla znajdującego się w odległości ok. 100 m gminnego ujęcia wód podziemnych. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wybranie ziemi jest możliwe jedynie przez wyspecjalizowane w tym zakresie przedsiębiorstwo, co spowodowałoby koszt około 10.000 zł. W przypadku gdyby, ewentualne ponowne postępowanie administracyjne w zakresie pobrania i badania próbek gleby nie potwierdziło wyników postępowania dotychczasowego, strata poniesiona przez Skarżącego byłaby nieodwracalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia - tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ppsa. Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 ppsa (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). Wniosek Skarżącego co prawda zawiera uzasadnienie, jednakże podniesione w nim argumenty nie pozwalają uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji naraża go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniesiony argument, że wykonanie decyzji spowoduje konieczność wydatkowania 10.000 zł w celu przeprowadzenia nakazanych działań naprawczych, bez wiedzy o możliwościach finansowych Skarżącego, z uwzględnieniem zaś faktu prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, nie pozwala przyjąć, że w niniejszej sprawie możemy mówić o znacznej kwocie pieniężnej, której pozbawienie naraża Skarżącego na poniesienie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pamiętać bowiem należy, że zmniejszenie ilości posiadanych środków finansowych samo w sobie nie stanowi znacznej szkody, o której mowa w art. 61 § 3 ppsa. Sąd zwraca przy tym uwagę, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Natomiast wydatkowanie środków pieniężnych w celu wykonania nałożonego obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych i naprawczych takiego nieodwracalnego charakteru nie ma. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość domagania się zwrotu zapłaconej kwoty. Ponadto zwrócić uwagę należy, że nałożony na Skarżącego obowiązek ma na celu wyeliminowanie zagrożenia dla znajdującego się w odległości ok. 100 m od dystrybutora paliw gminnego ujęcia wód podziemnych. Niewykonanie nałożonego obowiązku mogłoby zatem doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków dla środowiska. Podsumowując stwierdzić należy, iż Skarżący nie uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji może spowodować wystąpienie zagrożeń o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, zatem brak jest podstaw aby uczynić zadość złożonemu przez stronę żądaniu wstrzymania decyzji. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.