IV SA/Wa 859/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012r. Nr [...] Dyrektor Generalny Lasów Państwowych działając na podstawie przepisów art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 53 ust. 4 pkt 6 i art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), po rozpatrzeniu zażalenia Pana J. B., na postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w L. (zwanego w dalszej części dyrektorem RDLP) z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak sprawy [...], w którym odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z lokalnymi systemami odprowadzenia ścieków oraz przyłączami energetycznymi i wodociągowymi na terenie nieruchomości położonej w L. na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, iż Dyrektor RDLP postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r., odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z lokalnymi systemami odprowadzenia ścieków oraz przyłączami energetycznymi i wodociągowymi na terenie nieruchomości położonej w L. na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...], w uzasadnieniu podając, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W poprzednim miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który obowiązywał do dnia 31 grudnia 2003 r., obszar wyznaczony do realizacji przedmiotowej inwestycji oznaczony symbolem [...] ([...]), nie był przeznaczony na cele nieleśne. Przedmiotowa działka nie została objęta zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne uzyskiwaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67, o której mowa w art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jak wynika bowiem z otrzymanej dokumentacji, przedmiotowa nieruchomość położona była na terenach o użytkowaniu rolnym. Zażalenie na postanowienie Dyrektora RDLP, wniósł J. B., uzasadniając je tym, że realizacja inwestycji przyczyni się do zwiększenia substancji mieszkaniowej na terenie Miasta L. oraz, że na działkach od strony południowej wybudowane zostały już trzy domy mieszkalne na budowę których w 2009 - 2010 r., wydano decyzje o warunkach zabudowy. W trakcie rozpatrywania zażalenia organ stwierdził, że przedmiotowa inwestycja planowana jest na terenie, który według ewidencji gruntów stanowi las (użytek Ls). Teren ten w planie, który przestał obowiązywać przeznaczony był na cele rolne, a nie na cele zabudowy mieszkaniowej. Dyrektor RDLP po wystąpieniu do Prezydenta Miasta L. uzyskał informacje o stanie faktycznym nieruchomości tj. przeznaczenie przedmiotowego terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r., i uzyskał uzupełnienie przedmiotowego projektu decyzji o warunkach zabudowy - pismo Dyrektora Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w L., znak sprawy [...] z dnia [...] lipca 2011 r., pismo Dyrektora Leśnictwa Miejskiego – L., znak sprawy [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., pismo Z-cy Generalnego Projektanta Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego L. i z 1993 r., pismo Prezydenta Miasta L. z dnia [...] czerwca 2011 r., znak sprawy [...]). Z informacji tych wynika, że działka ewidencyjna nr [...] (stanowiąca Ls), zlokalizowana jest na terenie oznaczonym symbolem [...] ([...]) i zgodnie z wyrysem z w/w planu miejscowego położona była na terenach o użytkowaniu rolnym. Z projektu decyzji o warunkach zabudowy nie wynika, aby planowana budowa budynków mieszkalnych jednorodzinnych była związana z rolnictwem. Na podstawie uzyskanych informacji uznać należy, że dla przedmiotowej działki nie przewidziano możliwości realizacji nowych inwestycji niezwiązanych z gospodarką rolną (w planie nie przewidywano zabudowy mieszkaniowej), a więc budowy trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z lokalnymi systemami odprowadzenia ścieków oraz przyłączami energetycznymi i wodociągowymi. W związku z tym uznać należy, że na gruncie leśnym stanowiącym działkę nr [...], nie można prowadzić inwestycji z zakresu zabudowy mieszkaniowej, gdyż do prowadzenia takiej inwestycji konieczne jest przeznaczenie terenu na cele nierolnicze i nieleśne, a nie tylko na rolne. Zgodnie z przepisami art. 61 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, można uzgodnić decyzję o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, gdy "teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1". Nieobowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na etapie jego sporządzania uzyskał jedynie zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, natomiast nie wydano zgody na przeznaczenie gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Należy zauważyć, że tereny przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne posiadają oznaczenie symbolem [...] na rysunku planu miejscowego. W związku z tym, nie było podstaw by uzgodnić decyzję o warunkach zabudowy dla w/w inwestycji nie związanej z gospodarką rolną. Zarzut, odnośnie wydania w latach 2009 - 2010, trzech decyzji o warunkach zabudowy dla przyległych działek nie mógł być przez organ uzgodniony, gdyż każda sprawa rozpatrywana jest indywidualnie, w zależności od stanu formalno - prawnego działki. Natomiast zwiększenie na terenie Miasta L. substancji mieszkaniowej poprzez realizacje przedmiotowej inwestycji (na co Strona wskazuje w zażaleniu), nie może stanowić podstawy do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, bowiem dyrektor RDLP jako organ właściwy w sprawach ochrony gruntów leśnych jest związany przepisem art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skargę na powyższe postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. B., zarzucając mu, że zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji wydanego niezgodnie z: 1) art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, 2) art. 6 i art. 7 Kp.a. oraz art. 53 ust. 3 Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż art. 61 ust. I pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stwierdza, że teren inwestycji nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. Tymczasem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc z dniem 31 grudnia 2003r. działka nr [...] znajdowała się na terenach oznaczonych symbolem [...], czyli na terenach rolnych z dopuszczeniem zabudowy mieszkalnej w pasie [...] m od drogi, a nie na terenach przeznaczonych na cele leśne. Działka ta przylega do ulicy [...], a zatem mieści się w pasie [...] m od drogi i nie istnieją zdaniem skarżącego żadne przesłanki, na podstawie których można domniemywać, że ww. plan takiej zgody nie uzyskał. Jeśli bowiem na terenach sklasyfikowanych jako Ls dopuszcza się zabudowę mieszkaniową to oczywiste jest, że teren ten był objęty_ww. zgodą. Niezrozumiałe w ocenie skarżącego jest zatem, dlaczego w postanowieniu Generalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W. pominięto część zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L., który utracił moc z dniem 31 grudnia 2003r. tj. fragmentu: "z dopuszczeniem zabudowy mieszkalnej". Również niezrozumiałe jest, że swego czasu Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w L. bez żadnych przeszkód uzgodniła projekty decyzji o warunkach zabudowy na działkach sąsiednich ([...], obręb [...]) na całości których występują tereny leśne w całości, a nie jak na mojej działce tylko częściowo. Dla tych działek zostały wydane, w związku z pozytywnym uzgodnieniem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w L., pozytywne decyzje o warunkach zabudowy. Narusza to podstawową zasadę konstytucyjną mówiącą o równości obywateli wobec prawa oraz stoi w rażącej sprzeczności z art. 8 K. p.a. Ponadto skarżący przywołał treść art. 6 i 7 K.p.a oraz art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazując, iż zarówno Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w L., jak i Generalna Dyrekcja Lasów Państwowych w W. są w tym przypadku organami biorącymi udział w postępowaniu związanym z wydaniem decyzji o warunkach zabudowy, ale żaden z tych organów nie dokonał rzetelnej analizy stanu faktycznego i prawnego terenu i żaden nie sprawdził całościowego zapisu. byłego planu miejscowego. Wprost przeciwnie pominęły część zapisu mówiącego o dopuszczeniu zabudowy mieszkaniowej oraz stwierdziły, że "nieobowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na etapie jego sporządzenia uzyskał jedynie zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, natomiast nie wydano zgody na przeznaczenie gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne".,. Stwierdzenie to jest bezpodstawne. Oznaczać może jedynie to, że w takiej sytuacji przeznaczenie terenów dziatek sklasyfikowanych jako Ls na cele rolnicze z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej zostało dokonane z naruszeniem prawa i były plan miejscowy był nieważny od początku jego uchwalenia. Stanowi to ewidentne naruszenie art. 6 i art. 7 K.p.a. Mając zaś na uwadze, że Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w L. bez żadnych przeszkód uzgodniła projekty decyzji o warunkach zabudowy na działkach sąsiednich, skarżący zarzucił, iż zaskarżone postanowienie narusza podstawową zasadę konstytucyjną mówiącą o równości obywateli wobec prawa oraz stoi w rażącej sprzeczności z art. 8 K.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej w dalszej części P.p.s.a. ), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych wydane w oparciu o art. 53 ust. 4 pkt 6 i art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z lokalnymi systemami odprowadzenia ścieków oraz przyłączami energetycznymi i wodociągowymi na terenie nieruchomości położonej w L. na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...]. Rozpoznają niniejszą sprawę należy wskazać, iż zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - zwanej dalej w skrócie u.p.z.p. - wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5 u.p.z.p. Zgodnie z art 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p., decyzja o warunkach zabudowy może być wydana wyłącznie w odniesieniu do terenu, który nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1, tj. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. przewiduje zatem dwie odrębne sytuacje, kiedy jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy. A mianowicie: - teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, bądź - po drugie, teren jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. W pierwszym przypadku, strona występująca o wydanie decyzji o warunkach zabudowy może uzyskać pozytywną decyzję, jeśli teren, na którym ma być realizowana inwestycja w ogóle nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Inaczej mówiąc, w części pierwszej art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. chodzi o sytuacje, gdy żaden przepis obowiązujących ustaw nie przewiduje obowiązku uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Istota tej części przepisu sprowadza się do stwierdzenia, czy w obowiązującym stanie prawnym istnieje przepis nakładający obowiązek uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Ta część przepisu art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. znajduje zastosowanie, gdy żaden przepis obowiązujących ustaw nie nakłada takiego obowiązku, a więc istnieje możliwość zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne bez konieczności uzyskiwania wcześniejszej zgody właściwego organu. Druga z sytuacji wskazanych w tym przepisie dotyczy takich sytuacji, gdy zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne była wymagana i została uzyskana w odniesieniu do konkretnego gruntu (oznaczonych gruntów), przy sporządzaniu miejscowego planu, który utracił moc. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. O ile zatem ustawą z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. Nr 237, poz. 1657) ustawodawca, dla gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas IV-VI położonych w granicach administracyjnych miast, wyłączył ochronę przewidzianą dla gruntów rolnych i uwolnił te grunty dla celów inwestycyjnych. A mianowicie, nowelą z dnia 19 grudnia 2008 r. w art. 7 w ust 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych skreślone zostały punkty 3 i 4 dotyczące gruntów rolnych, to w przypadku gruntów leśnych obowiązuje nadal dotychczasowa ochrona co znajduje także potwierdzenie w zmienionym tą nowelą ustępie 3 art. 7 u.o.g.r.l. W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r. zmiana przeznaczenia gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa wymaga uzyskania zgody Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa lub upoważnionej przez niego osoby (art. 7 ust. 2 pkt 2 u.o.g.r.l.), zaś zmiana przeznaczenia pozostałych gruntów leśnych wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej (art. 7 ust. 2 pkt 5 u.o.g.r.l.). Do dnia 1 stycznia 2009 r. zgody na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne wymagały grunty wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 - 5 u.o.g.r.l., natomiast od tego dnia zgody takiej wymagają jedynie grunty wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 (grunty rolne stanowiące użytki rolne klas MII, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 0,5 ha), pkt 2 (grunty leśne stanowiące własność Skarbu Państwa) i pkt 5 (pozostałe grunty leśne). A zatem, zmiana przeznaczenia wszystkich gruntów leśnych na cele nieleśne wymagała od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych zgody właściwego organu i nadal takiej zgody wymaga i to niezależnie od powierzchni obszaru gruntu projektowanego do zmiany przeznaczenia - w odróżnieniu od gruntów rolnych - i formy własności (art. 7 ust. 2 pkt 2 - grunty leśne stanowiące własność Skarbu Państwa i pkt 5 - pozostałe grunty leśne). Koniecznym warunkiem "skuteczności" zgody udzielonej przez właściwy organ na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.), tj. możliwości wykorzystania gruntu leśnego na cele nieleśne, jest zaś uwidocznienie jej w ustaleniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że z akt sprawy wynika, iż znaczna część działki [...] na której skarżący planuje inwestycję polegającą na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z lokalnymi systemami odprowadzenia ścieków oraz przyłączami energetycznymi i wodociągowymi, stanowi użytek leśny o pow[...] ha. Realizacja planowanej inwestycji jest zatem dopuszczalna na tym obszarze dopiero po uzyskaniu zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. W toku postępowania ustalono, iż nieruchomość ta nie uzyskała jednak stosownej zgody przy sporządzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L., który obowiązywał do 31 grudnia 2003 r. Zgoda taka dotyczyła jedynie gruntów rolnych. Tym samym w ocenie Sądu słusznie co do zasady orzekające w sprawie organy uznały, iż brak było podstaw prawnych do pozytywnego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Jak bowiem wskazano powyżej niezbędnym warunkiem uzyskania pozytywnego uzgodnienia dla planowanej przez skarżącego inwestycji było zaistnienie łącznie dwóch przesłanek: 1. uzyskanie, przy sporządzaniu na etapie uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L., który obowiązywał do 31 grudnia 2003 r., zgody właściwego organu na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na nieleśne, przy czym zgoda ta musi mieć formę aktu administracyjnego (decyzji) oraz 2. uwidocznienie treści tej zgody w ustaleniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd nie uwzględnił zarzutu skargi dotyczącego nie odniesienia się przez organy do okoliczności, iż w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. działka nr [...] znajdowała się na terenach oznaczonych symbolem [...], czyli na terenach rolnych z dopuszczeniem zabudowy mieszkalnej w pasie [...] m od drogi, a nie na terenach przeznaczonych na cele leśne, co w ocenie skarżącego świadczy o tym, iż plan taką zgodę musiał posiadać. Należy wskazać, iż okoliczność zlokalizowania gruntów leśnych w planie na obszarze określonym jako [...] nie przesądza jeszcze o zmianie ich przeznaczenia. Świadczy jedynie o tym, iż dominują tu tereny upraw rolnych. Wynika to także z zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L., który obowiązywał do 31 grudnia 2003 r. a w który wskazano wprost iż cyt: "Dla terenów o użytkowaniu rolnym ustala się:( ) Dopuszcza się lokalizację nowej zabudowy mieszkaniowej przy równoczesnym spełnieniu warunków: - usytuowania zabudowy mieszkaniowej i towarzyszącej jej zabudowy gospodarczej w ramach istniejących skupisk zabudowy wzdłuż istniejących dróg w pasie [...] m od drogi (....)" Tym samym, nie można uznać, tak jak domaga się tego skarżący, iż w/w plan dopuścił możliwość zabudowy mieszkaniowej na terenie gruntów leśnych. Jak wskazano bowiem powyżej nieodzownym warunkiem umożliwiającym realizację planowanej inwestycji mieszkaniowej na gruncie leśnym było uzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia tych gruntów na cele nieleśne przy sporządzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L., który obowiązywał do 31 grudnia 2003 r. Analiza akt sprawy wskazuje zaś, iż zgoda taka nie była wydana. Jedyna zgoda wydana w tym zakresie dotyczyła tylko gruntów rolnych. Na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nie mógł mieć także wpływu zarzut naruszenia art 8 k.p.a polegający na nieuwzględnieniu przez organy, iż Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w L. uzgodniła projekty decyzji o warunkach zabudowy na działkach sąsiednich. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest władny oceniać prawidłowość decyzji/postanowień jakie zapadły w toku innych postępowań administracyjnych. Kontrola Sądu dotyczy zaś zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, w rozpoznawanej sprawie w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy ustalono, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.