IV SA/Wa 863/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-08-10
Skład orzekający: Teresa Zyglewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania sądowego może być oparta na zarzucie braku odniesienia się przez sąd do konkretnego przepisu prawa (art. 58 § 4 p.p.s.a.) w poprzednim orzeczeniu, które zostało wydane z powodu braku właściwości sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania sądowego może być oparta wyłącznie na przesłankach enumeratywnie wymienionych w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 271-274 p.p.s.a.). Zarzut braku odniesienia się przez sąd do konkretnego przepisu prawa w poprzednim orzeczeniu, które zostało wydane z powodu braku właściwości sądu administracyjnego, nie stanowi ustawowej podstawy do wznowienia postępowania. W takiej sytuacji skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący M. R. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 sierpnia 2012 r., które odrzuciło jego skargę na opieszałość sądu powszechnego w zakresie oceny ważności pełnomocnictwa. Skarżący zarzucił, że sąd administracyjny w poprzednim postępowaniu nie odniósł się do art. 58 § 4 p.p.s.a. i błędnie uznał sprawę za niepodlegającą jego kognicji. Sąd uznał, że podniesiony przez skarżącego zarzut nie stanowi ustawowej podstawy do wznowienia postępowania.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 sierpnia 2012 r. odrzucającym skargę na opieszałość sądu powszechnego w zakresie oceny ważności pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.
Postanowieniem z 31 sierpnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1899/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. R. na opieszałość sądu powszechnego w zakresie oceny ważności pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu jako nie podlegającą kognicji sądów administracyjnych. Powyższe postanowienie stało się prawomocne z dniem 11 października 2012 r.
Pismem z 2 marca 2014 r. M. R. zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem, albowiem jest przekonany, że to sąd administracyjny jest właściwy do oceny ważności pełnomocnictwa. W ocenie skarżącego Sąd wydając w dniu 31 sierpnia 2012 r. postanowienie powinien odnieść się do treści przepisu art. 58 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej również "p.p.s.a.", lecz tego nie uczynił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 270 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podkreślić należy, że skarga o wznowienie postępowania jest środkiem obalania prawomocnych orzeczeń i polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach, o odrębnych i właściwych sobie cechach. Strona żądając wznowienia postępowania sądowego ma zatem wskazać, która z przesłanek określonych w art. 271-274 p.p.s.a. zaistniała w sprawie i ją uzasadnić (art. 279 p.p.s.a.).
Do katalogu przesłanek wznowienia postępowania sądowo - administracyjnego należy:
- nieważność postępowania spowodowana uczestnictwem w składzie sądu osoby nieuprawnionej, orzekaniem przez sędziego wyłączonego z mocy ustawy, brakiem zdolności sądowej lub procesowej strony, nienależytą reprezentacją strony, naruszeniem przepisów prawa, w następstwie którego strona pozbawiona była możności działania (art. 271 p.p.s.a);
- wydanie orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, aktu normatywnego na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a);
- oparcie orzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a także uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.), oraz późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. Podkreślić należy, że samo sformułowanie podstawy wznowienia postępowania sądowego poprzez powołanie się na konkretny przepisy, nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 7 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1722/11 oraz z 21 lutego 2006 r. sygn. akt II OSK 45/06, wskazane orzeczenie i orzeczenia powołane poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie M. R. domaga się wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 31 sierpnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1899/12 z uwagi na okoliczność braku odniesienia się Sądu w powyższym rozstrzygnięciu do treści art. 58 § 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd nie może odrzucić skargi jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a sąd powszechny uznał się za niewłaściwy.
W ocenie Sądu tak sformułowane stanowisko skarżącego nie wskazuje na żadną ustawową przesłankę wznowienia postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że skarżący uczestniczył w postępowaniu sądowym i miał zapewniony czynny udział w sprawie. Wnosząc niniejszą skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 sierpnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1899/15 skarżący nie wskazał na żadne konkretne okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a których późniejsze wykrycie mogłoby stanowić podstawę wznowienia postępowania sądowego.
Powołana przez skarżącego okoliczność, że to sąd administracyjny, a nie sąd powszechny jest właściwy do oceny dokumentu pełnomocnictwa pozostają, w ocenie Sądu, bez znaczenia w kwestii wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem.
W konsekwencji Sąd stwierdził, że skoro skarżący nie wskazał i nie uzasadnił istnienia podstawy wznowienia - co w świetle treści art. 279 p.p.s.a. jest obligatoryjnym elementem skargi o wznowienie - to nie możliwe jest jej merytoryczne rozpoznanie, a skarga jako nie oparta na ustawowej przesłance podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło