IV SA/Wa 876/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu sprawy ze skarg Z. C., A. P., L. J., W. O., H. P., E. M., S. M., M. B., Z. B. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji inwestycji postanawia: przyznać adwokatowi M. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych 60/100) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych 60/100) z tytułu 23 % podatku od towarów i usług. Na rozprawie w dniu 8 lutego 2011 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2010 r. adw. D. G. działający z substytucji adw. M. S., wyznaczonego pełnomocnikiem z urzędu L. J., W. O., H. P., E. M., S. M., M. B., Z. B. złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 lutego 2011 r. uchylił pkt 1 i 2 zaskarżonego wyroku, pozostawiając sądowi pierwszej instancji do rozstrzygnięcia o kosztach nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie na podstawie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", przysługuje wynagrodzenie w zakresie ustanowionym w art. 250 tejże ustawy. Zgodnie z treścią art. 250 ppsa wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem". W myśl § 19 powołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia stawka minimalna za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia). Wskazać należy, iż w niniejszej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem z urzędu dla L. J., W. O., H. P., E. M., S. M., M. B., Z. B. wyznaczyła adw. M. S. (k. 534). Wyznaczony adwokat reprezentował Skarżących w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, za co przyznano mu w wyroku z dnia 30 czerwca 2010 r. wynagrodzenie w kwocie 411,80 złotych. Natomiast wynagrodzenie za udział na rozprawie ze skargi kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należy się pełnomocnikowi na zasadzie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia. Wysokość tego wynagrodzenia ustalono mając na względzie, iż wyznaczony adwokat prowadził sprawę w pierwszej instancji (zatem w wysokości 50 % stawki minimalnej wynoszącej 240 zł, a więc 120 zł). Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznana kwota ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, tj. 23 % (art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W tym stanie rzeczy, Sąd w oparciu o art. 250 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.