IV SA/Wa 882/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. sp. z o. o. we F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. sp. z o. o. we F. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. P. sp. z o. o. we F. wniosło do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za prowadzenie działalności w zakresie unieszkodliwiania odpadów z naruszeniem warunków pozwolenia zintegrowanego z dnia [...] grudnia 2005 r., zmienionego decyzją z dnia [...] marca 2010 r. W skardze do Sądu zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że jej wykonanie wyrządziłoby skarżącemu znaczną szkodę materialną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący jest zobowiązany uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący powinien powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11 oraz z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11). Do wstrzymanie wykonania decyzji nie wystarczy powołanie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz jego materialnoprawną argumentację, stąd treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie decyzji mogło doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skoro nie wskazano okoliczności, o których wyżej mowa, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.