IV SA/Wa 900/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 24.05.2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 lutego 2018 r. Gmina [...] reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] gmina [...] – w zakresie ustaleń § 7 pkt 4 uchwały. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie uchwały będącej podstawą do wniesienia skargi, zgodnie z treścią art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 ze zm.), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 maja 2018 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł zatem na dzień 11 maja 2018 r. W zakreślonym terminie wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 8 maja 2018 r. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi, jednakże braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Pełnomocnik skarżącego nie przedłożył bowiem stosownej uchwały będącej podstawą do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 ze zm.), dalej u.s.g., rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Z kolei w myśl art. 98 ust. 3 u.s.g., do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Stwierdzić zatem należy, że podjęcie uchwały będącej podstawą do wniesienia skargi stanowi, w myśl wskazanego art. 98 ust. 3 u.s.g., obligatoryjną przesłankę do jej skutecznego wniesienia. Przepis ten powinien być interpretowany w sposób najszerzej uwzględniający prawo organu samorządu terytorialnego do zbadania przez sąd administracyjny legalności rozstrzygnięć nadzorczych. Należy przyjąć, że skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem uchwały lub wydaniem stosownego zarządzenia, nie może zostać odrzucona, jeżeli w późniejszym terminie taki akt zostanie uchwalony i przekazany do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2007 r. sygn. akt I OSK 1158/07, dostępne pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, pomimo wezwania, nie uzupełnił braków formalnych skargi, tj. nie nadesłał uchwały będącej podstawą do wniesienia skargi i z tego względu skarga podlega odrzuceniu. Odnosząc się do pisma pełnomocnika skarżącego informującego o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przede wszystkim jednak, cofnięcie skargi może odnieść zamierzony skutek wyłącznie wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy nie zawiera braków formalnych. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi, dlatego cofnięcie skargi należy ocenić jako nieskuteczne. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.