IV SA/Wa 904/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Łuczaj, asesor WSA Agnieszka Wąsikowska (spr.), Protokolant spec. Paweł Konopelski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2019 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w Z. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie oddala skargę UZSADNIENIE Minister Środowiska decyzją z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 7, art. 16 ust. 2 pkt 1 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r. poz. 2081), dalej o.o.ś., po rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia "[...]" o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt sprawy wynika, że Stowarzyszenie wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2018 r., uszczegółowionym w dniu 27 sierpnia 2018 r. wystąpiło o udostępnienie kopii: — kwartalnych sprawozdań objętych koncesją nr [...] nazywanej [...], — rocznych sprawozdań objętych koncesją nr [...] nazywanej [...], — rocznych sprawozdań objętych koncesją [...] nazywanej [...], z wykonania koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża [...] w rejonie [...] uzyskanych przez Spółkę [...] Sp. z o.o. (dalej także "Spółka"; "Przedsiębiorca"), złożonych od czasu udzielenia wyszczególnionych powyżej koncesji do dnia złożenia wniosku o udostępnienie sprawozdań. We wniosku wskazano jako podstawę prawną przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330). Minister, po przeanalizowaniu treści przedmiotowego wniosku uznał, że informacje żądane przez Wnioskodawcę stanowią informacje o środowisku i jego ochronie w rozumieniu art. 9 ustawy o.o.ś. Wobec powyższego Minister rozpatrzył wniosek w oparciu o przepisy o.o.ś., stanowiące regulacje szczególne wobec ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ wskazał, że informacje o środowisku i jego ochronie co do zasady podlegają udostępnieniu. Jednakże w toku postępowania wszczętego na skutek niniejszego wniosku Organ ustalił, że ma do czynienia z dopuszczalnym przez ustawę o.o.ś. wyjątkiem od zasady jawności, bowiem zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt 7 władze publiczne mogą odmówić udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie, po rozważeniu interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem informacji w konkretnym przypadku, jeżeli są to informacje o wartości handlowej, w tym dane technologiczne, dostarczone przez osoby trzecie i objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję tych osób i złożyły one uzasadniony wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania. W ocenie Organu ww. przesłanki w niniejszej sprawie zostały spełnione, ponieważ Spółka złożyła uzasadnione zastrzeżenia, iż wnioskowane informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2018 r. poz. 419), gdyż posiadają wartość gospodarczą o charakterze technologicznym lub organizacyjnym, a ich ujawnienie mogłoby naruszyć interes spółki, pogarszając jej konkurencyjną pozycję na rynku. Po przeanalizowaniu argumentacji Spółki oraz treści wnioskowanych dokumentów organ podzielił jej stanowisko uznając, iż dokumentacja ta posiada wartość gospodarczą o charakterze technologicznym oraz organizacyjnym. Zdaniem Organu informacje zamieszczone w sprawozdaniach, zawierające omówienie wykonanych prac wraz z przedstawieniem lokalizacji zrealizowanych prac terenowych, uzyskanych w wyniku badań parametrów oraz stanu zaawansowania prac będących w trakcie realizacji, mają wartość handlową w tym technologiczną, Organ uwzględnił stanowisko Spółki i wyłączył je z udostępniania. Ponadto, Organ wskazał - Spółka podjęła niezbędne działania w celu zachowania przedmiotowych informacji w poufności. Do informacji ma dostęp ograniczona ilość pracowników i współpracowników Spółki zobowiązanych do zachowania poufności oraz stosowane są ograniczenia uniemożliwiające uzyskanie do nich dostępu osobom trzecim, a informacje te nie zostały dotąd upublicznione. W toku postępowania Minister przeanalizował wszystkie sprawozdania złożone przez Spółkę do organu koncesyjnego i ustalił, iż zawierają one informacje odpowiadające definicji danych geologicznych zawartej w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2017 r. poz. 2126), dalej p.g.g. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 p.g.g. danymi geologicznymi są wyniki bezpośrednich obserwacji i pomiarów uzyskanych w toku prowadzenia prac geologicznych. W sprawozdaniach znajdują się informacje pochodzące z bieżącego dokumentowania przebiegu prac, zawierające pozyskiwane dane geologiczne lub informacje o tych danych umożliwiające ich identyfikację. Zgodnie z art. 82 ust. 8 p.g.g. dane geologiczne nie podlegają udostępnianiu innym podmiotom do dnia doręczenia decyzji zatwierdzającej dokumentację geologiczną. Organ ustalił, że prace geologiczne objęte koncesjami udzielonymi Spółce nie zostały w całości zrealizowane, a dokumentacja nie jest zatwierdzona. Zatem powyższe dokumenty spełniają przesłanki z art. 16 ust. 2 pkt 1 o.o.ś., zgodnie z którym władze publiczne mogą odmówić udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie, jeżeli wymagałoby to dostarczenia dokumentów lub danych będących w trakcie opracowywania. Na kolejnym etapie postępowania Organ zbadał kwestię występowania interesu publicznego, który przemawiałby za udostępnieniem informacji w tym konkretnym przypadku. Minister porównując publiczny interes w udostępnieniu informacji z interesem dyktującym odmowę ich udostępnienia stwierdził, że nadrzędny interes przemawiający za ujawnieniem informacji w tym konkretnym przypadku nie występuje. Wobec łącznego spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 7 lub w art. 16 ust. 2 pkt 1, w sytuacji braku istnienia interesu publicznego, który przemawiałby za udostępnieniem dokumentów w konkretnym przypadku, Organ postanowił odmówić udostępnienia żądanych informacji o środowisku i jego ochronie. Minister Środowiska ponownie rozpatrując sprawę, po przeanalizowaniu stanu faktycznego i prawnego, a także przebiegu postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Organ wskazał też, że nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że doszło do naruszenia art. 7 k.p.a. Z akt administracyjnych wynika, że Organ rozpatrując sprawę kierował się zasadą prawdy obiektywnej, zgromadził odpowiedni materiał dowodowy, a następnie poddał go ocenie. Organ wyczerpująco wyjaśnił stronom zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, odnosząc się do faktów istotnych dla sprawy. Takie działanie jest zgodne z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. Odnosząc się do zarzutu, iż Organ nie dokonał oceny, które ewentualnie informacje podlegają "ograniczonej anonimizacji" ze względu na słuszny interes Przedsiębiorcy, Organ wyjaśnił, że proces anonimizacji odnosi się do przekształcenia danych osobowych w sposób uniemożliwiający przyporządkowanie poszczególnych informacji do możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Natomiast będące przedmiotem wniosku sprawozdania nie zawierają danych osobowych osób fizycznych. Sprawozdania składane przez Przedsiębiorcę podzielone są strukturalnie na dwie części. Pierwszą częścią jest "wprowadzenie", w której jest informacja jakiego rodzaju koncesji udzielił Minister Środowiska. Zawarte są w niej ogólnie dostępne informacje odnoszące się do nazwy podmiotu zobowiązanego, a także informacje o przebiegu granic obszarów koncesyjnych. Drugą część każdego ze sprawozdań stanowi "opis wykonanych prac" oraz ich wyniki. W toku postępowania, stosownie do art. 19 ust. 4 o.o.ś., Organ rozważał możliwość oddzielenia części informacji podlegającej wyłączeniu z udostępnienia z przyczyn, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 7 oraz art. 16 ust. 2 pkt 1, a następnie udostępnienia pozostałej części informacji, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Po przeanalizowaniu treści sprawozdań Organ ustalił, że udostępnieniu mogłyby podlegać jedynie informacje zawarte we wprowadzeniu do sprawozdań. Organ słusznie doszedł do przekonania, iż takie działanie skutkowałoby pozornością udostępnienia informacji o środowisku. Zdaniem Organu nie sposób zgodzić się z interpretacją Wnioskodawcy, jakoby złożony przez Przedsiębiorcę wniosek o wyłączenie z udostępniania informacji był nieskuteczny. Przed nowelizacją art. 16 o.o.ś., która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., ustawodawca nie przewidywał żadnego terminu na zastrzeżenie przez osoby trzecie informacji przekazywanych organom administracji, co oznacza, że wniosek o wyłączenie z udostępniania informacji o wartości handlowej mógł być złożony w dowolnym momencie. Zatem bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostaje kwestia ustalenia daty wpływu pisma Spółki zawierającego zastrzeżenia i daty wpływu pierwszego wniosku Stowarzyszenia w 2017 r., co sugeruje Wnioskodawca. Organ wskazał dalej, biorąc pod uwagę, iż przesłanki odmowy udostępnienia informacji w niniejszej sprawie obejmują spełnienie kilku przyczyn odmowy wskazanych w ustawie o.o.ś., należy wskazać, iż interes publiczny w nieujawnianiu informacji Wnioskodawcy wynika również z faktu naruszenia przez ujawnienie szeregu wartości chronionych przez ustawę o.o.ś. Dla wykazania istnienia interesu nadrzędnego, niezbędne jest wskazanie szczególnych, uzasadnionych powodów dla udostępnienia żądanych dokumentów. W szczególności należy wskazać, w jaki sposób udostępnienie sprawozdań miałoby służyć ochronie środowiska, a tego Wnioskodawca nie uczynił, przywołując jedynie ogólnikowe stwierdzenie we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że działalność Stowarzyszenia uzasadnia występowanie nadrzędnego interesu publicznego. Co więcej ryzyko naruszenia nadrzędnego interesu musi być rzeczywiście i konkretnie przewidywalne oraz nie może mieć wyłącznie charakteru hipotetycznego — nie wystarczy zatem ogólnikowo wskazać, że dotychczasowa aktywność Stowarzyszenia znana w przestrzeni publicznej ze strony internetowej stanowi dowód na istnienie interesu publicznego po stronie Wnioskodawcy, który przemawiałby za ujawnieniem informacji z naruszeniem tajemnicy przedsiębiorstwa. Nie można zatem w ocenie Organu uznać za skuteczne wnioskowania wywodzącego obowiązek udostępnienia żądanych dokumentów z samego faktu, że działalność Stowarzyszenia według celów statutowych m.in. wspieranie ochrony środowiska i przeciwdziałanie skutkom szkód górniczych, w związku z ewentualną budową kopalni [...] na tym terenie. Brak udostępnienia per se musi naruszać prawa i obowiązki osób trzecich. Jak wskazano powyżej przedmiot działalności Stowarzyszenia nie jest tożsamy z interesem publicznym. W odniesieniu do niniejszej sprawy Organ zauważył, że interes publiczny nie dotyczy tylko interesu Stowarzyszenia, powołującego się na interesy mieszkańców rejonu objętego koncesjami udzielonymi spółce. Oceniając interes publiczny w kontekście wniosku Stowarzyszenia nie można pominąć interesu Przedsiębiorcy realizującego prace poszukiwawczo-rozpoznawcze na podstawie koncesji Ministra Środowiska, w szczególności określonego obowiązującymi normami prawnymi. Stan faktyczny sprawy jest taki, że Przedsiębiorca pismem z dnia [...] września 2017 r. wystąpił o wyłączenie z udostępnienia m.in. informacji dotyczących zakresu robót raportowanych realizowanych w oparciu o ww. koncesje. Niezależnie od powyższego sprawozdania złożone przez spółkę zawierają informacje odpowiadające definicji danych geologicznych zawartej w ustawie p.g.g., które nie podlegają udostępnieniu do czasu zakończenia prac poszukiwawczo-rozpoznawczych, sporządzenia dokumentacji geologicznej i jej zatwierdzenia. Zatem udostępnienie tego typu danych geologicznych byłoby działaniem niezgodnym z przepisami prawa, przez co nie mogłoby odpowiadać interesowi publicznemu. Za chybiony – w ocenie Organu - należy uznać także argument, zgodnie z którym za interesem w żądaniu Stowarzyszenia przemawiają przepisy Konwencji Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska. Organ I instancji słusznie przyjął, że dopuszczalne wyjątki od zasady udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie są przewidziane w art. 4 dyrektywy 2003/4 WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającej dyrektywę Rady 90/313/ EWG, a także art. 4 ust. 3 i 4 Konwencji z Aarhus. Minister nie podzielił stanowiska Wnioskodawcy, że w niniejszej sprawie Spółka nie jest osobą trzecią, ponieważ we wskazanej w art. 16 ust 1 pkt 7 sytuacji dotyczącej dostarczenia przez osoby trzecie informacji o wartości handlowej, podmiot którego żądana informacja dotyczy lub który ją dostarczył do organu, pełni w tym stosunku prawnym funkcję "osoby trzeciej". Odnosząc się do zarzutu zastosowania w niniejszej sprawie art. 16 ust. 2 organ wskazał, iż wszystkie wnioskowane sprawozdania złożone do organu koncesyjnego przez Spółkę, objęte są zakazem udostępniania określonym w art. 82 ust. 8 p.g.g. Nie sposób zgodzić się – w ocenie Ministra - z Wnioskodawcą, że wniosek Stowarzyszenia powinien podlegać ocenie w oparciu o art. 26ha p.g.g., ponieważ ww. artykuł nie istnieje. Organ wskazał, że z treści wywodu można domyślać się, że Wnioskodawcy prawdopodobnie chodzi o art. 28ha ustawy p.g.g. Stowarzyszenie wskazuje, że wniosek powinien podlegać ocenie w oparciu o ten artykuł, natomiast przywołany przepis dotyczy nadania klauzuli poufności dokumentom podczas postępowania o udzielenie koncesji, co w danym przypadku nie ma zastosowania, ponieważ nie toczy się żadne postępowanie koncesyjne przed Ministrem Środowiska dotyczące Spółki. Ponadto z oczywistych względów przed udzieleniem koncesji nie jest możliwe opracowanie sprawozdań z jej realizacji. Równocześnie nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie o udostępnienie informacji przywołany art. 49zb p.g.g., który określa obowiązki podmiotów posiadających koncesje na poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie [...] ze złóż. W toku postępowania Spółka jako strona niniejszego postępowania przedłożyła Organowi stanowisko wobec ww. wniosku. Spółka wniosła o utrzymanie w mocy w całości przedmiotowej decyzji. W ocenie Spółki ww. decyzja jest zgodna z prawem, a zawarte we wniosku Stowarzyszenia o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzuty stanowią nieuzasadnioną polemikę ze stanowiskiem Organu, niepopartą przepisami prawda. Stowarzyszenie "[...]" wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie: - art. 74 Konstytucji RP w zakresie jakim Organ narusza prawo Skarżącego do informacji o stanie i ochronie środowiska, art. 58 Konstytucji RP ograniczając tym samym prawo Skarżącego do prowadzenia statutowej działalności, w zakresie odmowy udostępnienia informacji, eliminując możliwość społecznej weryfikacji działań przedsiębiorcy narusza także bezpieczeństwo ekologiczne i ochronę środowiska, nie realizując obowiązku ochrony środowiska, nie wspierając działania obywateli na rzecz ochrony i poprawy stanu środowiska. - art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p, poprzez nieuprawnione ograniczenie prawa do informacji publicznej, także w wyniku nie rozważenia, czy wnioskowana o udostępnienie informacja ma charakter informacji publicznej, a ograniczenie się tylko do oceny informacji w kontekście przepisów o.o.ś. w sytuacji, gdy de facto żądane informacje nie wyczerpują definicji zawartej w art. 9 o.o.ś. - art. 74 Konstytucji RP w zw. z art. 8 o.o.ś poprzez nie udostępnienie wnioskowanej informacji, w wyniku czego Organ rażąco naruszył: - art. 16 ust. 1 pkt 7 o.o.ś. poprzez nieuzasadnione zakwalifikowanie żądanej informacji jako informacji objętej tajemnicą "przedsiębiorstwa", przy braku przestanek do takiej decyzji, przy braku wykazania w jaki sposób, ze względu na charakter, temat, przesłanki materialne i techniczne informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorcy, art.16 ust. 1 pkt 7 o.o.ś. w zw. z art. 25 p.g.g., który określa, że we wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny określa się również cel, zakres i rodzaj prac geologicznych, w tym robót geologicznych, oraz zamieszcza się informację o pracach, które mają być wykonywane dla osiągnięcia zamierzonego celu, w tym ich technologiach, a w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny wskazuje się także minimalną kategorię rozpoznania złoża, co przy jawności postępowania koncesyjnego, wyłącza uzasadnienie stosowania art. 16 ust. 1 pkt 7 o.o.ś. - art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U.2018.419) poprzez nieprawidłowe zakwalifikowanie informacji będącej przedmiotem wniosku, jako tajemnicy przedsiębiorstwa, bez spełnienia ustawowych przesłanek uznania informacji za takową, w szczególności, poprzez uznanie, że miejsce i termin wykonywania prac geologicznych stanowi tajemnicę przedsiębiorcy, - art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy p.g.g. poprzez uznanie, że wszelkie dane zawarte w kwartalnych sprawozdaniach z realizacji koncesji stanowią dane geologiczne, które zgodnie z art. 82 ust.8 ustawy p.g.g. nie podlegają udostępnieniu, - art. 16 ust. 2 pkt 1 o.o.ś. poprzez zakwalifikowanie wnioskowanych informacji do dokumentów będących w trakcie opracowywania, w sytuacji, gdy sprawozdania stanowią konkretny dokument z podejmowanych działań, czynności przedsiębiorcy i już nie podlegają żadnym zmianom, - art. 16 ust. 3 o.o.ś. poprzez uznanie, że przedsiębiorca w terminie, skutecznie złożył wniosek o wyłączenie informacji, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 7, z udostępniania. Strona podniosła, że wskazane naruszenie prawa materialnego było wynikiem naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na treść wydanej decyzji: art. 7, 8 K.p.a., poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej nakładając na organy administracji publicznej obowiązku stania na straży praworządności, podejmowania wszelkich czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zdaniem Strony Organ ma dążyć do udostępnienia informacji, również przy zastosowaniu anonimizacji, a nie prowadzić postępowania tylko w kierunku istnienia bądź nie tajemnic wyłączających konstytucyjne prawa do informacji. Tak jak wnioskodawca wskazywał we wcześniejszych pismach, wnioskach, w przedmiotowej sprawie niewątpliwie Stowarzyszenie spełnia wymagania, także według prawa krajowego, do żądania wszelkich informacji dotyczących środowiska, w szczególności, że działaniami przedsiębiorcy posiadającego koncesje będzie dotkliwie dotknięte środowisko [...] i okolicznych gmin. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy MŚ niewłaściwie zinterpretował termin złożenia przez Spółkę zastrzeżeń odnośnie udostępniania informacji przekazywanych przez Spółkę w procesie koncesyjnym. Nie można podzielić stanowiska Organu, że Skarżący wskazując na cel i przedmiot działalności statutowej, na dotychczasowe działania w celu ochrony środowiska, zdrowia, życia ludzi przed negatywnymi, nieodwracalnymi skutkami powstania kopalni [...] nie wykazał nadrzędnego interesu publicznego. Organy administracji publicznej realizując obowiązki w zakresie udostępnienia informacji publicznej czy o środowisku winny postawić sobie jako priorytet ochronę środowiska, wspierać działania obywateli na rzecz ochrony i poprawy stanu środowiska, co zagwarantowane jest Konstytucją RP, a nie zwalczać inicjatyw obywatelskich w tym zakresie. Za interesem publicznym Stowarzyszenia w żądaniu informacji przemawiają także przepisy Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska sporządzonej w Aarhus dnia 25 czerwca 1998 r. Organ nie odniósł się także do zarzutu konieczność przeanalizowania i oceny obowiązku wynikający z art. 38 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji były przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska i ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 353 ze zm.). Organ zasadnie wskazał, że informacje, o których udostępnienie wystąpił Wnioskodawca dotyczą elementów środowiska, jakimi są powierzchnia ziemi i kopaliny, a zatem stanowią informacje o środowisku i jego ochronie w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o.o.ś., a tym samym co do zasady podlegają udostępnianiu. Natomiast zgodnie z art. 16 ust 1 pkt 7 ustawy o.o.ś., który ma zastosowanie w niniejszej sprawie, władze publiczne mogą odmówić udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie po rozważeniu interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem informacji w konkretnym przypadku, jeżeli udostępnienie tych informacji może naruszyć ochronę informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli osoby te złożyły wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania, zawierający szczegółowe uzasadnienie dotyczące możliwości pogorszenia ich pozycji konkurencyjnej. W ocenie Sądu, Organ prawidłowo ustalił, że Spółka złożyła skutecznie do organu wniosek o wyłączenie ww. danych stanowiących informację o wartości handlowej, objętą tajemnicą przedsiębiorstwa, której udostępnienie mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję Spółki. Sprawozdania, których udostępnienia domaga się Stowarzyszenie zawierają omówienie dokonanych prac wraz ze wskazaniem umiejscowienia punktów lokalizacyjnych już zrealizowanych prac i prac w trakcie prowadzonych, dotyczą uzyskanych w wyniku badań parametrów oraz wskazują na stan zaawansowania prac będących w trakcie realizacji. Informacje te nie są powszechnie znane ani dostępne na rynku, a ich ujawnienie może skutkować pogorszeniem konkurencyjnej pozycji Spółki. Są to dane, które można zaliczyć do danych objętych wartością handlową, organizacyjną, w tym technologiczną. Informacje takie w przypadku ich ujawnienia mogą zostać wykorzystane gospodarczo, np. do sporządzenia podobnych map/harmonogramu dokonanych/planowanych prac z punktami na tym bądź innym obszarze oraz do wykonania wszechstronnej analizy ekonomicznej opłacalności przedsięwzięcia wydobycia. Niewłaściwe wykorzystanie informacji i danych technologicznych zawartych w sprawozdaniach może wpłynąć negatywnie na całą działalność Spółki, w tym na postępowania przetargowe, konkurencyjność i osłabić jej pozycję na rynku. Co istotne w sprawie, Spółka powołała się również na fakt, że przedmiotowe dane zostały objęte tajemnicą Spółki i jako takie nie powinny być udostępniane osobom trzecim. Wskazała, że Spółka podjęła niezbędne kroki mające na celu ochronę informacji będącej przedmiotem wniosku przed jej ujawnieniem do publicznej wiadomości, m.in. poprzez zachowanie wnioskowanych informacji w poufności. Do tych danych ma dostęp ograniczona liczba pracowników. Informacje te nie zostały też w żaden sposób upublicznione. Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Organ słusznie więc uznał, że przedmiotowe informacje zawarte w sprawozdaniach stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o.o.ś. podlegają wyłączeniu z udostępniania. Przede wszystkim informacje te, po pierwsze nie zostały ujawnione do publicznej wiadomości, po drugie informacje posiadają wartość gospodarczą, a po trzecie przedsiębiorca podjął w stosunku do nich niezbędne działania w celu zachowania ich w poufności. Zatem już z tych względów należy uznać decyzję odmowną za prawidłową. Należy zgodzić się także z organem, mając na uwadze argumentację przedstawioną w toku postępowania przez wnioskodawcę, że brak jest w sprawie interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie zawnioskowanych informacji. Jak słusznie wskazał organ, interes publiczny przemawia za udostępnieniem informacji wtedy, gdy pozyskanie danej informacji leży nie tylko w interesie wnioskodawcy, ale też innych obywateli, a także może mieć znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych, może wpływać na poprawę, usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego (Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 927/10, CBOSA). Żadna ze stron w toku postępowania nie wskazała na istnienie takiego nadrzędnego interesu publicznego, przemawiającego za udostępnieniem wnioskowanych materiałów. Również w wniesionej skardze Stowarzyszenie nie wskazało takiego interesu, ogólnie wskazując na swoje cele zawarte w statucie. Organ prawidłowo uznał również, że Spółka skutecznie złożyła wniosek o wyłączenie z udostępniania przedmiotowych informacji. Informacje przekazane przez Spółkę zostały złożone przed dniem 1 stycznia 2017 r., a zatem przed wejściem w życie art. 16 ust. 3 ustawy o.o.ś. (sprawozdania wpłynęły bowiem do organu przed 1 stycznia 2017 r.). Zgodnie z powołanym przepisem podmiot, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 7 składa wniosek o wyłączenie informacji z udostępniania nie później niż w terminie 14 dni od dnia dostarczenia władzom publicznym informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, objętych tajemnicą przedsiębiorstwa. W przepisach obowiązujących przed 1 stycznia 2017 r. takiego terminu nie było, natomiast ustawa, która wprowadziła termin 14 dni nie zawierała przepisów przejściowych, które by określały, co należy uczynić z informacjami, które zostały przekazane władzom publicznym przed 1 stycznia 2017 r. Wobec tego uznać należy, że do tych informacji stosują się przepisy ustawy sprzed 1 stycznia 2017 r. Organ słusznie zatem uznał wniosek Spółki za złożony prawidłowo. Brak też jest postaw prawnych do przyjęcia, aby Spółka była zobowiązana do złożenia takowego wniosku już w momencie przedkładania informacji organowi. W ocenie Sądu złożenie zastrzeżenia jest warunkiem koniecznym do respektowania tajemnicy Spółki, jednak takie zastrzeżenie mogło być złożone w każdym czasie do chwili wydania przez organ decyzji w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku (wyrok WSA w Warszawie z 6 kwietnia 2018 r., IV SA/Wa 3005/17, CBOSA). W toku postępowania wyjaśniono, co zawierają sprawozdania. Również Spółka, jak i organ w sposób szczegółowy wyjaśnili dlaczego ich ujawnienie mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycje przekazującego. W uzasadnieniach decyzji organy wnikliwie rozważyły podane informacje i szczegółowo umotywowały rozstrzygnięcie w tym zakresie. Ponadto decyzja w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji może zapaść, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt. 7 ustawy o.o.ś., jeżeli udostępnienie tych informacji może naruszyć ochronę informacji o wartości handlowej. W tej sytuacji organ prawidłowo rozważył możliwość pogorszenia konkurencyjności Spółki w wyniku udostępnienia informacji. Skarżący nie wskazał żadnych racji prawnych i społecznych przemawiających za udostępnieniem tych danych, które przeważałyby nad interesem wskazanym przez Spółkę. Niezależnie od powyższego dodatkowo należy wskazać, że sprawozdania złożone przez spółkę zawierają informacje odpowiadające definicji danych geologicznych zawartej w art. 82 ust. 8 ustawy p.g.g., które nie podlegają udostępnieniu do czasu zakończenia prac poszukiwawczo-rozpoznawczych, sporządzenia dokumentacji geologicznej i jej zatwierdzenia. Zatem udostępnienie tego typu danych geologicznych byłoby działaniem niezgodnym z przepisami prawa (art. 16 ust. 2 pkt 1 o.o.ś.), przez co nie mogłoby odpowiadać interesowi publicznemu. Niezasadne są również zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Postępowanie było prowadzone zgodnie z art. 7 i 77, 8 i 11 k.p.a. Organ wnikliwie rozpoznał sprawę, dokonując właściwej oceny. Decyzja została szczegółowo uzasadniona. Postępowanie było prowadzone w oparciu o zgormadzony materiał dowodowy. Organ wyjaśnił zasadność przesłanek wydanej decyzji. Mając na względzie powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.