IV SA/Wa 913/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 14.08. 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia 2 marca 2018 r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 26 stycznia 2018 r., zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie rozpatrzenia odwołań od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] listopada 2017 r., rozstrzygającej zagadnienie wstępne dotyczące ustalenia istnienia lub nieistnienia umowy cywilnej. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 913/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. W., ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, tj. nie nadesłał brakujących odpisów skargi. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu w dniu 25 czerwca 2018 r. (dowód doręczenia – k. 71 akt sądowych). W dniu 29 czerwca 2018 r. wpłynęło pismo skarżącego (k. 65 akt sądowych), w którym został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wraz z wnioskiem skarżący nadesłał brakujące odpisy skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 9 kwietnia 2018 r. otrzymał dwie przesyłki sądowe, a przyczyną niedopatrzenia był brak uwagi. W piśmie z dnia 26 lipca 2018 r. (k. 75 akt sądowych) pełnomocnik skarżącego działający z urzędu podtrzymał wniosek skarżącego. Wskazał, że w dniu 28 czerwca 2018 r. odbył spotkanie ze skarżącym, podczas którego poinformował go o postanowieniu Sądu i wyjaśnił uzasadnienie rozstrzygnięcia. Skarżący stwierdził, że nie zrozumiał żądania Sądu i spodziewał się, że złożenie w zakreślonym terminie wniosku o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu zwalnia go od wszystkich obowiązków w postępowaniu. Pełnomocnik dodał, że skarżący jest osobą, która w procesie działa nieporadnie i nie rozumie procedur pranych. Podkreślił, że przyczyna uchybienia terminu przez skarżącego ustała w dniu 28 czerwca 2018 r., tj. w dniu właściwego zrozumienia obowiązku uzupełnienia braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 87 § 1 p.p.s.a., przesłankami przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, które muszą wystąpić łącznie, są: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi, dokonanie czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie oraz złożenie przedmiotowego wniosku w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia. Z kolei zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Odnosząc powyższe przesłanki do niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarżący dochował terminu do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych. Termin ten rozpoczął bowiem bieg najwcześniej od dnia doręczenia pełnomocnikowi skarżącego odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, z treści którego powziął wiadomość o nieuzupełnieniu braków formalnych skargi, tj. od dnia 25 czerwca 2018 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 29 czerwca 2018 r., zatem z zachowaniem ustawowego terminu. Dokonując oceny, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, należy podkreślić, że brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jedynie, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe bądź nagłą chorobę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 295/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Opisane przesłanki w niniejszej sprawie nie wystąpiły. Jako przyczynę uchybienia terminu pełnomocnik skarżącego wskazał okoliczność, iż skarżący nie zrozumiał żądania Sądu, bowiem jest osobą, która w postępowaniu sądowym działa nieporadnie. Również skarżący w treści wniosku podał, że przyczyną niedopatrzenia był brak uwagi w związku z równoczesnym otrzymaniem dwóch przesyłek sądowych. Podkreślić należy, że przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej może być wyłącznie brak winy strony w uchybieniu terminu. Tymczasem, przesłanki tej nie spełnia ewentualna nieporadność strony w podejmowaniu czynności, jeśli nie została udokumentowana stosownym orzeczeniem lekarskim dotyczącym stanu zdrowia. Jak wynika z akt sprawy, skarżący samodzielnie formułuje pisma procesowe, w tym skargę, jak również złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Nie można na tej podstawie uznać, aby skarżący był osobą nieporadną, która nie jest w stanie zrozumieć treści kierowanych do niego pism i pouczeń, także w sytuacji jednoczesnego skierowania przez Sąd do strony dwóch wezwań, tj. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. W rozpatrywanej sprawie przyjąć zatem należy, że skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia szczególnych okoliczności, wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, dlatego nie jest możliwe przywrócenie uchybionego terminu. Nie wykazano bowiem, aby zaistniały konkretne okoliczności uniemożliwiające bądź poważnie utrudniając skarżącemu uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.