IV SA/Wa 945/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.) Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 września 2017 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] listopada 2016 r. znak: [...] II. zasądza od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska rzecz skarżącego P. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem nr [...] z [...] stycznia 2017 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, ze zm. - dalej k.p.a.), art. 60 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r., poz. 778, ze zm. - dalej: ustawa p.z.p.), po rozpatrzeniu zażalenia P. K. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] listopada 2016 r., znak: [...], odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działce nr [...], obręb [...], gmina [...], postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał, że planowana do realizacji inwestycja znajduje się w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...], w odniesieniu do którego obowiązują przepisy uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z [...] września 2016 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...] (Dz. Urz. Woj [...]., poz. 4171) - dalej: uchwała Sejmiku Województwa [...]. W związku z powyższym, w przedmiotowym postępowaniu uzgodnieniowym wymagane było uzgodnienie z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w [...] w zakresie zgodności planowanej inwestycji z przepisami tworzącymi szczególny reżim prawny dla wskazanej formy ochrony przyrody. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał na istotny w niniejszej sprawie fakt, że dla przedmiotowej działki w ostatnich kilku latach prowadzone były przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w [...] dwa kolejne postępowania uzgodnieniowe w zakresie decyzji o warunkach zabudowy, w ramach których prowadzono postępowania wyjaśniające. Efektem powyższego było dwukrotne przeprowadzenie oględzin terenu, w dniu [...] czerwca 2011 r. i [...] sierpnia 2013 r. W związku z powyższym, organ odwoławczy uznał, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] słusznie dopuścił jako dowody w niniejszej sprawie dokumentację zgromadzoną podczas postępowań uzgodnieniowych zakończonych postanowieniami z [...] czerwca 2011 r., znak: [...] oraz z [...] sierpnia 2013 r., znak: [...]. Jednocześnie Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wyjaśnił, że przed wejściem w życie uchwały Sejmiku Województwa [...] na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...] obowiązywała uchwała Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z [...] czerwca 2015 r. w sprawie wyznaczenia Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...] (Dz. Urz. Woj [...], poz. [...]), a jeszcze wcześniej rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z [...] grudnia 2008 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...] (Dz. Urz. Woj [...]., nr 198, poz. 3104). Wszystkie ww. akty prawne regulujące kolejno reżim prawny na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...] charakteryzowały się spójnością w odniesieniu do zakazów, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1-7 aktualnie obowiązującej uchwały Sejmiku Województwa [...]. Zmodyfikowany został jedynie zakaz dotyczący budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych naturalnych zbiorników wodnych (§ 5 ust. 1 pkt 8 uchwały Sejmiku Województwa [...]) ograniczając zakres tego zakazu. Tym samym wszystkie pozostałe działania wykonywane na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...] podlegały tym samym ograniczeniom od 2008 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska ustalił, że zgodnie z pierwszymi oględzinami przeprowadzonymi na przedmiotowej działce (w 2011 r.), teren nieruchomości od strony drogi stanowił obszar podmokły, czego potwierdzeniem była stwierdzona tam roślinność, tj. m.in. [...],[...] ([...]),[...] ([...]) i [...] ([...]). Środowiskiem występowania stwierdzonych gatunków są bowiem bagna, moczary oraz brzegi wód płynących i stojących, szczególnie na torfowiskach przejściowych, mokre łąki, zarośla olszynowe, ale również świetliste zarośla nadrzeczne. W obrębie przedmiotowego obszaru podmokłego usunięto wszystkie zadrzewienia, tj. wierzby i olsze, a z drogi oznaczonej na mapie sytuacyjno- wysokościowej nr [...] wykonano zjazd bezpośrednio na teren podmokły. Powyższe zostało udokumentowane materiałem fotograficznym obrazującym m.in. ślady po wyciętych drzewach (pnie i złożone na kopce gałęzie), stan silnego uwilgotnienia terenu (miejscami stagnująca woda), usypany zjazd z drogi dojazdowej. Z kolei z protokołu z oględzin, które odbyły się w 2013 r. wynika, że na całej przedmiotowej działce wykonano roboty ziemne polegające na wyrównaniu terenu i jego zaoraniu, na co wskazywały świeże ślady równania, bronowania, a miejscami podciętych skarp przebiegających wzdłuż drogi. Przy drodze dojazdowej, po obu stronach stwierdzonego wcześniej zjazdu na działkę, wykonano dwa zagłębienia zbierające wodę. Działka pozbawiona była drzew z wyjątkiem zadrzewień wzdłuż drogi dojazdowej, wzdłuż linii brzegowej jeziora oraz luźnych młodych zadrzewień sosnowych w południowo-zachodniej części działki. Drzewa pozostawione wzdłuż drogi dojazdowej w znacznej części miały odsłonięte korzenie, co było wynikiem wspomnianego wcześniej podcięcia skarp, na której owe zadrzewienia rosły. Część ww. drzew już w czasie przeprowadzania oględzin była częściowo sucha. Z materiału fotograficznego wynika, że wszystkie znajdujące się wcześniej na tym terenie pozostałości po wyciętych zadrzewieniach zostały usunięte, a karpy, gałęzie i wycięte trzciny złożono w kopce w zachodniej części działki (od strony jeziora). Stwierdzono, że wschodnia część działki, w obrębie terenu oznaczonego na mapie dołączonej do projektu decyzji symbolem Lz, również stanowi teren podmokły - silnie grząski. W obrębie tego terenu także stwierdzono ślady po usunięciu roślinności - fragmenty korzeni drzew, a także fragmenty roślin turzycowych oraz szuwarowych (pałki wodnej i trzciny pospolitej). Również do protokołu z tych oględzin dołączono dokumentację fotograficzną obrazującą wszystkie wyżej opisane ustalenia. Jednocześnie obecny na oględzinach inwestor nie kwestionował wykonania tych czynności, a jedynie wskazał, że prace stwierdzone na działce stanowią "posprzątanie po pracach" dokonanych w 2011 r. i większość z nich już wtedy była wykonana, oraz że dokonane prace polegały na wyrównaniu kolein a stwierdzone obniżenia przy zjeździe na działkę zostały pogłębione. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uznał, że z ustaleń poczynionych podczas oględzin terenu (w 2011 i 2013 roku) wynika, że dotychczas przeprowadzone przez inwestora działania naruszają zakazy obowiązujące na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...]. Jak wynika z materiału dowodowego (protokołów z ww. oględzin i załączonego do nich materiału fotograficznego), na terenie planowanym do zainwestowania dokonano bowiem likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych i przydrożnych. Powyższe nie wynikało z potrzeby ochrony przeciwpowodziowej ani zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wodnego. Nie było również związane z budową, odbudową, utrzymaniem, remontem lub naprawą urządzeń wodnych, gdyż takich urządzeń na analizowanym terenie nie ma. Nastąpiło zatem naruszenie § 5 ust. 1 pkt 3 uchwały Sejmiku Województwa [...]. Dokonano zmian stosunków wodnych, które nie służyły celom ochrony przyrody. Nie służyły też zrównoważonemu wykorzystaniu użytków rolnych i leśnych ani racjonalnej gospodarce wodnej lub rybackiej. Nastąpiło zatem naruszenie § 5 ust. 1 pkt 6 uchwały Sejmiku Województwa [...]. Zlikwidowano też naturalne obszary wodno-błotne poprzez ich częściowe osuszenie i całkowite zniszczenie wszelkiej roślinności na nich występujących, co stanowi naruszenie § 5 ust. 1 pkt 7 uchwały Sejmiku Województwa [...]. Wyżej opisane, sukcesywnie dokonywane przez inwestora działania, w żaden sposób nie kwalifikują się do właściwego użytkowania gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na terenach rolnych (LzRVI) do jakich zakwalifikowano większość terenu planowanego do zainwestowania. Uznać należy je natomiast za konsekwentne czynności przygotowujące przedmiotowy teren do zainwestowania i ubiegania się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Stanowią one bowiem czynności uzdatniające analizowany teren do posadowienia obiektu budowlanego. Składa się na to zarówno usunięcie zadrzewień jak i częściowe osuszenie terenu poprzez wykopanie zagłębień zbierających wodę, co jednocześnie spowodowało zniszczenie naturalnie występujących na działce [...] terenów podmokłych. Z powołanego przez Organ I instancji wyroku WSA w Warszawie z 13 stycznia 2013 r., sygn. akt: IV SA/Wa 2720/12 wynika, że słusznym jest odmówienie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji, w ramach przygotowań do której nastąpiło już naruszenie zakazów uniemożliwiających jej uzgodnienie. Ponadto należy mieć na uwadze, że również w wyroku z 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt: IV SA/Wa 544/14 (oddalającym skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska utrzymujące w mocy postanowienie Organu I instancji odmawiające uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji budowlanej planowanej na tym samym terenie przez tego samego inwestora) WSA w Warszawie stwierdził, że "wycięcie roślinności, likwidacja obszaru wodno-błotnego (poprzez osuszenie) oraz prace ziemne w obrębie Jeziora K., przed uzyskaniem uzgodnienia stanowiącego przesłankę wydania decyzji o warunkach zabudowy należy, według Sądu, potraktować jako przygotowania do inwestycji naruszające wspomniane zakazy i potwierdzające tym samym stanowisko (...), że planowana inwestycja (budowa) również narusza te zakazy. W związku z powyższym w ocenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska Organ I instancji słusznie odmówił uzgodnienia przedmiotowej inwestycji jako naruszającej zakazy, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 3, 6 i 7 uchwały Sejmiku Województwa [...]. Nie ma przy tym znaczenia, że sporne prace zostały wykonane przed wejściem w życie tej uchwały, gdyż ww. ograniczenia obowiązywały na tym terenie przynajmniej od 2008 r., co oznacza, że podjęte działania naruszały przepisy obowiązujące w czasie ich wykonywania. Jednocześnie dokonując takiego rozstrzygnięcia Organ II instancji miał na względzie odstępstwa od analizowanych zakazów, przewidziane w uchwale Sejmiku Województwa [...], o których mowa w § 5 ust. 2, ust. 4, ust. 5 uchwały Sejmiku Województwa [...] uznając, że w przedmiotowej sprawie nie miało zastosowania żadne z przewidzianych w przepisach odstępstw. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, Organ II instancji stwierdził m. in., że Organ I instancji w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśnił stan faktyczny sprawy, a także w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, co powoduje, że zarzut naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. jest nieuzasadniony. Reasumując, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stanął na stanowisku, że przedsięwzięcie będące przedmiotem projektu decyzji o warunkach zabudowy narusza zakazy określone w § 5 ust. 1 pkt 3, 6 i 7 uchwały Sejmiku Województwa [...] oraz nie jest możliwe zastosowanie odstępstw od rzeczonych zakazów. W związku z powyższym należało utrzymać zaskarżone postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] w mocy, bowiem stanowisko w nim zawarte jest prawidłowe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] stycznia 2017 r. złożył P. K. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: I. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. mające wpływ na wynik sprawy, a polegające na: a) oparciu podstawy rozstrzygnięcia wyłącznie o treść materiału dowodowego znajdującego się w aktach postępowań uzgodnieniowych prowadzonych uprzednio przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w 2011 r. ([...]), a także Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska ([...]), co skutkowało naruszeniem zasad koncentracji i oceny dowodów wskazanych w ww. przepisach, b) na odmowie uzgodnienia w zakresie ochrony przyrody warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działce nr [...], obręb [...], gm. [...], podczas gdy na działce sąsiedniej o takich samych uwarunkowaniach środowiskowych i takim samym obszarze analizy, należącej do W. P. oznaczonej w ewidencji nr [...], obręb [...], gm. [...] takiego uzgodnienia postanowieniem z [...] sierpnia 2016 r. ([...]) Organ dokonał, c) na odmowie uzgodnienia w zakresie ochrony przyrody warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działce nr [...], podczas gdy takie postanowienie otrzymano dla sąsiedniej działki ewidencyjnej nr [...] (przed podziałem [...]) o tożsamych uwarunkowaniach środowiskowo - przyrodniczych, a także dla właścicieli działek oznaczonych: ew. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] przekraczając linię zabudowy 100 m i w konsekwencji nie poczynienie żadnych w tym zakresie ustaleń, d) nie podjęcia przez Organ jakichkolwiek ustaleń tak w przeprowadzonym postępowaniu dowodowym jak i w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia "czy planowana inwestycja w aktualnym stanie faktycznym i prawnym rzeczywiście naruszy zasady przewidziane w uchwale Sejmiku Województwa [...] z [...] czerwca 2015 r. Nr [...], co w konsekwencji stanowi o nierozpoznaniu niniejszej sprawy w swej istocie, II. obrazę przepisów postępowania tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegającą na wydaniu zaskarżonego postanowienia o wadliwym rozstrzygnięciu utrzymującym w mocy zaskarżone postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] listopada 2016 r., podczas gdy prawidłowe rozstrzygnięcie winno być oparte na art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i mieć charakter kasatoryjny, III. obrazę prawa materialnego mającego istotny wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej tj. art. 5 ust. 1 pkt 1-7 uchwały Sejmiku Województwa [...] z [...] czerwca 2015 r. Nr [...] polegającą na przyjęciu, że zakazy przewidziane w tym przepisie wyłączają możliwość uzgodnienia przedłożonego w niniejszej sprawie projektu decyzji o warunkach zabudowy. W konsekwencji powyższych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji oraz zwrot kosztów postepowania sądowego. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.). Oceniając zaskarżone postanowienie w oparciu o powyższe kryteria Sąd orzekający w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] stycznia 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] listopada 2016 r. odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działce nr [...], obręb [...], gmina [...]. Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1073), decyzję o warunkach zabudowy wydaje (z wyjątkiem terenów zamkniętych) wójt, burmistrz, prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. W myśl art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymagane jest uzgodnienie z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska - w odniesieniu do innych niż park narodowy i jego otulina obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Uzgodnienia dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a. o czym mówi ust. 5 art. 53 cyt. ustawy. W rozpoznawanej sprawie wskazane przepisy znajdują zastosowanie, albowiem działka, na której planowana jest inwestycja, położona jest w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...]. Formami ochrony przyrody, jak stanowi art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 2134, ze zm.) są m.in. obszary chronionego krajobrazu. Obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych (art. 23 ust. 1). Z kolei art. 24 ust. 1 pkt 1 – 9 ustawy o ochronie przyrody stanowi, jakie zakazy mogą być wprowadzone na obszarze chronionego krajobrazu. W art. 24 ust. 1 pkt 1 – 9 ustawy o ochronie przyrody ustawodawca określił zamknięty katalog zakazów, jakie mogą być wprowadzone na obszarze chronionego krajobrazu. Organ wyznaczający obszar chronionego krajobrazu może na jego terenie wprowadzić część, a nawet wszystkie ustawowe zakazy, jeżeli wynika to z potrzeb ochrony tego obszaru. Jednakże zakazy te nie mogą być modyfikowane, czy też rozszerzane przez organ wyznaczający obszar chronionego krajobrazu. W odniesieniu do Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...] obowiązują przepisy uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z [...] września 2016 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...] Na terenie tego obszaru zostały wprowadzone zakazy wymienione w § 5 ust. 1 pkt 1 – 8 uchwały. Organy orzekające w przedmiotowej sprawie uznały, że odmowa uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji jest uzasadniona z uwagi na fakt, że stoi ona w sprzeczności z zakazem: likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych, jeżeli nie wynikają one z potrzeby ochrony przeciwpowodziowej i zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wodnego lub budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 3 uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z [...] września 2016 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...]; zakazem dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 6 uchwały Sejmiku Województwa [...]; oraz zakazem likwidowania naturalnych zbiorników wodnych, starorzeczy i obszarów wodno-błotnych, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 7 uchwały Sejmiku Województwa [...]. W ocenie Sądu, ustalenia faktyczne, które doprowadziły orzekające w sprawie organy do wniosku, że planowana inwestycja naruszy wyżej wskazane zakazy wynikające z uchwały Sejmiku Województwa [...] w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...] nie zostały poczynione w oparciu o aktualnie istniejący stan faktyczny na terenie działki inwestycyjnej. Ustalenia te zostały natomiast dokonane w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony na potrzeby wcześniej toczących się postępowań uzgodnieniowych dot. działki nr [...], obręb [...], gmina [...]. Organy wprost powołały się w niniejszej sprawie na dokumentację zgromadzoną podczas postępowań uzgodnieniowych zakończonych postanowieniami z [...] czerwca 2011 r., znak: [...] oraz z [...] sierpnia 2013 r., znak: [...], przytaczając ustalenia dokonane w toku oględzin działki inwestycyjnej w 2011 r. i w 2013 r. W toku dokonywanego uzgodnienia organy zobowiązane są dokonać analizy możliwości realizacji planowanego przedsięwzięcia w kontekście obowiązujących przepisów wynikających z ustawy o ochronie przyrody oraz uchwały Sejmiku Województwa [...] w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...] uwzględniając uwarunkowania przyrodnicze danego terenu. W ocenie Sądu organy nie ustaliły w toku postepowania aktualnych uwarunkowań przyrodniczych danego terenu. Oparły się wyłącznie na wcześniejszych ustaleniach z 2011 r. i z 2013 r. W sprawie musi być ustalony stan faktyczny istniejący na działce w toku obecnie prowadzonego postępowania uzgodnieniowego. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że z ustaleń poczynionych podczas oględzin terenu (w 2011 i 2013 roku) wynika, że dotychczas przeprowadzone przez inwestora działania naruszają zakazy obowiązujące na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...]. Jak wynika z materiału dowodowego (protokołów z ww. oględzin i załączonego do nich materiału fotograficznego), na terenie planowanym do zainwestowania dokonano bowiem likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych i przydrożnych, dokonano zmian stosunków wodnych, zlikwidowano też naturalne obszary wodno-błotne poprzez ich częściowe osuszenie i całkowite zniszczenie wszelkiej roślinności na nich występujących. Jeżeli organ stwierdza, że działania skarżącego naruszyły zakazy obowiązujące w obszarze chronionego krajobrazu, to mamy do czynienia z odpowiedzialnością wynikająca z art. 127 ustawy o ochronie przyrody. Przepis ten przewiduje m.in., że kto umyślnie narusza zakazy obowiązujące w obszarach chronionego krajobrazu podlega karze aresztu albo grzywny (art. 127 pkt 1 lit. d). Organy obowiązane były ustalić aktualny stan faktyczny na działce inwestycyjnej i ocenić według tego stanu, czy zrealizowanie planowanej inwestycji naruszy zakazy, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 – 8 uchwały Sejmiku Województwa [...]. Organy tego nie uczyniły, odnosząc się jedynie do ustaleń poczynionych w toku postępowań, które toczyły się w 2011 r. i 2013 r. Gdyby nawet przyjąć, że skarżący przed rokiem 2011 i 2013 dokonał zmian na działce nr [...], wiążących się z naruszeniem zakazów obowiązujących w Obszarze Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...], to podlega odpowiedzialności przewidzianej w art. 127 ustawy o ochronie przyrody. Natomiast przepisy nie przewidują sankcji, w postaci zakazu inwestycji na działce, na której kiedyś zostały naruszone zakazy obowiązujące w obszarze chronionego krajobrazu. Dlatego organ musi odnieść zakazy obowiązujące w Obszarze Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...] zapisane w uchwale Sejmiku Województwa [...] do aktualnego stanu faktycznego na działce inwestycyjnej. Zatem słuszny jest zarzut skargi, że organ w przeprowadzonym postępowaniu dowodowym jak i w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie poczynił jakichkolwiek ustaleń "czy planowana inwestycja w aktualnym stanie faktycznym i prawnym rzeczywiście naruszy zasady przewidziane w uchwale Sejmiku Województwa [...] z [...] czerwca 2015 r. Nr [...]. Zasadność tego zarzutu potwierdza również fakt powołania się przez skarżącego na pozytywne uzgodnienie dla sąsiedniej działki nr [...] o podobnych uwarunkowaniach środowiskowych. Z akt administracyjnych wynika, że Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w postanowieniu z [...] października 2012 r., nr [...], argumentował, że "analiza mapy topograficznej bardzo wyraźnie wskazuje, że teren działki nr ew. [...] (jak również działek sąsiednich [...],[...],[...],[...],[...]) od strony wschodniej jest znacznie wyżej wyniesiony (liczne skarpy i pagóry) niż obszar znajdujący się po zachodniej stronie drogi, gdzie usytuowana jest misa jeziorna i jej strefa przybrzeżna, na której są ww. działki. To, w opinii organu odwoławczego powoduje, iż cały pas działek stanowi obszar, gdzie jest wysoki poziom wód gruntowych i istnieją siedliska wilgotne. Zauważenia wymaga, iż na mapie topograficznej na działce nr [...] (bezpośrednio przylegającej do działki nr [...]) naniesiono występowanie obszaru podmokłego, co również jest dowodem na to, iż w przedmiotowym pasie przyjeziornym znajduje się teren o wysokim poziomie wód gruntowych, o charakterze mokradłowym." Powyższe dowodzi, że zmiana stanu faktycznego wymusza zmianę stanowiska organu. Ponieważ w toku postępowania nie wyjaśniono w sposób dokładny stanu faktycznego, nie pozwala to załatwić sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego jak również słusznego interesu skarżącego, co narusza art. 7, 77 § 1 k.p.a. Ponownie rozpatrując wniosek o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy, organ ustali aktualny stan faktyczny na działce inwestycyjnej i dokona oceny projektu decyzji pod kątem wymagań związanych z ochroną przyrody, dotyczących Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierza [...]. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 ww. ustawy.