IV SA/Wa 961/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2011 r. sprawy ze skargi D. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej - oddala skargę - IV SA/Wa 961/11 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy K. z [...] listopada 2010r. orzekającą o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 944 387, 46 zł firmie D. S.A. z siedzibą w W. za usunięcie bez zezwolenie drzew rosnących na działce nr [...] położonej w K. przy ul. [...] nr [...] oraz umarzającej postępowanie w sprawie ukarania M. K. i T. B. oraz K. i P. K. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wywodził, iż zawiadomieniem z dnia 15 maja 2008 r. Burmistrz Gminy K. poinformował firmę D. S.A. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie usunięcia drzew bez zezwolenia na działce [...] oraz [...] z obrębu [...] położonej przy ulicy [...] w K. Zawiadomieniami z dnia 13 sierpnia 2008 r. Burmistrz Gminy K. poinformował K. i P. K. P. oraz M. K. i T. B. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie usunięcia drzew bez zezwolenia na działce [...] oraz [...] z obrębu [...] położonej przy ulicy [...] w K. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Burmistrz Gminy K. orzekł o wymierzeniu firmie D. S.A. z siedzibą w Warszawie administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 1 242461, 78 zł za usunięcie bez zezwolenia następujących drzew rosnących na działce nr [...] z obrębu [...] - położonej w K. za nr [...] przy ulicy [...]: 1. kasztanowiec biały - wyliczony obwód pnia 169,6 cm na wys. 130cm, 2. kasztanowiec biały- wyliczony obwód 115,8 cm na wys. 130cm, 3. lipa 3 pnie o wyliczonych obw. 152,6 + 28,3 + 16,9 cm na wys. 130 cm, 4. kasztanowiec biały - wyliczony obwód pnia 161 cm na wys. 130 cm, 5. klon jawor obwód pnia 150 cm na wys. 130 cm, 6. klon jawor wyliczony obwód pnia 197,8 cm na wys. 130 cm, 7. olsza czarna pień o wyliczonym obw. 44 cm na wys. 130 cm, oraz umorzył postępowanie w sprawie ukarania Państwa M. K. i T. B. za usunięcie drzew bez zezwolenia położonych na działce [...] z obrębu [...] w K. oraz K. i P. K. prowadzącym P. K. i P.K. Odwołanie od ww. decyzji wniosła firma D. S.A. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisu art. 88 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92. poz. 880, z późn. zm.) oraz przepisów prawa procesowego, tj. art. 6, 7, 77 i 80 Kpa, poprzez niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy, dokonanie ustaleń bez właściwej oceny materiału dowodowego i nie przeprowadzenie dowodów dotyczących okoliczności istotnych dla rozpatrzenia sprawy, wskazując, iż naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Wskazano również na naruszenie art. 104 § 2 Kpa poprzez brak merytorycznego rozstrzygnięcia całości sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. uchyliło ww. decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Burmistrz Gminy K. decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. znak [...], orzekł o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej, w wysokości 944 387,46 zł firmie D. S.A. z siedzibą w W. za usunięcie bez zezwolenia następujących drzew rosnących na działce nr [...] z obrębu [...] - położonej w K. za nr [...] przy ulicy [...]: 1. kasztanowiec biały - wyliczony obwód pnia 169,6cm na wys. 130cm, 2. kasztanowiec biały wyliczony obwód 115,8cm na wys. 130cm, 3. lipa 3 pnie o wyliczonych obw. 152,6 + 28,3 + 16,9 cm na wys. 130cm, 4. kasztanowiec biały wyliczony obwód pnia 161 cm na wys. 130cm, 5. klon jawor obwód pnia 150cm na wys. 130cm, 6. klon jesionolistny wyliczony obwód pnia 197,8cm na wys. 130cm, 7. olsza czarna pień o wyliczonym obw. 44cm na wys. 130cm oraz umorzył postępowanie w sprawie ukarania Państwa M. K. i T. B. oraz D. S.A. za usunięcie drzew bez zezwolenia położonych na działce [...] obrębu [...] w K. oraz K. i P. K. Podstawą wydania zaskarżonej decyzji był art. art. 88 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92 z 2004 r. poz. 880 z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 września 2004 r. w sprawie trybu nakładania administracyjnych kar pieniężnych za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz za zniszczenie terenów zieleni, zadrzewień albo drzew lub krzewów (Dz. U. Nr 219, poz. 2229). Kolegium motywowało, że w myśl art. 83 ust. 1 ww. ustawy o ochronie przyrody, usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości, z tym. że jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem nieruchomości - do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela. Z kolei zgodnie z treścią art. 88 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjna karę pieniężną. Organ podkreślił, że w orzecznictwie prawa administracyjnego wskazuje się, iż dyspozycji art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody nie można interpretować w oderwaniu od dyspozycji art. 83 ust. 1 tej ustawy, wobec czego przyjąć należy, iż kara za usunięcie drzew bez zezwolenia może być wymierzana jedynie osobom uprawnionym do uzyskania zezwolenia na wycięcie drzew. Zatem w każdej sprawie, której przedmiotem jest wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia, w pierwszej kolejności organ administracji powinien dokonać ustaleń, czy podmiot, który usunął drzewa lub krzewy, mógłby uzyskać zezwolenie na ich usunięcie, a zatem, czy jest posiadaczem nieruchomości, na której one rosły. Skoro bowiem nikt inny nie mógłby uzyskać zezwolenia na usunięcie drzew z nieruchomości, to również nikt inny nie może ponosić odpowiedzialności za ich usunięcie bez zezwolenia. Ponadto Kolegium wskazał, iż odpowiedzialność za usunięcie drzew została zobiektywizowana, co oznacza, że do jej zaistnienia wystarczy samo wykazanie związku przyczynowego między działaniem posiadacza nieruchomości a usunięciem drzew lub krzewów. W ocenie organu zebrany w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do nałożenia na skarżącą kary pieniężnej za usunięcie przedmiotowych drzew bez zezwolenia. Z akt sprawy wynika bowiem, że firma D. S.A. wnioskiem z dnia 28 stycznia 2008 r. wystąpiła o wydanie zezwolenia na uporządkowanie terenu, wycinkę suchych, połamanych i chorych drzew, wywóz gałęzi w odniesieniu do działek nr [...] i nr [...] w obrębie [...] znajdujących się przy ul. [...] w K. Do wniosku został dołączony wykaz drzew wnioskowanych do usunięcia, z którego wynika, że do usunięcia zostało zawnioskowanych sześć drzew: jeden klon jawor i 5 topoli. Natomiast przy piśmie z dnia 13 lutego 2008 r. została nadesłana mapa w skali 1:500 z zaznaczonym kolorem zielonym położeniem 6-ciu drzew przeznaczonych do usunięcia. Decyzją [...] z dnia [...] marca 2008 r. Burmistrz Gminy K., po rozpatrzeniu wniosku D. S.A. z siedzibą w W., zezwolił na usunięcie następujących drzew z terenu działki nr ew. [...] oraz [...] obręb [...] w terminie do 30 października 2008r.: - wierzba obwód pnia 178 cm cm, mierzony na wys. 130cm, - topola obwód pnia 131 cm cm mierzony na wys. 130cm, - topola obwód pnia 380 cm cm mierzony na wys. 130cm, oraz odmówił wydania zgody na usunięcie klonu jawora - obwód pnia 150 cm cm mierzony na wys. 130 cm, a także umarzył postępowanie w stosunku do topoli - obwód pnia 150cm cm mierzony na wys. 130em i topoli - obwód pnia 123 cm cm mierzony na wys. 130cm. W dniu 15 maja 2008 r. dokonano oględzin (z udziałem przedstawiciela Urzędu Miasta i Gminy K. oraz przedstawicieli Straży Miejskiej) działek nr [...] i nr [...], w wyniku których to oględzin wykazano usunięcie drzew, po których pozostały następujące karpy (opisane w protokole i posiadające dokumentację fotograficzną): 1) karpa średnica 80cm, odrosty klon jawor, 2) karpa średnica 60cm, drzewo opisane w decyzji: obwód pnia 150cm na wys. 130, 3) karpa średnica 120cm, wokół siewki klonu polnego, 4) karpa średnica 80cm, odrosty kasztanowca, 5) karpa średnica 150cm, obecne gałęzie - odrosty lipy, 6) karpa - klon jesionolistny - liście z odrostami pozwalają określić gatunek, średnica pnia 160cm, 7) karpa olszy obw. 75cm. na wysokości 130cm, 8) karpa średnica 150cm do sprawdzenia, czy była decyzja, 9) bez czarny 3 pnie 50cm, 25cm, 15cm, na wysokości 130cm, 10) karpa klonu jesionolistnego - średnica 48cm, 11) karpa kasztanowca średnica 95cm. Kolegium podkreśliło, że powyższy protokół był podstawą wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie usunięcia bez zezwolenia drzew na działkach nr [...] i nr [...]. W dniu 17 września 2008 r. odbyła się rozprawa administracyjna - z udziałem pracowników Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta i Gminy K., współwłaścicieli nieruchomości, osób reprezentujących firmę D. S.A. tj. prezesa, pełnomocnika, prezesa Rady Nadzorczej, doradcy (architekta krajobrazu), pracownika, dyrektora administracyjnego, a także z udziałem przedstawiciela firmy L. oraz przedstawiciela firmy K. - na której ustalono zakres wycinki zgodnej z decyzją Burmistrza Gminy K. Nr [...] z dnia marca 2008r. oraz wycinki bez zezwolenia. Ustalono, że na działce nr [...] (stanowiącej działkę drogową) nie była prowadzona wycinka drzew. Natomiast na działce nr [...] dokonano powtórnie pomiaru następujących karp: 1) kasztanowiec biały widoczne odrosty, najmniejszy promień 30cm, największa średnica 80cm, 2) kasztanowiec biały najmniejszy promień 20,5cm, średnica 71 cm, 3) lipa najmniejszy promień - 27cm, średnica 84cm, 4) lipa + 2pien promień 5cm, średnica - nie określono przy pierwszym pomiarze, 5) lipa + 3 pień promień 3 cm - średnica nie określona przy pierwszym pomiarze, 6) kasztanowiec biały promień 28,5cm, średnica 57cm, 7) klon jawor najmniejszy promień 25, średnica 71 cm -jest to prawdopodobnie drzewo, o które występowano z wnioskiem na wycinkę, i odmówiono, 8) karpa bez odrostów - najmniejszy promień 35cm, średnica 82cm, prawdopodobnie klon jawor, 9) topola czarna najmniejszy promień 45cm, średnica 102cm, 10) kłoda olszy została przykryta. Następnie w dniu 2 grudnia 2008 r. odbyła się kolejna rozprawa administracyjna, na której przystąpiono do odszukania kolejnych karp po wyciętych drzewach, zgodnie z istniejącą dokumentacją oraz sporządzono dokumentację fotograficzną. Ze sporządzonego protokołu wynika, że odnaleziono pień olszy - obwód na wysokości 122cm kłody wynosi 48cm, przy czym nie było możliwości dokonania pomiaru karpy, a także odnaleziono bez czarny - obw. 38cm + 19 h 19. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ I instancji ustalił, że bez zezwolenia zostało wycięte drzewo oznaczone nr 1 na mapie załączonej do wniosku z dnia 28 stycznia 2008 r. o zezwolenie na wycinkę drzew (w stosunku do którego została wydana odmowa zgody na jego usunięcie), a także drzewa, które zostały uwidocznione na ww. mapie jako treść mapy zasadniczej (a w stosunku do których brak było wniosku o zezwolenie na wycinkę) oraz drzewo, które nie zostało uwidocznione na mapie jako jej treść (a w stosunku, do którego również brak było wniosku o zezwolenie na wycinkę). Ponadto w dniu 7 września 2010 r. zostały przeprowadzone oględziny z udziałem eksperta w dziedzinie dendrologii. Z protokołu wynika, że odnaleziono karpę drzewa na działce nr [...]. po obmierzeniu której ustalono, że jest to karpa drzewa, w stosunku do którego nie określono wcześniej jego gatunku, a opisanego wcześniej jako klon jawor ze znakiem zapytania. Protokół zawiera także informację o pobraniu próbek karpy. W trakcie toczącego się postępowania skarżąca występowała o powołanie biegłego w osobie prof. dr hab. inż. M. S. w celu przygotowania ekspertyzy dotyczącej ustalenia terminu dokonania wycięcia drzewa, na podstawie resztek pniaka. Organ zauważyć, że w trakcie postępowania prowadzonego z wniosku firmy D. S.A. dotyczącego zezwolenia na wycinkę drzew, a zakończonego ww. decyzją [...] z dnia [...] marca 2008 r. Burmistrza Gminy K., zostały przeprowadzone w dniu 3 marca 2008 r. oględziny na działkach nr [...] i nr [...]. Z protokołu z oględzin nie wynika, aby na terenie objętym wnioskiem były wycinane drzewa. Uznać zatem należy, w oparciu o ustalenia dokonane przez organ I instancji i zebraną w sprawie dokumentację, że w sprawie - już po zakupie przez skarżącą przedmiotowej nieruchomości - nastąpiło wycięcie drzew bez wymaganego zezwolenia, o którym mowa w art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. Również należy zauważyć, iż skarżąca przedkładając do wniosku o zezwolenie na wycinkę mapę z naniesionymi kolorem zielonym wnioskowanymi do wycinki drzewami, miała świadomość, iż pozostałe drzewa zobrazowane na mapie (będące treścią mapy zasadniczej) mają swoje odpowiedniki w terenie. Brak zatem inwentaryzacji drzewostanu po zakupie nieruchomości przez skarżącą, nie wpływa na dokonane ustalenie, że w sprawie nastąpiło wycięcie bez zezwolenia drzew przez skarżącą. W ocenie organu odrębną kwestię stanowi ustalenie wysokości administracyjnej kary pieniężnej. Zgodnie z art. 89 ust. 1 ww. ustawy, administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 88 ust. 1, ustala się w wysokości trzykrotnej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów ustalonej na podstawie stawek, o których mowa w art. 85 ust. 4-6. Przepis art. 89 ust. 9 zawiera delegację ustawową do wydania przez właściwego ministra rozporządzenia w sprawie trybu nakładania administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 88 ust. 1. W oparciu o ten przepis Minister Środowiska wydał rozporządzenie z dnia 22 września 2004 r. w sprawie trybu nakładania administracyjnych kar pieniężnych za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz za zniszczenie terenów zieleni, zadrzewień albo drzew lub krzewów (Dz. U. Nr 219, poz. 2229). Kolegium wskazało, iż z przepisów ustawy o ochronie przyrody, a także z przepisów wykonawczych do niej wynika, że ustalenia jednostkowej stawki kary za usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia, dokonuje się w szczególności z uwzględnieniem szerokości obwodu pnia o gatunku drzewa mierzonego na wysokości 130cm (art. 85 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie przyrody). Dla wymierzenia kary administracyjnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia niezbędne było więc jednoznaczne ustalenie wieku usuniętych drzew, ich gatunku oraz wyliczenie obwodu pnia drzewa na wysokości 130cm. Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, administracyjną karę pieniężną nakłada się po stwierdzeniu usunięcia drzewa lub krzewu bez wymaganego zezwolenia lub po zniszczeniu terenów zieleni, zadrzewienia, drzewa lub krzewu oraz po przeprowadzeniu oględzin, z których sporządza się protokół. Zdaniem organu dokonując porównania drzew objętych zaskarżoną decyzją z danymi zawartymi w protokole z dnia 17 września 2008r. wskazać należy, iż ustalenia zawarte w decyzji w odniesieniu do drzew opisanych w punktach 1 - 4 nie budzą zastrzeżeń, bowiem pokrywają się z ustaleniami zawartym i w protokole z dnia 17 września 2008r. (dot. punktów 1)- 6) protokołu), a obliczone przez organ I instancji obwody tych drzew na wysokości 130cm są prawidłowe, i dokonane zostały w oparciu o przepis art. 89 ust. 3 ww. ustawy o ochronie przyrody, zgodnie z którym jeżeli ustalenie obwodu zniszczonego lub usuniętego bez zezwolenia drzewa jest niemożliwe, z powodu braku kłody, obwód do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się, przyjmując najmniejszy promień pnia i pomniejszając wyliczony obwód o 10%. Kolegium wskazało także na prawidłowość ustaleń objętych punktem 5 zaskarżonej decyzji, bowiem odnoszą się one do drzewa, o które wnioskowano do wycięcia, a którego usunięcia odmówiono decyzją [...] z dnia [...] marca 2008 r., a także ustaleń objętych punktem 7, bowiem dotyczy on olszy czarnej w stosunku do której został pomierzony obwód na wysokości 122cm kłody, który wyniósł 48cm. Natomiast w stosunku do drzewa wymienionego w punkcie 6 zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, iż organ I instancji w tym względzie oparł się na "Opinii o gatunku drzewa na podstawie resztek pniaka pozostałych na działce przy ul. [...] w K." z dnia 11 września 2010r" sporządzonej przez prof. dr hab. inż. M. S. w oparciu o pobrane w dniu 7 września 2010 r. próbki karpy. Z opinii tej wynika, że jest to klon jesionolistny. Organ motywował, iż szczegółowe wyliczenie administracyjnej kary pieniężnej dla poszczególnych drzew wymienionych w zaskarżonej decyzji zawiera załącznik nr 1 do zaskarżonej decyzji. Wyliczeń tych dokonano w oparciu o rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U. Nr 228, poz. 2306) oraz obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 14 października 2008 r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2009 (M. P. Nr 82, poz. 725). W odniesieniu do klonu jesionolistnego (poz. nr 6 w tabeli w załączniku nr 1 do zaskarżonej decyzji) organ zastosował stawkę wynikającą z obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 16 października 2007 r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2008 (M.P. Nr 77, poz. 828). Kolegium zauważyło, że nie jest jednakże możliwe zweryfikowanie przez Kolegium, zgodnie ze stawką wynikającą z ww. obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 14 października 2008 r., naliczonej przez organ I instancji kwoty administracyjnej kary pieniężnej za wycięcie klonu jesionolistnego, bowiem zgodnie z art. 139 Kpa organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła D. S.A. z siedzibą w W. zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 88 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody oraz przepisów prawa procesowego tj. art. 6, 7, 77 i 80 k.p.a. przez niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy, dokonanie ustaleń bez właściwej oceny materiału dowodowego i nie przeprowadzenie dowodów dotyczących okoliczności istotnych dla rozpatrzenia sprawy, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Spółka nie zgodziła się z ustaleniami dokonanymi w sprawie przez organ. Wskazała, że przedmiotową nieruchomość nabyła od osób fizycznych w dniu [...] grudnia 2007r. Nieruchomość ta sąsiaduje bezpośrednio z nieruchomością na której znajduje się oddane niedawno do użytku osiedle domów wielorodzinnych . Po nabyciu nieruchomości przez skarżącą nie został sporządzony protokół przekazania. Spółka wywodziła, że znajdujące się na nieruchomości, wystające ponad ziemie pnie drzew i połamane konary powodowały utrudnienia w poruszaniu się po terenie samochodem. Spowodowało to konieczność jego oczyszczenia, co wiązało się z przycięciem wystających pni do poziomu gruntu. Skarżąca przyznał, że wycięte zostało jedno drzewo, którego nie obejmowało udzielone decyzją zezwolenie, to jest klon jawor. W ocenie skarżącej dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia daty wycięcia drzew pozwoliłoby na bardziej wiarygodne określenie tej okoliczności, która wymaga wiedzy specjalistycznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r. nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co czyni skargę niezasadną. Pozbawione słuszności są zarzuty zawarte w skardze odnoszące się do naruszenia prawa procesowego to jest art. 6, 7, 77 i 80 k.p.a. przez niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy, dokonanie ustaleń bez właściwej oceny materiału dowodowego i nie przeprowadzenie dowodów dotyczących okoliczności istotnych dla rozpatrzenia sprawy. Kwestia ta jest o tyle istotna, iż ocena tego zarzutu ma znaczenie dla stwierdzenia, czy w sposób właściwy organ dokonał subsumpcji prawidłowo ustalonego stanu faktycznego do treści przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie można przypisać organom naruszenia art. 7 k.p.a., podjęte bowiem zostały wszelkie niezbędne kroki dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zwrócić należy uwagę, że decyzją z dnia [...] lipca 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję organu I instancji mając na względzie między innymi fakt niedokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy odnoście określenia gatunku jednego z drzew, co do którego została wymierzona kara pieniężna, wskazując, iż rozstrzygnięcie w tym zakresie wymaga wiedzy specjalistycznej. Rozpoznając ponownie sprawę organ dopuścił dowód z opinii biegłego dendrologa celem wyjaśnienia tej kwestii, w konsekwencji zostało ustalone, iż jest to klon jawor. Nie można postawić zarzutu organowi, iż nie zebrał i nie rozpatrzył w całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ( art. 77 k.p.a.). W sprawie przeprowadzono obszerne postępowanie dowodowe, poza wymienioną powyżej opinią przeprowadzono oględziny z których sporządzono protokoły, przy czym oględziny w dniu 7 września 201 Or. zostały przeprowadzone z udziałem eksperta z dziedziny dendrologii, na terenie nieruchomości przeprowadzono też rozprawy administracyjne. Ponadto przeprowadzono również dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy dotyczącej zezwolenia na wycinkę drzew, w tym protokołu oględzin, mapy ewidencjonującej położenie drzew na nieruchomości i decyzji zezwalającej na wycięcie określonych drzew z dnia 7 marca 2008r., umowy dotyczącej usunięcia drzew. Przy czym, wbrew twierdzeniom skarżącej ustalając stan faktyczny organ oparł się o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału i dokonał jego wnikliwej analizy, szczegółowo, które z okoliczności i z jakich przyczyn uznał za udowodnione. W sposób logiczny i przekonywujący organ wywodził, iż materiał zebrany w toku postępowania pozwala na ustalenie, iż to skarżąca dopuściła się usunięcia przedmiotowych drzew bez zezwolenia. Nie można zarzucić organowi naruszenia przepisów procedury z tego powodu, iż wyjaśnił dokładnie, co legło u podstaw ustalonego przez niego stanu faktycznego. Zasadnie organ wywodzi, iż w trakcie dokonywania oględzin w toku postępowania dotyczącego zezwolenia na wycięcie drzew nie stwierdzono, aby na terenie nieruchomości dokonywane były jakikolwiek usunięcia drzewostanu. Zasadnie wywiódł też, iż dołączona do tamtego postępowania przez samą skarżąca mapa określa lokalizację drzew na nieruchomości i trudno odmówić jej wartości dowodowej, skoro przedstawiła ją Spółka jako materiał dowodowy. Nadto zasadnie organ I instancji zwrócił uwagę, że umowa na usunięcie zawarta pomiędzy skarżącą ,a P. dotyczyła większej ilości drzew niż w decyzji zezwalającej na wycinkę ( 5- ciu zamiast 3). Nadto zwrócić należy uwagę, iż jedyne z oględzin przeprowadzane były z udziałem biegłego dendrologa, a więc osoby posiadającej wiedzę specjalistyczną w tym zakresie. Niedopuszczenie przez organ dowodu z opinii biegłego dendrologa na okoliczność daty wycięcia drzew nie stanowi naruszenia prawa, w tym art. 78 § 1 k.p.a., albowiem okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały już w sposób bezsporny wyjaśnione, a uwzględnienie tego dowodu godziłoby jedynie w zasadę szybkości postępowania, a co za tym idzie okoliczność ta nie wpływa na wynik sprawy i nie może stanowić przesłanki skutkującej uwzględnieniem skargi. Podkreślić jeszcze raz należy, że materiał zgromadzony w sprawie jest spójny i został poddany prawidłowej i wnikliwej analizie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., a co za tym idzie zasadnie organ przyjął, że wycinka drzew miała miejsce już po dacie nabycia nieruchomości przez skarżącą i czynności tej dopuściła się Spółka. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy został odniesiony do właściwych przepisów prawa materialnego, co przesądza o bezpodstawności zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 88 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.). Przepisy te nakładają obowiązek wymierzenia kary pieniężnej podmiotowi, który dopuścił się drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia. W rozpoznawanie sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącej, organ ustalił, iż to Spółka D. S.A. dopuściła się usunięcia drzew będących przedmiotem postępowania. Organ wykazał, że od czasu nabycia nieruchomość znajdowała się w posiadaniu Spółki i dopiero po uzyskaniu zezwolenia na wycinkę 3 drzew rozpoczęto prace na nieruchomości, które wykonywane były na zlecenie skarżącej. Zasadnie więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przyjęło, że podmiotem wobec, którego należy, zastosować przepis art. 88 ust. 2 ustawy prawo o ochronie środowiska jest skarżąca. Na marginesie jedynie zauważyć należy, że w odniesieniu do jednego z drzew ( kolon jawor) skarżąca przyznała, iż dopuściła się wycinki bez decyzji zezwalającej na jej dokonanie. Prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy przesądza jednocześnie o zasadności zastosowanych w sprawie przepisów prawa materialnego. Mając na względzie powyższe w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga została oddalona.