IV SA/Wa 962/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1848/08 p o s t a n a w i a odrzucić skargę C. Sp. z o.o. w piśmie z dnia 19 czerwca 2009 r. na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1848/08 o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie skargi Spółki złożonej w dniu 16 października 2008r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy w związku z tym, że organ ten uwzględnił w całości tę skargę i decyzją z dnia [...] listopada 2008r. nr [...] uchylił zaskarżoną własną decyzję z dnia [...] września 2008r. oraz decyzję Prezydenta W. z dnia [...] września 2006r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skarżąca podniosła, że na decyzję Kolegium z dnia [...] listopada 2008r., wydaną w trybie autokontroli wniosła w dniu 19 grudnia 2008r. skargę w części dotyczącej pkt II tej decyzji, który uchylił dla niej korzystną decyzję organu pierwszej instancji ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie drugiego etapu budynku mieszkalnego z garażem podziemnym, zagospodarowaniem terenu i przyłączami technicznymi, przewidzianej do realizacji w W., przy ul. [...], na działkach o nr ew. [...], [...] i [...] cz. z obrębu [...] oraz o nr [...] i [...] (jako dojazd do terenu inwestycji) wraz z działką drogową o nr ew. [...] (pas drogowy ul. [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyniku rozpoznania pierwszej skargi Spółki złożonej w dniu 16 października 2008 r. umorzył postępowanie wyrokiem z dnia 21 stycznia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając drugą skargę Spółki z dnia 19 grudnia 2008r. wniesioną na pkt II autokontrolnej decyzji Kolegium z dnia [...] listopada 2008r. oraz skargę złożoną przez S. zarówno na pkt I i II tej decyzji wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2009 r. , sygn. akt IV SA/Wa 77/09, uchylił w całości tę decyzję organu drugiej instancji. Zdaniem Sądu decyzja ta została wydana z naruszeniem art. 54 § 3 p.p.s.a., gdyż Kolegium wykroczyło poza granice skargi, dokonując ponownej oceny decyzji organu pierwszej instancji, która była dla skarżącej Spółki korzystna i o co nie wnosiła w skardze. Zdaniem skarżącej Spółki, po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2009 r. nastąpi "reaktywacja" decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2003r. nr [...] odmawiająca Spółce ustalenia warunków zabudowy. W świetle powyższego, jak też prawomocnego postanowienia WSA z dnia 21 stycznia 2009r. o umorzeniu postępowania sądowego status skargi Spółki na tę decyzję jest niejasny. Skarżący wskazał, że skoro o nowych okolicznościach w niniejszej sprawie dowiedział się w dniu 19 marca 2009r. , w którym otrzymał odpis skargi S. na decyzję autokontrolą, to został zachowany trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. W dniu 20 października 2009r. wpłynęło na Biuro Podawcze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo procesowe uczestnika postępowania M. w którym wniesiono alternatywnie o odrzucenie skargi o wznowienie postępowania w trybie art. 281 w zw. z art. 279 p.p.s.a. z tej przyczyny, że skarga nie zwiera wskazania podstawy wznowienia i jako taka powinna podlegać odrzuceniu lub o jej oddalenie jako bezzasadnej. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarga o wznowienie postępowania nie spełnia wymogów z art. 279 ustawy - p.p.s.a., ponieważ w petitum skargi nie wskazano podstawy prawnej wznowienia, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Zdaniem pełnomocnika uczestnika postępowania w treści skargi nie wskazano jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby zostać zakwalifikowane jako istniejące podstawy wznowienia stosownie do art. 272, 272,273 i 274 ustawy – p.p.s.a., które enumeratywnie i wyczerpująco wymieniają przyczyny wznowienia. Okoliczności wskazane w treści uzasadnienia skargi nie są kwalifikowane pod żaden z wyżej wymienionych przepisów p.p.s.a. Skarżąca mogła w trybie przeglądu akt ustalić, czy w sprawie decyzji SKO nr [...] z dnia [...] listopada 2008r., skargę poza nią wniosła również inna strona i w jakim zakresie. Wniesienie skargi przez inne strony nie jest niczym nadzwyczajnym w procedurze administracyjnej, jak i sądowoadministracyjnej i musi być przewidywane przez inne strony danego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wymaga podkreślenia, iż postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym, lecz ma charakter nadzwyczajny, ponieważ może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto stosownie do art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Powyższe elementy kształtują szczególną, obligatoryjną treść skargi o wznowienie postępowania, pozwalającą na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania, a w szczególności takie jak wystąpienie przez stronę z odpowiednim żądaniem, bowiem ustawa nie przewiduje wznowienia postępowania z urzędu, żądanie musi być oparte na ustawowej podstawie wznowienia, przy czym podane przez stronę w skardze o wznowienie podstawy muszą zaistnieć faktycznie, nie wystarczy jedynie powołanie się na przepisy określające podstawy wznowienia ( por. wyrok NSA z dnia 18 października 2007 r., II OSK 862/07, lex nr 427529). Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia. Określenie podstawy wznowienia wpływa zarówno na dopuszczalność wznowienia, jak i na zakres rozpoznania sprawy (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz Lexis Nexis 2009 r., s. 931). W niniejszej sprawie w skardze o wznowienie została wskazana podstawa prawna, tj. art. 273 § 2 p.p.s.a., jednakże poza podaniem ww. podstawy strona skarżąca nie wykazała, że okoliczności, które mogłyby być potraktowane jako wypełnienie tej przesłanki faktycznie zaistniały. Przepis art. 273 § 2 p.p.s.a. stanowi, że przesłanką wznowieniową jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Okoliczności odpowiadających hipotezie tego przepisu w skardze o wznowienie postępowania nie wskazano. Strona nie wykazała zatem, iż zaistniały faktycznie przesłanki, od których uzależnione jest wznowienie postępowania sądowego. Zgodnie z art. 281 p.p.s.a. na rozprawie Sąd rozstrzyga przed wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Badanie dopuszczalności skargi o wznowienie nie jest badaniem zasadności tej skargi. Chodzi wyłącznie o stwierdzenie, czy zostały zachowane warunki, które umożliwiają rozpatrywanie skargi o wznowienie postępowania. Sąd dokonuje powyższej oceny na podstawie twierdzeń przytoczonych w skardze. W ocenie Sądu, skarżący wprawdzie w skardze powołał podstawę prawną wznowienia, jednak jej nie uzasadnił i nie wskazał okoliczności pozwalających na ustalenie, że określona w art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a podstawa wznowienia istnieje. Twierdzenia zawarte w skardze o wznowienie, poza przytoczeniem stanu faktycznego sprawy, ograniczają się do kwestionowania prawidłowości postanowienia WSA z dnia 21 stycznia 2009r. w związku z wyrokiem WSA z dnia 23 kwietnia 2009r., sygn. IV SA/Wa 77/09, zaskarżonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez stronę skarżącą. Z podanych wyżej przyczyn skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, na podstawie art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.