IV SA/Wa 999/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi R. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie zajęcia stanowiska postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia W piśmie z dnia 15 marca 2016 r. R. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Wójta Gminy S. z dnia [...] listopada 2015 r. wyrażające stanowisko, że realizacja przedsięwzięcia polegającego na budowie linii energetycznej kablowej SN na działkach [...], [...], [...], [...], [...] położonych w miejscowości G. przebiega etapowo oraz nie zmieniły się warunki określone w decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] listopada 2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosowanie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W celu stwierdzenia przez Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Powyższe stanowisko potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 25 września 2009 r. sygn. I OZ 892/09, z dnia 6 października 2009 r., sygn. II OZ 833/09, z dnia 21 października 2013 r., sygn. II OZ 862/13). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w ogóle nie został uzasadniony. Sąd nie mógł zatem ocenić, czy zaskarżone postanowienie, które zresztą nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu, może wywołać skutki o jakich mowa w 61 § 3 cyt. ustawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.