IV SAB/Wa 10/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w S. w przedmiocie niewydania aktu zgonu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 5 grudnia 2008 r. (data stempla pocztowego) R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w S. w sprawie niewydania aktu stanu cywilnego. Skarżący wniósł o wydanie odpisu skróconego aktu zgonu swojego ojca W. K. przez Urząd Stanu Cywilnego w S. oraz o sprawdzenie w Samodzielnym Publicznym Zespole Zakładów Opieki Zdrowotnej w S. czy zostały pobrane pieniądze W.K., a także o sprawdzenie czy toczyło się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po jego ojcu. Skarżący R. K. zarządzeniem z dnia 4 lutego 2009 r. został wezwany do sprecyzowania pisma z dnia 5 grudnia 2008 r. poprzez wyjaśnienie czy pismo to stanowi skargę na bezczynność Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w S. polegającą na niewydaniu skarżącemu skróconego odpisu aktu małżeństwa ojca skarżącego na nazwisko W. K., czy tez stanowi ono skargę na bezczynność tego organu polegająca na niewydaniu innego odpisu aktu stany cywilnego, jeżeli tak to jakiego aktu i o jakim numerze. R. K. w odpowiedzi na powyższe wezwanie poinformował Sąd, że prosi o wykrycie małżeństwa W. K. i W. W., a także o wyjaśnienie przez Urząd Stanu Cywilnego w S. jakie akty zgonu wysłał do ZUS i pod jakimi nazwiskami (dowód k.37 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pouczając skarżącego o treści art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie co jest przedmiotem zaskarżenia (należy podać datę i numer zaskarżonego aktu), w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 17 marca 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący wyjaśnił, iż zarzuca Urzędowi Stanu Cywilnego w S. nieujawnienie aktu małżeństwa w dokumentach urzędowych oraz podrabianie dokumentów przez urzędników Urzędu Stanu Cywilnego w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", gdyż wniesiona sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy P.p.s.a sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, zaś § 2 ustawy P.p.s.a stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Analiza powyższego, zamkniętego katalogu aktów, czynności i bezczynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego prowadzi do wniosku, że rozpoznanie skargi na czynności Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w S. jest niedopuszczalne. Sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg w takich przypadkach, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym na które służy zażalenie, czy też wydaniem innych aktów lub dokonaniem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa lub pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Skarżący wnosi, aby Sąd zobligował Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w S. do wyjaśnienia jakie odpisu skróconych aktów zgonu wysłał do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Stosownie do przepisu art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W wypadku, gdy skarga dotyczy zadań lub działalności Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego organem właściwym do rozpatrzenia skargi jest wojewoda (art. 8 pkt 3 ustawy z dnia 29 września 1986 r. ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego Dz. U. Nr 195, poz. 1198). Należy podkreślić, iż opisane powyżej postępowanie skargowo – wnioskowe ma charakter tzw. uproszczonego postępowania administracyjnego. Cechami charakterystycznymi takiego rodzaju postępowania są : brak stron, mniej sformalizowany tok postępowania oraz zastąpienie rozstrzygnięć organu – zawiadomieniami . Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII k.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym, skarga złożona do sądu administracyjnego powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 ustawy P.p.s.a., jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06, lex nr 362475). Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy P.p.s.a.