IV SAB/Wa 104/19

PostanowienieWSA w Warszawie2019-03-13

Skład orzekający: Wanda Zielińska – Baran

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku cofnięcia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, sąd powinien zasądzić od organu na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania na skutek jej cofnięcia przez skarżących. Sąd zwrócił skarżącym uiszczony wpis od skargi, jednak oddalił wniosek o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego, wskazując, że przepisy PPSA nie przewidują takiej możliwości w sytuacji umorzenia postępowania na skutek cofnięcia skargi.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Inwestycji i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Następnie pełnomocnik skarżących złożył oświadczenie o cofnięciu skargi i wniósł o zasądzenie od organu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i skuteczne.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe, zwrócono skarżącym kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi i oddalono wniosek o zasądzenie od Ministra Inwestycji i Rozwoju na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. O., A. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania Ministra Inwestycji i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić Skarżącym kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, 3. oddalić wniosek o zasądzenie od Ministra Inwestycji i Rozwoju na rzecz Skarżących zwrotu kosztów postępowania sądowego. W piśmie z dnia 17 stycznia 2019 r. W. O. i A. K. reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania Ministra Inwestycji i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] sierpnia 2013 r., nr [...]. W piśmie z dnia 7 marca 2019 r. pełnomocnik Skarżących złożył oświadczenie o cofnięciu powyższej skargi oraz wniósł o zasądzenie od organu kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej Ppsa) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięciem tym sąd jest związany, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po przeanalizowaniu akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne oraz skuteczne. Ponadto udzielone radcy prawnemu pełnomocnictwa nie wyłączały możliwości złożenia wniosku o cofnięcia skargi. Mając to na względzie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ustawy Ppsa orzeczono jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa. Nie został uwzględniony wniosek o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z mocy art. 201 § 1 Ppsa prawo takie przysługuje stronie jedynie w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 Ppsa (tzn. w sytuacji uwzględnienia skargi przez organ w trybie tzw. autokontroli). Przy umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia skargi, niezależnie od przyczyny, która legła u podstaw takiej decyzji strony skarżącej, przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują zwrotu kosztów postępowania, a jedynie zwrot wpisu od pisma cofniętego, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 2 Ppsa (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 1028/14, niepubl.). Z tego względu wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Dlatego orzeczono jak w pkt 3 sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło