IV SAB/Wa 107/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego obowiązku przeprowadzenia procedury oddziaływania na obszar Natura 2000 p o s t a n a w i a odmówić dopuszczenia O. z siedzibą w M. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika Sygn. akt IV SAB/Wa 107/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 23 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego obowiązku przeprowadzenia procedury oddziaływania na obszar Natura 2000 p o s t a n a w i a odmówić dopuszczenia Stowarzyszenia E. z siedzibą w W. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika W dniu [...] r. P. S.A. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na wykonywaniu prac pogłębiarskich w zastępstwie prac utrzymaniowych w celu udrożnienia głównego koryta rzeki W. w miejscowości J. i L. oraz składowania urobku na terenie działki o numerze ew. [...] zlokalizowanej w L. D. w trybie art. 98 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235, ze zm.). Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. w dniu [...] r. wniosło - na podstawie art. 33 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r, poz. 270, ze zm.) - dalej w skrócie: "P.p.s.a.] - o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania na prawach strony. We wniosku podało, że jest organizacją ekologiczną, która uczestniczy na prawach strony w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, którego dotyczy skarga. Oznacza to, iż sprawa ta dotyczy interesu prawnego K. G. i zagadnienia domniemywanej przewlekłości postępowania administracyjnego dotyczącego wprost jego statutowej działalności (ochrona środowiska ze szczególnym uwzględnieniem zwierząt). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w myśl art. 1 P.p.s.a. - normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych - zgodnie z art. 2 P.p.s.a. - powołane są sądy administracyjne. Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie; kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powyższego zatem wynika, że skarga na bezczynność, z którą mamy do l czynienia w kontrolowanej sprawie, jest sprawą z zakresu kontroli działalności administracji publicznej, w której orzeka sąd administracyjny. Inaczej ujmując, jest sprawą sądowoadministracyjną, rozpoznawaną w postępowaniu sądowym. W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej - zgodnie z art. 32 P.p.s.a. - stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Rozszerzeniem tej zasady - zgodnie ze wskazaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z 2 października 2014 r. wydanym w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej w związku z rozpoznaniem tożsamego wniosku innej organizacji społecznej, tj. [...] z siedzibą w M. (sygn. akt II OZ 1019/14) - jest art. 33 P.p.s.a. Przepis ten w § 2 stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Sąd normę tę, podobnie jak i zacytowaną wyżej normę art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zastosował - na podstawie art. 2 (w zw. z art. 1 pkt 1 b i pkt 9 b) ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), która weszła w życie 15 sierpnia 2015 r. - w brzmieniu dotychczasowym. Mając na względzie przytoczone regulacje prawne, zacytowane orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego i wniosek K. G. - złożony w trybie art. 33 § 2 P.p.s.a. - o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika w sprawie zainicjowanej skargą P. S.A. na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji wyżej opisanego przedsięwzięcia, Sąd dokonał oceny - czy cele statutowe wnioskodawcy, jako organizacji społecznej, pozostają w związku z przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej. Inaczej ujmując, czy sprawa dotyczy zakresu statutowej działalności Stowarzyszenia. I tak zgodnie z § 6 Statutu wnioskodawcy "celami K. G. są: zachowanie i wzbogacenie środowiska naturalnego; działania na rzecz ekologii, ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego; ochrona praw i dobrostanu zwierząt; promocja inicjatyw związanych z ochroną środowiska, ochroną zwierząt i działalnością proekologiczną; rozwijanie i wspieranie działań kulturotwórczych i środowiskowych; działalność na rzecz zrównoważonego rozwoju; działalność w zakresie praw człowieka i obywatela, a także działania wspomagające rozwój demokracji; działalność wspomagająca rozwój wspólnot i społeczności lokalnych; udzielanie pomocy dzieciom i młodzieży wywodzącej się ze środowisk lub rodzin patologicznych i wykluczonych; upowszechnianie i ochrona praw oraz interesów konsumentów; promocja i organizacja wolontariatu. Stowarzyszenie realizuje swoje cele m. in. przez "udział w postępowaniach administracyjnych i sądowych w sprawach związanych z ochroną środowiska, ochroną zwierząt oraz ochroną praw i interesów konsumentów" (§ 7 pkt f Statutu). Z kolei skarga na bezczynność organu administracji publicznej wiąże się ze stanem niepodejmowania przez organ w prawnie określonym terminie żadnych czynności w sprawie administracyjnej czy prowadzenia postępowania administracyjnego, jednakże - mimo istnienia ustawowego obowiązku - niezakończenia go wydaniem stosownego aktu lub niepodjęcia czynności. Skargę na bezczynność wnosi do sądu administracyjnego strona, która nie akceptuje stanu polegającego na braku rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej przez organ. Celem takiej skargi jest doprowadzenie do wydania danego aktu administracyjnego lub podjęcia określonej czynności z zakresu administracji publicznej. W postępowaniu ze skargi na bezczynność Sąd ocenia - czy organ we wszczętym postępowaniu administracyjnym załatwia sprawę, w ramach czego dokonuje określonych czynności, w terminie określonym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zestawienie celów statutowych K. G. z przedmiotem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej, w której Sąd w momencie orzekania będzie oceniał czy Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. w postępowaniu administracyjnym dotyczącym uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na wykonywaniu prac pogłębiarskich w zastępstwie prac utrzymaniowych w celu udrożnienia głównego koryta rzeki W. oraz składowania urobku na terenie działki o numerze ew. [...] w L. D. pozostaje w bezczynności, musiało doprowadzić do uznania braku związku z celami statutowymi wnioskodawcy. Sprawa ze skargi P. S.A. na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. rozpoznawana w postępowaniu sądowym, będąca sprawą sądowoadministracyjną, nie dotyczy zakresu statutowej działalności K. G. Oznacza to brak spełnienia przez Stowarzyszenie warunku wynikającego z art. 33 § 2 P.p.s.a. i umożliwiającego jego dopuszczenie do udziału w sprawie sądowoadministracyjnej w charakterze uczestnika tego postępowania na prawach strony. Natomiast bez wątpienia ze statutową działalnością K. G. związane jest postępowanie administracyjne, w którym według skarżącej P. S.A. organ pozostaje w bezczynności. W trybie tego postępowania załatwiana jest sprawa administracyjna dotycząca uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia i w sprawie tej Stowarzyszenie, jak samo podkreśliło we wniosku o dopuszczenie, jest stroną. Odnosząc się jeszcze do argumentacji wniosku K. G. należy wyjaśnić, że art. 33 w § 1 P.p.s.a. stanowi, iż osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Z kolei § 2 tego przepisu (w brzmieniu dotychczasowym) stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Uczestnicy z § 1 wstępują do postępowania sądowoadministracyjnego z mocy prawa, dlatego badanie ich interesu prawnego jest zbędne. Ich interes prawny został już zweryfikowany w postępowaniu administracyjnym. Z kolei organizacje społeczne, o których mowa w § 2 in fine, występują w sprawach innych osób w charakterze rzecznika interesu społecznego. Kategoria interesu prawnego - jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 2 października 2014 r. - jest wobec tego nieadekwatna w tym wypadku, a badaniu sądowemu podlegają cele statutowe organizacji w zestawieniu z przedmiotem konkretnej sprawy sądowoadministracyjnej (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 187). Rolą Sądu było zatem dokonanie oceny, czy cele statutowe organizacji społecznej pozostają w związku z przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej i ocena ta doprowadziła Sąd do odmowy dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w niniejszej sprawie w charakterze uczestnika na prawach strony. W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 33 § 2 P.p.s.a. - postanowił jak w sentencji. UZASADNIENIE W dniu [...] r. P. S.A. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na wykonywaniu prac pogłębiarskich w zastępstwie prac utrzymaniowych w celu udrożnienia głównego koryta rzeki W. w miejscowości J. i L. oraz składowania urobku na terenie działki o numerze ew. [...] zlokalizowanej w L. D. w trybie art. 98 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235, ze zm.). O. z siedzibą w M. w dniu [...] r. wniosło o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania na prawach strony. We wniosku podało, że jest organizacją ekologiczną, która uczestniczy na prawach strony w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, którego dotyczy skarga. Zatem rozważanie bezczynności Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska przez Sąd w ramach przedmiotowej skargi jest zagadnieniem dotyczącym nie tylko samego inwestora (skarżącej) lecz również pozostałych stron powołanego postępowania administracyjnego, w tym więc i wnioskującego o dopuszczenie jako jego strony. Postanowieniem z 8 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił dopuszczenia O. do udziału w charakterze uczestnika na prawach strony w postępowaniu sądowym w sprawie skargi na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd, po przytoczeniu treści art. 33 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej w skrócie: "P.p.s.a.] wskazał, że uczestnicy postępowania dzielą się na dwie grupy: uczestników postępowania sądowego z mocy prawa (§ 1) oraz uczestników postępowania dopuszczonych do udziału w postępowaniu przez sąd (§ 2). O. wniosło o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania na prawach strony na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a. Przedmiotem postępowania ze skargi P. S.A. jest wyłącznie zbadanie, czy Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. pozostaje w bezczynności w zakresie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia w trybie art 98 ww ustawy o udostępnianiu informacji. Skargę na bezczynność wnosi do sądu administracyjnego strona, która nie akceptuje stanu polegającego na braku rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej przez organ. Nie budzi zatem wątpliwości, że stronami postępowania sądowego w takiej sprawie są wyłącznie skarżący i organ administracji publicznej. W postępowaniu tym nie ma miejsca na rozstrzyganie interesów innych osób. Nie dotyczy ono bowiem merytorycznych kwestii danej sprawy administracyjnej, a jedynie prawidłowości przebiegu postępowania administracyjnego. Na powyższe postanowienie O. wniosło zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd l instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 33 § 1 P.p.s.a., co miało istotny wpływ na wynik orzeczonej odmowy, jak również naraziło postępowanie prowadzone ze skargi spółki na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na jego nieważność z tytułu art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 2 października 2014 r. (sygn. akt II OZ 1019/14) uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2014 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd II instancji podał, że podstawę prawną do orzekania w przedmiocie dopuszczenia podmiotów do toczącego się postępowania sądowego stanowi art. 33 P.p.s.a. Generalną zasadą wyrażoną w art. 32 p.p.s.a. jest, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Jednak rozszerzeniem tej zasady jest art. 33 P.p.s.a., który w § 1 stanowi, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Uczestnicy z § 1 wstępują do postępowania sądowoadministracyjnego z mocy prawa, dlatego badanie ich interesu prawnego jest zbędne. Ich interes prawny został już zweryfikowany w postępowaniu administracyjnym. Z kolei organizacje społeczne, o których mowa w § 2 in fine, występują w sprawach innych osób w charakterze rzecznika interesu społecznego. Kategoria interesu prawnego jest wobec tego nieadekwatna w tym wypadku, a badaniu sądowemu podlegają cele statutowe organizacji w zestawieniu z przedmiotem konkretnej sprawy sądowoadministracyjnej (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 187). Podkreślenia wymaga, że postępowanie ze skargi na bezczynność stanowi odrębne postępowanie, fakt uczestniczenia O. w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia nie oznacza zatem, że Stowarzyszenie to staje się z mocy prawa uczestnikiem postępowania w sprawie ze skargi na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego obowiązku przeprowadzenia procedury oddziaływania na obszar Natura 2000. Stowarzyszenie wystąpiło z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w takim postępowaniu w charakterze uczestnika na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a., rolą Sądu jest zatem dokonanie oceny, czy cele statutowe tej organizacji pozostają w związku z przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej. Niezasadnie zatem podnosi wnoszący zażalenie, że w sprawie naruszono art. 33 § 1 P.p.s.a. Nieprawidłowe jest natomiast stanowisko Sądu I instancji, że udział w sprawie ze skargi na bezczynność mogą brać jedynie skarżący i organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi. Przyjęcie takiego stanowiska zadecydowało o odmowie dopuszczenia O. do udziału w postępowaniu sądowym. W sprawie ze skargi na bezczynność organu przedmiot zaskarżenia stanowi niepodejmowanie przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności. Podstawowym celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Należy przyjąć, że stroną postępowania w sprawie ze skargi na bezczynność organu może być nie tylko skarżący, który domaga się wydania aktu lub podjęcia czynności oraz organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, ale także inne podmioty, które mają interes prawny w sprawie, której skarga na bezczynność dotyczy, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Odmienne stanowisko nie znajduje oparcia w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Okoliczność, że w rozpoznawanej sprawie to nie O. wniosło skargę na bezczynność w rozpoznaniu wniosku dotyczącego obowiązku przeprowadzenia procedury oddziaływania na obszar Natura 2000 nie oznacza sama przez się, że nie może być dopuszczone do udziału w tej sprawie. Kwestia ta wymaga dokonania przez Sąd I instancji oceny spełnienia przez Stowarzyszenie przesłanek z art. 33 § 2 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny - po ponownym rozpoznaniu sprawy - zważył co następuje: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w myśl art. 1 P.p.s.a. - normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych - zgodnie z art. 2 P.p.s.a. - powołane są sądy administracyjne. Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie; kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powyższego zatem wynika, że skarga na bezczynność, z którą mamy do czynienia w kontrolowanej sprawie, jest sprawą z zakresu kontroli działalności administracji publicznej, w której orzeka sąd administracyjny. Inaczej ujmując, jest sprawą sądowoadministracyjną, rozpoznawaną w postępowaniu sądowym. W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej - zgodnie z art. 32 P.p.s.a. - stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Rozszerzeniem tej zasady, zgodnie ze wskazaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z 2 października 2014 r., jest art. 33 P.p.s.a. Przepis ten w § 2 stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Sąd normę tę, podobnie jak i zacytowaną wyżej normę art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zastosował - na podstawie art. 2 (w zw. z art. 1 pkt 1 b i pkt 9 b) ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), która weszła w życie 15 sierpnia 2015r. - w brzmieniu dotychczasowym. Mając na względzie przytoczone regulacje prawne i wykładnię prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 2 października 2014 r., którą Sąd I instancji jest związany stosownie do art. 190 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym (zgodnie z art. 2 w zw. z art. 1 pkt 59 ww ustawy zmieniającej z 9 kwietnia 2015 r.) oraz wniosek O. - złożony w trybie art. 33 § 2 P.p.s.a. - o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika w sprawie zainicjowanej skargą P. S.A. na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji wyżej opisanego przedsięwzięcia, Sąd dokonał oceny - czy cele statutowe wnioskodawcy, jako organizacji społecznej, pozostają w związku z przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej. Inaczej ujmując, czy sprawa dotyczy zakresu statutowej działalności Towarzystwa. I tak zgodnie z § 6 Statutu O. "celem działalności Towarzystwa jest ochrona dziko żyjących ptaków i ich siedlisk, a w szczególności: szerzenie w społeczeństwie wiedzy na temat ptaków, ich znaczenia oraz zagrożeń dla ich bytowania; zbieranie danych dokumentujących stan zagrożenia i krajowej awifauny; opracowywanie i wdrażanie działań ochronnych; wszelkie działania prawne sprzyjające ochronie ptaków i ich siedlisk". Towarzystwo realizuje swoje cele w szczególności "przez udział w postępowaniach administracyjnych na prawach strony w zakresie wydawania decyzji w sprawach inwestycji mogących zagrozić siedliskom ptaków", czy "występowanie jako strona w rozumieniu właściwych przepisów prawnych w postępowaniu w przypadku naruszania przepisów dotyczących ochrony ptaków i ich siedlisk" (§ 7 pkt f i g Statutu). Z kolei skarga na bezczynność organu administracji publicznej wiąże się ze stanem niepodejmowania przez organ w prawnie określonym terminie żadnych czynności w sprawie administracyjnej czy prowadzenia postępowania administracyjnego, jednakże - mimo istnienia ustawowego obowiązku - niezakończenia go wydaniem stosownego aktu lub niepodjęcia czynności. Skargę na bezczynność wnosi do sądu administracyjnego strona, która nie akceptuje stanu polegającego na braku rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej przez organ. Celem takiej skargi jest doprowadzenie do wydania danego aktu administracyjnego lub podjęcia określonej czynności z zakresu administracji publicznej. W postępowaniu ze skargi na bezczynność Sąd ocenia - czy organ we wszczętym postępowaniu administracyjnym załatwia sprawę, w ramach czego dokonuje określonych czynności, w terminie określonym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zestawienie celów statutowych O. z przedmiotem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej, w której Sąd w momencie orzekania będzie oceniał czy Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. w postępowaniu administracyjnym dotyczącym uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na wykonywaniu prac pogłębiarskich w zastępstwie prac utrzymaniowych w celu udrożnienia głównego koryta rzeki W. oraz składowania urobku na terenie działki o numerze ew. [...] w L. D. pozostaje w bezczynności, musiało doprowadzić do uznania braku związku z celami statutowymi wnioskodawcy. Sprawa ze skargi P. S.A. na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. rozpoznawana w postępowaniu sądowym, będąca sprawą sądowoadministracyjną, nie dotyczy zakresu statutowej działalności O. Oznacza to brak spełnienia przez Towarzystwo warunku wynikającego z art. 33 § 2 P.p.s.a. i umożliwiającego jego dopuszczenie do udziału w sprawie sądowoadministracyjnej w charakterze uczestnika tego postępowania na prawach strony. Natomiast bez wątpienia ze statutową działalnością Towarzystwa związane jest postępowanie administracyjne, w którym według skarżącej P. S.A. organ pozostaje w bezczynności. W trybie tego postępowania załatwiana jest sprawa administracyjna dotycząca uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia i w sprawie tej Towarzystwo, jak samo podkreśliło we wniosku o dopuszczenie, jest stroną. W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 33 § 2 P.p.s.a. - postanowił jak w sentencji.