IV SAB/Wa 109/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpoznania pisma postanawia: odrzucić skargę. E. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpoznania przekazanego Ministrowi do wiadomości pisma z dnia 12 października 2010 r., skierowanego do Prezydenta W., które to pismo dotyczyło wskazania podstawy prawnej oraz uzasadnienia merytorycznego wycięcia przez Prezydenta W. 1500 drzew w międzywalu W. w W. W treści skargi skarżący zarzucił Ministrowi Środowiska naruszenie praworządności poprzez lekceważącą bezczynność w kwestii wyjaśnienia bądź skierowania sprawy wycinki drzew do organów ścigania. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wskazał, że sprawy dotyczące terenów zieleni i zadrzewień, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) należą do zadań własnych gminy. Zatem adresat pisma z dnia 12 października 2010 r., zgodnie z art. 242 § 1 k.p.a. został poprawnie wskazany. Natomiast przekazanie wniosku "do wiadomości" innemu organowi ma na celu powiadomienie go o wniesieniu takiego pisma bądź skargi. Tym samym w niniejszej sprawie wniosek został poprawnie skierowany do organu kompetentnego w sprawie oraz przekazany Ministrowi Środowiska "do wiadomości", w związku z czym nie istniała konieczność przesłania go do właściwego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 1 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie § 3 powyższego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z powyższego wynika, że kognicji sądu administracyjnego nie podlegają sprawy ze skarg wnoszonych w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Nie jest więc dopuszczalne wniesienie skargi, m. in. w przypadku niezałatwienia sprawy zgodnie z oczekiwaniem skarżącego. Skargi wnoszone w trybie art. 227 i nast. k.p.a. są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Natomiast skargi, o których mowa w ustawie o postępowaniu sądowoadministracyjnym są sformalizowanym środkiem sądowej kontroli - przede wszystkim decyzji administracyjnych - z punktu widzenia ich zgodności z prawem. Sąd rozpoznaje skargi na decyzje i inne akty administracyjne, nie rozpatruje natomiast skarg na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników (por. wyroku NSA z dnia 1.12.1998 r., sygn. akt III SA 1636/97, Lex Polonica nr 338222). Postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżących, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach, nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżących o załatwieniu skargi (postanowienie NSA z dnia 25.05.2006r., sygn. akt I OSK 457/2006, Lex Polonica nr 408697). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest naruszenie praworządności poprzez nienależyte załatwienie pisma E. Z. z dnia 12 października 2010 r. zatytułowanego "Masowe niszczenie zieleni", w którym to piśmie skarżący domagał się wyjaśnienia oraz skierowania do organów ścigania sprawy bezprawnego wycięcia 1500 drzew. Zatem skarga E. Z. stanowi bez wątpienia skargę wniesioną w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Skoro skarga E. Z. dotyczy w istocie niezadowolenia ze sposobu załatwienia pisma i nie dotyczy rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji publicznej, które podlegałoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego, zatem Sąd uznał wniesioną w tym przedmiocie skargę za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.