IV SAB/Wa 117/09
PostanowienieWSA w Warszawie2009-10-23
Skład orzekający: Aneta Dąbrowska, Grzegorz Czerwiński, Agnieszka Góra-Błaszczykowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może być wniesiona w przypadku nieuchwalenia przez radę gminy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., nie obejmuje sytuacji, gdy organ nie podejmuje działań w zakresie stanowienia aktów prawa miejscowego, takich jak miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Uchwalanie planów zagospodarowania przestrzennego jest zadaniem własnym gminy, a inicjatywa uchwałodawcza przysługuje wyłącznie organom i osobom określonym w statucie, a nie każdemu mieszkańcowi z osobna. W związku z tym, skarga na bezczynność w uchwalaniu aktu prawa miejscowego jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Skarżący M. B. i A. B. wnieśli skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W., zarzucając mu niezałatwienie w terminie wniosku z 28 stycznia 2009 r. o zmianę oznaczenia przeznaczenia gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Skarżący domagali się doprowadzenia do zgodności planu ze stanem prawnym i faktycznym w zakresie błędnego oznaczenia działek jako terenów rolnych, podczas gdy ich przeznaczenie powinno być letniskowe. Burmistrz Miasta i Gminy W. w odpowiedzi wskazał, że wniosek skarżących wpłynął po terminie przyjmowania wniosków do projektu nowego planu zagospodarowania przestrzennego, a przedmiotowe działki w projekcie planu mają przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu w dniu 23 października 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. B. i A. B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. w przedmiocie: rozpoznania wniosku p o s t a n a w i a - odrzucić skargę -
Skarżący M. B. i A.B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. zarzucając naruszenie art. 35 § 3 kpa przez niezałatwienie w terminie wniosku z 28 stycznia 2009 r. o zmianę oznaczenia przeznaczenia gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla terenu miejscowości G.
Skarżący "wnieśli o zobowiązanie Burmistrza Gminy i Miasta W. do podjęcia czynności prawnych bezpośrednio zmierzających do doprowadzenia do zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze stanem prawnym i faktycznym w zakresie błędnego oznaczenia w tym planie przeznaczenia działek ew. nr [...]i [...], w tym:
* dokonania analizy, o której mowa w art. 32 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) w
celu wykazania braku aktualności planu zagospodarowania przestrzennego dla
terenu miejscowości G.,
* przekazania Radzie Gminy G. wyników w/w analizy, po uzyskaniu opinii
gminnej komisji urbanistyczno-architektonicznej, z wnioskiem o podjęcie przez Radę
uchwały w celu podjęcia uchwały o zmianie planu zagospodarowania przestrzennego
w celu dostosowania oznaczenia przeznaczenia w planie działek nr [...]i [...]do
obowiązującego prawa miejscowego".
W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, iż działki nr [...]i [...]- zgodnie z dokumentami wymienionymi we wniosku z 28 stycznia 2009r., tj. decyzją z [...] czerwca 1978r., uchwałą Nr [...] Gminnej Rady Narodowej w W. z [...]czerwca 1979r. oraz planem zagospodarowania działek, zostały uznane za letniskowe, przeznaczone pod budownictwo letniskowe. Tymczasem obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego, zmieniony uchwałą Rady Miejskiej nr [...] z [...] czerwca 2001 r. określa te działki jako tereny rolne o symbolu [...], nieuwzględniając tym samym istniejącego stanu prawnego, ustalonego przed ponad 30 laty. Pomimo złożonego w dniu 28 stycznia 2009 r. wniosku, organ nie załatwił sprawy w formie przewidzianej przez prawo, nie dopełnił obowiązku merytorycznego załatwienia sprawy.
sygn. akt IV SAB/Wa 117/09
Burmistrz Miasta i Gminy w W. - w odpowiedzi na skargę - podniósł, iż w dniu 10 lipca 2008 r. została podjęta uchwała Rady Miejskiej w W. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru obejmującego część wsi G. w gminie W. W dniu 29 grudnia 2008 r. został wyłoniony wykonawca planu. Zgodnie z art. 17 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zbieranie wniosków do w/w projektu planu odbyło się w dniach 8 październik 2008 r. - 14 listopad 2008 r. Zarządzeniem Burmistrza W. z [...]grudnia 2008 r. rozpatrzono wnioski. Pismo M. i A. B. wpłynęło w dniu 30 stycznia 2009 r., tj. po terminie przyjmowania wniosków. W związku z powyższym odpowiedzi udzielono pismem zwykłym informując o przeznaczeniu działek w projekcie planu, a pismem z 18 lutego 2009 r. poinformowano o przewidywanym terminie zakończenia procedury i podjęcia uchwały dotyczącej podjęcia planu. W chwili obecnej opracowany został projekt planu dla terenu G., w którym przedmiotowe działki mają przeznaczenia jako zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Projekt planu rozesłany został do instytucji z prośbą o uzgodnienia bądź zaopiniowanie. Zakończenie procedury planistycznej przewidziano na koniec 2009r. W ocenie organu brak podstaw do wydania w sprawie indywidualnego aktu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej w skrócie: P.p.s.a.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach.
Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w
sygn. akt IV SAB/Wa 117/09
rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu.
Jak wynika z akt sprawy, w szczególności wniosku z 28 stycznia 2009r., skarżący wnieśli o "zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości G.". Zdaniem skarżących przedmiotowy plan błędnie określa działki nr [...]i [...]jako grunty orne. Działki te są działkami letniskowymi, a ich przekwalifikowanie w sposób wymagany przepisami prawa zakończone zostało blisko 30 lat temu. Przekwalifikowanie to nastąpiło na podstawie decyzji z [...]czerwca 1978r., uchwały Nr [...]Gminnej Rady Narodowej w W. z [...]czerwca 1979r. oraz planu zagospodarowania działek.
Powyższe bezspornie dowodzi, iż intencją skarżących jest doprowadzenie do zmiany przeznaczenia ich działek z gruntu rolnego (czyli przeznaczenia nadanego uchwałą nr [...]Rady Miejskiej w W. z [...]czerwca 2001r. zmieniającą miejscowy ogólny plan zagospodarowania przestrzennego gminy W. zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w W. nr [...]z [...]grudnia 1992r.) na letniskowy, Inaczej - w rozumieniu skarżących - zmiany oznaczenia dotychczasowego przeznaczenia gruntu, tj. z gruntu rolnego na letniskowy (czyli powrotu do takiego przeznaczenia jakie owym działkom nadano w latach siedemdziesiątych).
Ustalenie przeznaczenia terenu (zmiana przeznaczenia terenu) może nastąpić jedynie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (art. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego.
Jak wynika z treści przytoczonego wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. skarga na bezczynność nie obejmuje działań administracji publicznej opisanych w pkt 6 to jest stanowienia aktów prawa miejscowego. Niedopuszczalne jest więc wniesienie skargi na bezczynność w uchwalaniu aktu prawa miejscowego jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Nadto podstawą wniesienia skargi na bezczynność w uchwalaniu aktu prawa miejscowego nie może też być art. 101a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
Według art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym uchwalanie planów zagospodarowania przestrzennego, w tym ustalanie przeznaczenia i zasad
sygn. akt IV SAB/Wa 117/09
zagospodarowania należy do zadań własnych gminy. Z przepisów tych, określających zadania, a więc również obowiązki rady gminy, nie wynika jednak prawo żądania mieszkańca gminy lub właściciela gruntów położonych na terenie gminy podjęcia albo zmiany uchwały zatwierdzającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Inicjatywa uchwałodawcza przysługuje wyłącznie określonym w statucie organom i osobom, a nie każdemu mieszkańcowi z osobna.
W związku z powyższym stwierdzić należy, iż organ nie był zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia merytorycznego (decyzji czy postanowienia) w trybie przepisów kpa. Do postępowania planistycznego toczącego się na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie stosuje się przepisów kpa, a art. 3 § 2 pkt 8 nie dotyczy bezczynności w sprawie wydania aktu prawa miejscowego.
Na marginesie zauważyć należy, iż zgodnie z projektem planu, którego procedura uchwalania ma zakończyć się w 2009r. przedmiotowe działki skarżących uzyskały przeznaczenie do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a, skargę jako niedopuszczalną odrzucił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło