IV SAB/Wa 12/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącej adwokata J. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi C. B. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji przyznaje adwokatowi J. B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2011 r. przyznano skarżącej prawo pomocy m. in. w zakresie ustanowienia adwokata (k. 39). Pismem z dnia 26 kwietnia 2011 r. okręgowa rada adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej adwokata J. B. (k. 61). Postanowieniem z dnia 23 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi C. B. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1978 r. i decyzji Naczelnika Gminy w M. z dnia [...] września 1976 r. w przedmiocie przejęcia na własność Państwa bez odszkodowania, jako nieruchomości opuszczonej, niezabudowanej nieruchomości rolnej położonej we wsi N., należącej do J. B. i C. B.. Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 17 czerwca 2011 r. (k. 73) złożył wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Miarodajne w tej mierze w niniejszej sprawie jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem". Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w sprawach w nim wymienionych, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie, wynosi 240 zł. Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%. Biorąc pod uwagę powyższe należało na podstawie art. 250 p. p. s. a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznać pełnomocnikowi skarżącej opłatę w kwocie 240 zł, podwyższoną o kwotę 55,20 zł, stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług.