IV SAB/Wa 121/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2012 r. w przedmiocie wyłączenia sędziego w sprawie ze skargi W. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta W. w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SAB/Wa 121/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie ze skargi W. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta W. w przedmiocie wydania zaświadczenia. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 31 grudnia 2012 r. W dniu 7 stycznia 2013 r. skarżący złożył w Biurze Podawczym Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie na powyższe postanowienie. W dniu 9 stycznia 2013 r. NSA przekazał Sądowi I instancji wniesione zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu, ponieważ zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 177 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a.), zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Zgodnie zaś z treścią art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie należy wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Jak wynika z akt niniejszej sprawy odpis zaskarżonego postanowienia zawierał prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie na wniesienie zażalenia. Skoro został doręczony skarżącemu w dniu 31 grudnia 2012 r., to termin na wniesienie zażalenia od postanowienia Sądu z dnia 11 grudnia 2012 r. upłynął dniu 7 stycznia 2013 r. W tym dniu skarżący co prawda złożył w Biurze Podawczym Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie na powyższe postanowienie, jednak data ta nie może zostać uznana za datę wniesienia zażalenia. Z uwagi na to, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, za aktualny w niniejszej sprawie należy uznać wyrażony w orzecznictwie i doktrynie pogląd, że omyłkowe skierowanie skargi kasacyjnej od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego lub innego wojewódzkiego sądu administracyjnego niż ten, którego orzeczenie zostało zaskarżone, nie usprawiedliwia uchybienia terminowi określonemu w omawianym przepisie. Stanowisko to jest prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 13 maja 2010 r., sygn. II OZ 365/10, czy też postanowienie z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. II FZ 122/12). W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia zażalenie zostało wniesione bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie do sądu wojewódzkiego. W takiej sytuacji termin mógłby być zachowany jedynie w przypadku, gdyby Naczelny Sąd Administracyjny przekazał to zażalenie do właściwego sądu wojewódzkiego przed upływem terminu do jej wniesienia. Skoro zażalenie przekazano do właściwego sądu dnia 9 stycznia 2013 r. (karta 63 akt sądowych) wobec tego ten dzień należy uznać datę wniesienia zażalenia. Stwierdzić zatem należy, że zażalenie w niniejszej sprawie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.