IV SAB/Wa 16/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz – Kluj po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Zarządu Głównego Polskiego Związku Łowieckiego w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do podjęcia czynności nadzorczych postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 24 października 2013 r. J. K. wniósł skargę na bezczynność Zarządu Głównego Polskiego Związku Łowieckiego polegającą na nierozpatrzeniu jego pisma z dnia 13 maja 2013 r. zatytułowanego: "Wezwanie do podjęcia czynności nadzorczych". Pismo to, jak wskazał skarżący, dotyczyło usunięcia z obrotu prawnego rażąco naruszających przepisy konstytucyjne, ustawowe i statutowe uchwał: Okręgowej Rady Łowieckiej w W. oraz Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w W., w sprawie skreślenia skarżącego z listy członków Polskiego Związku Łowieckiego. W odpowiedzi na skargę Zarząd Główny Polskiego Związku Łowieckiego wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji, postanowień i innych aktów oraz czynności z zakresu administracji publicznej) organów administracji publicznej według kryterium legalności, tj. zgodności rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy zastosowaniu których je wydano. Stąd dla oceny dopuszczalności złożonej skargi koniecznym stało się ustalenie czy odpowiada ona wymogom określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem skargi J. K. jest, jak to określił, bezczynność Zarządu Głównego Polskiego Związku Łowieckiego, polegająca na nierozpoznaniu jego pisma z dnia 13 maja 2013 r. zatytułowanego: "Wezwanie do podjęcia czynności nadzorczych". Jak wynika z akt administracyjnych sprawy i z informacji zawartych w skardze i odpowiedzi na skargę, w dniu [...] lutego 2013 r. Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego podjął uchwałę o skreśleniu J. K. z listy członków Polskiego Związku Łowieckiego (dalej: "PZŁ"), na podstawie § 20 ust. 1 pkt. 1 statutu PZŁ. W wyniku odwołania skarżącego od ww. uchwały, Okręgowa Rada Łowiecka w W. uchwałą z [...] kwietnia 2013 r. pozostawiła odwołanie bez rozpoznania. W dniu 13 maja 2013 r. skarżący wniósł o podjęcie przez organ nadzoru działań zmierzających do uchylenia ww. uchwał w trybie § 173 Statutu PZŁ. Mając na uwadze z treść przytoczonego art. 3 § 2 p.p.s.a, należy stwierdzić, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność organów jedynie w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a. Oznacza to, że dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z 24 stycznia 2012 r., I OZ 544/11). Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest zatem przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony, zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej. Zdaniem Sądu, żaden z wyżej wymienionych przypadków nie zachodzi w rozpatrywanej sprawie. Organy Polskiego Związku Łowieckiego nie są organami administracji publicznej, a rozpatrywanie wezwań do podjęcia przez nie czynności nadzorczych w związku z kwestionowaniem uchwał o skreśleniu z listy członków Polskiego Związku Łowieckiego, nie stanowi sprawy z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Zważywszy zatem na treść skargi J. K. na bezczynność Zarządu Głównego Polskiego Związku Łowieckiego w sprawie zastrzeżeń do co uchwał dotyczących skreślenia skarżącego z listy członków PZŁ, przyjąć należało, że kontrola sądu administracyjnego jest w przypadku niniejszej skargi niedopuszczalna z powodu braku kognicji sądu administracyjnego. Kognicji tej nie przewidują bowiem żadne przepisu prawne. Wniesienie skargi w sprawie, która nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego skutkuje wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Wynika to z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił orzec, jak na wstępie.