IV SAB/Wa 169/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie : rozpoznania wniosku p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić A. W. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. A. W. wniosła skargę na bezczynność Starosty [...], którą poprzedziła wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem skarżącej bezczynność organu polega na uchylaniu się od załatwienia wniosków z 23 stycznia i 28 lutego 2012r. dotyczących wyłączenia z państwowego zasobu geodezyjno - kartograficznego nieważnych z mocy prawa materiałów, tj.: 1) wadliwego opracowania geodezyjnego [...] sporządzonego bez ustalenia stanu prawnego rozgraniczonych nieruchomości oraz sporządzonego w dniu [...] sierpnia 1989r. w oparciu o ustawę z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne zamiast w oparciu o dekret z dnia 13 września 1946r., skoro rozgraniczenie zawisło przed wejściem w życie ww ustawy; 2) wadliwego opracowania [...], które zostało sporządzone pod pozorem wznowienia granic pomiędzy działkami nr [...] i [...], a w rzeczywistości w oparciu o operat [...] sfabrykowany przez geodetę z naruszeniem tytułów prawnych. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wyłączenia z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - w terminie 14 dni od daty wydania wyroku - wyżej opisanych opracowań geodezyjnych oraz ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego uchylania się od dokonania tych czynności. Starosta [...] - w odpowiedzi na skargę - podkreślił, że działania dotyczące wyłączenia danej dokumentacji z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego realizuje z urzędu, zaś przyczyną ich podejmowania jest ustawowy obowiązek prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a nie wniosek osoby zainteresowanej wyłączeniem dokumentacji. W tej materii organ powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 września 2010r. (sygn. akt IV SA/Wa 1174/10) i postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 maja 2012r. (sygn. akt IV SAB/Wa 43/12) i stwierdził, że postępowanie dotyczące wyłączenia z dokumentacji nie jest czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków osoby wnoszącej zastrzeżenia do opracowania. Niemniej on jako organ uprawniony podjął wszelkie działania na jakie pozwalały mu w tym względzie obowiązujące regulacje prawne. Nawet powołana została komisja w sprawie oceny przydatności użytkowej kwestionowanych przez skarżącą operatów przyjętych do zasobu [...] sierpnia 1989r. i [...] grudnia 2008r., która orzekła, że kwestionowana przez skarżącą dokumentacja nie spełnia warunków pozwalających na jego wyłączenie z zasobu. Sąd zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres przedmiotowy kognicji sądu administracyjnego wyznacza treść art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej w skrócie: P.p.s.a.). Zgodnie z brzmieniem tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powyższego wyliczenia ustawowego wynika, że do kompetencji sądu administracyjnego należy również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej, ale pod warunkiem, że bezczynność ta dotyczy sytuacji, w której organ zobowiązany jest podjąć działanie w jednej z form prawnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., tj. obowiązany jest wydać decyzję, postanowienie, podjąć inny akt lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czy wydać pisemną interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Analizując zatem kwestię dopuszczalności skargi na bezczynność Starosty [...] w zakresie wyłączenia z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wnioskowanej dokumentacji należy zauważyć, że zasady wyłączania dokumentacji z zasobu określa § 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz. U. Nr 49, poz. 493). Zgodnie z tym przepisem materiały, które utraciły przydatność użytkową, podlegają wyłączeniu z zasobu na wniosek kierownika właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej (§ 7 ust. 1). Materiały zasobu bazowego i użytkowego tracą swą przydatność użytkową, w szczególności gdy stały się nieaktualne lub nieczytelne albo zostały uszkodzone lub zniszczone, a ich odnowienie na podstawie dokumentów istniejących w zasobie nie jest możliwe lub gdy ich treść nie jest już przydatna (§ 7 ust. 2). Materiały zasobu przejściowego tracą swą przydatność użytkową po upływie trzech lat od chwili przyjęcia ich do zasobu (§ 7 ust. 3). I w tym miejscu należy w pełni przytoczyć i zaaprobować stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w prawomocnym postanowieniu z 24 maja 2012r. (sygn. akt IV SAB/Wa 43/12 ), które również przywołał organ w odpowiedzi na skargę, mianowicie że "obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości wyłączania z zasobu dokumentacji w sytuacjach innych niż wymienione w § 7 ww rozporządzenia. Wskazane w tym przepisie okoliczności uzasadniające wyłączenie materiałów uznać należy za wyjątkowe, ograniczające się do sytuacji, w których jakość materiałów znajdujących się w zasobie nie pozwala na ich wykorzystanie". Uprawniony do takiego wnioskowania jest kierownik właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej i wniosek ten podlega ocenie komisji powołanej przez Głównego Geodetę Kraju czy starostę. Podkreślenia wymaga, że w świetle art. 6 K.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (ogólna zasada postępowania administracyjnego, określana w piśmiennictwie i orzecznictwie sądowym jako zasada praworządności lub legalności). Z zasady tej wynika, że organy administracji mogą czynić tylko to, do czego wyraźnie upoważnia je prawo i to w formach i trybie prawem przewidzianych. Nie można więc za dopuszczalną uznać sytuację, w której osoba niezadowolona z ustaleń dokumentacji geodezyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego mogłaby doprowadzić do jej wyłączenia z tego zasobu. Należy podkreślić bowiem, że na skutek przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do zasobu ukształtował się określony stan ewidencyjny, mający długotrwały charakter, do tego dotyczący nie tylko sytuacji skarżącej, ale i innych osób. Zaś wyłączenie konkretnych materiałów z zasobu, o ile znajduje swoje merytoryczne uzasadnienie w treści cytowanego przepisu ww rozporządzenia, wymaga przeprowadzenia szczególnego postępowania, o którego przeprowadzenie może wystąpić, jak wskazano wyżej, jedynie kierownik właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej. Skoro zatem ani ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.), ani żaden inny akt obowiązującego prawa nie daje podstawy do wystąpienia z wnioskiem podmiotowi zainteresowanemu wyłączeniem danego materiału z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tym samym wniosek taki nie rodził po stronie Starosty [...] powstania obowiązku podjęcia działania w jednej z form prawnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. W tym stanie rzeczy skargę wniesioną na bezczynność należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucić (punkt 1 postanowienia). O zwrocie wpisu od skargi postanowiono - w punkcie 2 - na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. .