IV SAB/Wa 180/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na bezczynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie wydania postanowienia postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 17 września 2012 r. L. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "bezczynność oraz poświadczenia nieprawdy" przez Prezesa NFZ w sprawie "wydania postanowienia oraz decyzji od 2005 r. do chwili obecnej". W uzasadnieniu skargi wskazał, że Dyrektor Departamentu do Spraw Świadczeniobiorców "straciła pamięć i poświadczyła nieprawdę", również Prezes NFZ "stracił pamięć i zdolność do podjęcia samodzielnej decyzji". Dodatkowo z kserokopii pisma skarżącego z dnia 19 września 2012 r. wynika, że zarzuca on neurochirurgowi, iż "nie widzi chorób zapalnych w kręgosłupie", które powodują pogorszenie jego stanu zdrowia. W nadesłanej odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej odrzucenie, bowiem nie należy ona do spraw określonych w przepisie art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 tekst jedn.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W ocenie Sądu, podnoszona przez skarżącego bezczynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia i jego pracowników ma charakter skargi powszechnej określonej przepisami działu VIII Kpa. Zgodnie z art. 227 i następne Kpa przedmiotem tej skargi mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają jednak kontroli sądów administracyjnych. Pogląd, że do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII Kpa nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skargi takie podlegają odrzuceniu jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1110/04, LEX nr 171200, postanowienie z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09). Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.