IV SAB/Wa 191/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami Dzielnicy [...] postanawia: - odrzucić skargę. Skarżący Z. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami Dzielnicy [...]. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu. Jak wynika natomiast z treści art. 52 § 1 cytowanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organami właściwymi w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W niniejszej sprawie jednakże zasadnicze znaczenie ma kwestia dopuszczalności skargi opartej na powołanej ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na bezczynność Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami Dzielnicy [...]. Wskazana jednostka budżetowa Miasta W. działa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju Miasta Stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41 poz. 361 ze zm.), ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 15 poz. 148 ze zm.), statutu oraz innych przepisów prawa. Stosownie do treści powołanych aktów prawnych Zakład Gospodarowania Nieruchomościami ma ściśle określony zakres działania i związany jest on głównie z czynnościami z zakresu zarządu mieniem stanowiącym własność gminną. Zakład ten nie jest organem administracji publicznej, nie jest zatem uprawniony – ani na mocy przepisów ogólnych ani szczególnych do wydawania decyzji administracyjnych lub innych rozstrzygnięć o charakterze władczym. Instrumentem realizacji jego zadań są czynności prawne z zakresu prawa cywilnego a nie z zakresu prawa administracyjnego. Wobec powyższego w omawianej sprawie nie można zarzucić organowi bezczynności w sytuacji gdy nie był on zobligowany do wydania takich rozstrzygnięć. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, iż żądania zawarte w skardze Z. K. nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego i z tych względów skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.