IV SAB/Wa 202/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. Z. i G. Z. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargi. A. Z. i G. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargi jako niedopuszczalne podlegają odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p. p. s. a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 p. p. s. a. skarga na bezczynność może dotyczyć więc jedynie bezczynności w wydaniu aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p. p. s. a. Skarżący zarzucili Prezydentowi Miasta Z. bezczynność w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Z. Bezczynność Prezydenta Miasta Z. w dokonaniu powyższej czynności nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ czynność ta nie należy do katalogu czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p. p. s. a. W szczególności czynność zmiany planu nie należy do czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 4 p. p. s. a., tj. do innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p. p. s. a. czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, gdyż gmina nie ma obowiązku zmiany obowiązującego planu. Zmiana planu jest obowiązkowa jedynie wtedy, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne (art. 27 w zw. z art. 14 ust. 7 u. p. z. p.). W niniejszej sprawie żadne przepisy odrębne nie wymagają zmiany planu miejscowego Miasta Z. W aktualnym stanie prawnym zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega uchwała rady gminy w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bądź uchwała w przedmiocie jego zmiany. Podstawę prawną zaskarżenia stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). W związku z powyższym Sąd odrzucił skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p. p. s. a.