IV SAB/Wa 208/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 maja 2016 r. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa postępowania w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. o ustaleniu odszkodowania za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonych na terenie gminy [...], obręb [...] oznaczonych jako działki nr [...] i nr [...] oraz obręb [...] oznaczonych jako działki nr [...], nr [...], [...] przeznaczonych pod budowę autostrady [...] dla odcinka od km [...] do km [...] w województwie [...]. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do Ministra Infrastruktury i Budownictwa w trybie art. 37 § 1 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wraz z dowodem nadania wezwania w urzędzie pocztowym. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 20 czerwca 2016 r. Ostatni dzień terminu do usunięcia braków formalnych skargi przypadł zatem na dzień 27 czerwca 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, przed jej wniesieniem strona powinna wyczerpać tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. stanowi przesłankę wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, gdyż jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 1083/14, Lex nr 1467706). W niniejszej sprawie wniesienie skargi powinno zostać poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym do Ministra Infrastruktury i Budownictwa. Skarżący nie wykazał, aby tryb wniesienia skargi został wyczerpany, natomiast nieuzupełnienie braku formalnego skargi w postaci załączenia do niej odpisu środka prawnego przewidzianego w art. 37 k.p.a. uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 2120/10, Lex nr 687104). Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.