IV SAB/Wa 21/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z., K. B., J. P., A. K., R. P., E. G., M. M., A. P., N. P., E. W., K. P., A. P. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1). umorzyć postępowanie sądowe, 2). zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz M. Z., K. B., J. P., A. K., R. P., E. G., M. M., A. P., N. P., E. W., K. P., A. P. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kwotę 100 zł- tytułem uiszczonego wpisu sądowego oraz kwotę 240 zł- tytułem zastępstwa procesowego Skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika- r.pr. T. M., w dniu 11 stycznia 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania ich wniosku z dnia 20 kwietnia 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. nr [...]. W skardze wnosząc o nakazanie organowi niezwłocznego wydania decyzji w sprawie skarżący zwrócili się o zasądzenie od Ministra Infrastruktury na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wskazał, iż rozstrzygnął przedmiotowy wniosek skarżących wydając w dniu [...] stycznia 2011 r. decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2010 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy Minister Infrastruktury po wniesieniu skargi przez skarżących rozpoznał przedmiotowy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2010 r. nr [...]. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem przy zarzucie bezczynności, jak wskazano powyżej, Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezspornym jest, że w dacie wydania niniejszego postanowienia ustała bezczynność organu, bowiem wniosek skarżących, złożony do organu w dniu 20 kwietnia 2010 r., został rozpoznany. Stosownie do art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwrot kosztów postępowania sądowego przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 powyższej ustawy, zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.