IV SAB/Wa 212/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie wydania decyzji we wznowionym postępowaniu administracyjnym postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 września 2014 r. J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w postępowaniu wznowieniowym, dotyczącym decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej dla inwestycji pn. "[...]". Zgodnie z zarządzeniem z dnia 22 października 2014 r. wezwano skarżącego do nadesłania odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do organu administracji w trybie art. 37 § 1 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 30 października 2014 r. Ostatni dzień zakreślonego terminu przypadł więc na dzień 6 listopada 2014 r. W piśmie z dnia 4 listopada 2014 r. skarżący stwierdził, że nie wystosował pisemnego wezwania do organu administracji w trybie art. 37 § 1 k.p.a., lecz zdaniem skarżącego, za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należy uznać jego dwie interwencje telefoniczne w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji, przed jej wniesieniem strona powinna wyczerpać tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, gdyż jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 7 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 1083/14, Lex nr 1467706). W niniejszej sprawie wniesienie skargi powinno zostać poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym do Ministra Infrastruktury i Rozwoju. Skarżący nie wykazał, aby tryb wniesienia skargi został wyczerpany. W szczególności, telefoniczna interwencja skarżącego w organie administracji nie może zostać uznana za wezwanie do usunięcia prawa. Wprawdzie w art. 63 § 1 k.p.a. wskazano różne sposoby wnoszenia podań (pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu, ustnie do protokołu lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej), jednakże sporządzenie podania może nastąpić tylko w trzech formach: pisemnie, ustnie do protokołu lub w formie dokumentu elektronicznego. Za takim stanowiskiem przemawia brzmienie art. 14 k.p.a., statuującego zasadę ogólną pisemności w postępowaniu administracyjnym. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi w postaci załączenia do niej odpisu środka prawnego przewidzianego w art. 37 k.p.a. uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 2120/10, Lex nr 687104). Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.