IV SAB/Wa 223/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S., W. S. na przewlekłość Prezydenta Miasta W. w przedmiocie wydania decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącym kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W piśmie z dnia 16 maja 2016 r. G. S. i W. S., reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomości nr [...] i [...] z obrębu [...] w W. zajęte pod drogi publiczne. W uzasadnieniu skargi podano, że postępowanie w sprawie toczy się od 2005 r., ponadto w sprawie zapadł już wyrok z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wa 456/15, którym zobowiązano Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku G. S. i W. S. z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustalenie i wypłatę odszkodowania – w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W piśmie z dnia 21 czerwca 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do złożenia wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżących podał, że w piśmie z dnia 27 lipca 2012 r. skarżący skierowali do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. Wojewoda uznał zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione. W ocenie skarżący brak jest podstaw do przyjęcie, że przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie winni ponowne kierować zażalenie do Wojewody, skoro już raz to uczynili, w dodatku uczynili to w ramach tego samego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, natomiast zgodnie z § 4 tego przepisu w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organem wyższego stopnia nad Prezydentem [...] w sprawach związanych z ustaleniem odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogi publiczne jest Wojewoda [...]. Do tego organu winno zatem przed wniesieniem skargi, zgodnie z dyspozycją art. 37 § 1 K.p.a, złożone zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Jak wynika z akt sprawy skarżący takie zażalenie złożyli – w piśmie z dnia 27 lipca 2012 r. Należy przy tym mieć na względzie, że w niniejszej sprawie zapadł już wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wa 456/15 uwzględniający skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie. Natomiast w niniejszej sprawie skarżący nie złożyli zażalenia na niezałatwienia sprawy w terminie. Należy bowiem mieć na względzie, że wyczerpanie środków zaskarżenia – czyli w niniejszej sprawie zażalenie na niezałatwienie sprawy - otwiera drogę do rozpoznania skargi przez Sąd i dotyczy tylko tej konkretnej sprawy. W skargach dotyczących bezczynności organu nie można mówić, o powadze rzeczy osądzonej, wobec tego strona skarżąca, która nadal twierdzi, że organ administracji publicznej dalszym ciągu pozostaje w bezczynności może zainicjować na nowo postępowanie, prowadzące do ponownej kontroli przez Sąd ewentualnej bezczynności czy przewlekłości organu. W tym celu musi ponownie wyczerpać przysługujące środki zaskarżenia. Składając zażalenie na niezałatwienie sprawy w dnia 27 lipca 2012 r. skarżący wyczerpali środki zaskarżenia i umożliwili rozpoznanie ich poprzedniej skargi na przewlekłość organu. Decydując się natomiast na wystąpienie z ponowną skargą na przewlekłość Prezydenta [...] powinni ponownie złożyć zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Skarżący tego nie uczynili, zatem skargę należało uznać za przedwczesną i w konsekwencji niedopuszczalną W tym stanie rzeczy na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji