IV SAB/Wa 279/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie postanawia: odrzucić skargę. R. G. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia - wniesionego w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a." - zażalenia na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta [...] sprawy z wniosku o wymeldowanie A. G. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 6. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. Bezczynność organu występuje wówczas, gdy organ zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności nie czyni tego w przewidzianym prawem terminie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie wydania aktów, podjęcia czynności lub wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego, o których mowa wyżej w pkt 1-5, a zawartych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Rozpatrzenie zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 K.p.a. nie mieści się w zakresie żadnego z tych punktów. Wprawdzie zażalenie na bezczynność, o którym mowa w art. 37 K.p.a. rozstrzygane jest w drodze postanowienia, jednakże nie jest to postanowienie, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a. Postępowanie zainicjowane zażaleniem z art. 37 § 1 K.p.a. nie jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, a wydane w jego toku postanowienie ma charakter wpadkowy i nie kończy jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OSK 1356/11 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Niedopuszczalna jest więc skarga na bezczynność organu wyższego stopnia w wydaniu postanowienia w trybie art. 37 § 2 K.p.a. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.