IV SAB/Wa 28/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. w przedmiocie utrzymania starorzecza rzeki postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 14 października 2011 r. L. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na "Z. w O., który nie wywiązuje się ze swoich ustawowych zobowiązań". W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., że inspektorzy tego organu nie zgłosili odpowiednim władzom nielegalnego zasypywania starorzecza oraz nie dokonali stosownych oględzin terenu. Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Ke 39/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przekazał według właściwości sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjni w Warszawie uznając, że skarga dotyczy bezczynności Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Pismami z dnia 18 kwietnia i 24 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał organ do nadesłania odpowiedzi na skargę. W nadesłanej odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej wskazał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 tekst jedn.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W ocenie Sądu, podnoszona przez skarżącego bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. ma charakter skargi powszechnej określonej przepisami działu VIII Kpa. Przedmiotem tej skargi, zgodnie z art. art. 227 i następne Kpa mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarżący bowiem uważa, że pracownicy skarżonego organu nie wywiązali się ze swoich ustawowych obowiązków i nie podjęli działań mających na celu ochronę starorzecza rzeki K. przed nielegalnym zasypywaniem. Zauważyć jednak należy, że działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Pogląd, że do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII Kpa nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skargi takie podlegają odrzuceniu jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1110/04, LEX nr 171200, postanowienie z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09). Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.