IV SAB/Wa 307/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na bezczynność Rady W. w przedmiocie przeprowadzenia czynności planistycznych postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 15 maja 2015 r. A. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady W. polegającą na braku ponownego przeprowadzenia ustawowo przewidzianych czynności planistycznych dla miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] część A. Skarżący wskazał, że takie czynności są konieczne w związku z podjęciem przez Radę [...] uchwały nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. zmieniającej uchwałę w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]. Powyższemu zaniechaniu zarzucił naruszenie art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przed wniesieniem skargi skarżący wezwał Radę [...] do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Z kolei zgodnie z art. 3 § 3 Ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Powołany art. 3 § 3 Ppsa zakłada kognicję sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w przepisach szczególnych. Do takich należy zaliczyć m.in. art. 101 i art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.). Zgodnie z art. 101 ust. 1 tej ustawy każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z kolei art. 101a ust. 1 stanowi, że przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Jak wynika z powyższego, wniesienie tej szczególnej skargi na bezczynność organu gminy w zakresie działalności uchwałodawczej do sądu administracyjnego, w trybie i na zasadach określonych w art. 101a, może dotyczyć wyłącznie niewykonywania czynności nakazanych prawem, w takim zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ gminy obowiązek podjęcia stosownych uchwał w określonej materii (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 73;). W odniesieniu do uchwał rad gminy stanowiących miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i będących aktem prawa miejscowego stosownie do treści art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm., dalej upzp), wskazać należy, że zgodnie z ust. 7 upzp plan miejscowy sporządza się obowiązkowo, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne. Uchwalenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego nie jest zatem obowiązkowe poza przypadkami, kiedy wymagają tego przepisy odrębne (por. art. 14 ust. 7 upzp). W sprawie objętej niniejszą skargą uchwalenie planu miejscowego dla obszaru [...] część A, nie jest obowiązkowe, zatem w sprawie nie ma zastosowania art. 101a ust. 1 usg. Nadto należy zauważyć, że w świetle treści art. 149 Ppsa, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W okolicznościach niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, nie ma możliwości zobowiązania Rady [...] do przeprowadzenia czynności planistycznych, których od organu żąda skarżący. W aktualnym stanie prawnym ewentualne błędy proceduralne przy podejmowaniu uchwały mogą być podnoszone jedynie na etapie zaskarżenia do Sądu już uchwalonej uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nie w trakcie procedury planistycznej. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa należało orzec jak w sentencji.