IV SAB/Wa 325/15
PostanowienieWSA w Warszawie2017-08-11
Skład orzekający: Michał Sułkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, zakończonym wyrokiem NSA, powinien zostać uwzględniony i w jakiej wysokości?Ratio decidendi
Referendarz sądowy przyznał wynagrodzenie za zastępstwo prawne z urzędu w postępowaniu przed NSA w wysokości 120 zł plus VAT, uznając, że wniosek radcy prawnego działającego z substytucji jest zasadny. Wysokość wynagrodzenia została ustalona na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, uwzględniając minimalną stawkę opłaty maksymalnej dla drugiej instancji oraz niezbędny nakład pracy pełnomocnika.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu dla adwokat E. K., która udzieliła substytucji radcy prawnemu P. T. w postępowaniu przed NSA. Postępowanie pierwotnie dotyczyło skargi na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Po uchyleniu przez NSA wyroku WSA i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, WSA stwierdził bezczynność organu. Następnie NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia dotyczył czynności wykonanych w drugiej instancji przed NSA.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokat E. K. ze środków budżetowych WSA w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. T. działającego z substytucji wyznaczonej adwokat E. K. z dnia 18 stycznia 2016 r. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w sprawie ze skargi B. C. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: przyznać adwokat E. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 226/13 ustanowił dla B. C. adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokat E. K.. Wyznaczona pełnomocnik udzieliła substytucji radcy prawnemu P. T..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 czerwca 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 226/13 oddalił skargę B. C.
Radca prawny P. T., działając w imieniu skarżącej, wniósł skargę kasacyjną od powołanego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OSK 2754/14 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 października 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 325/15: 1) stwierdził bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpatrzeniu wniosku B. C. z dnia 14 maja 2006 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1979 r.; 2) stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) umorzył postępowanie w pozostałym zakresie.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 23 października 2015 r. przyznał adwokat E. K. kwotę 660 zł (powiększoną o kwotę 151,80 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (zakończonym wyrokiem z dnia 16 czerwca 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 226/13 i zakończonym wyrokiem z dnia 22 października 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 325/15) oraz w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (zakończonym wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 r. (sygn. akt II OSK 2754/14).
Pełnomocnik substytucyjny skarżącej w dniu 19 stycznia 2016 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 325/15. Zawarł w niej m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt II OSK 499/16 oddalił skargę kasacyjną B. C..
Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, skarżąca nie była na niej reprezentowana przez pełnomocnika.
W piśmie z dnia 28 lipca 2017 r. adwokat E. K. ponowiła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w ramach prawa pomocy, oświadczając, że wynagrodzenie to nie zostało zapłacone w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sposób określania tych kosztów oraz maksymalną wysokość opłat za udzieloną pomoc w przedmiotowej sprawie - w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2017 r. - określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801).
Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Stosownie natomiast do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. Wedle zaś § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, działający z substytucji wyznaczonej pełnomocnik radca prawny P. T. wykonał czynności, o których mowa w powołanym § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. Ponieważ adwokat E. K. została wyznaczona przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata maksymalna wynosi 50% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy pełnomocnika, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłat ponad wysokość minimalną, przewidzianą przez § 4 ust. 1 rozporządzenia. Adwokat E. K. należało zatem przyznać tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt II OSK 499/16, wynagrodzenie w wysokości 120 zł.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) w zw. § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., orzeczono jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło