IV SAB/Wa 35/10

Dnia 17 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Kaja Angerman, Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2010 roku sprawy ze skargi B S.A. w W na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W w przedmiocie rozpoznania odwołania - oddala skargę - B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie warunków zabudowy. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że nie zostało rozpatrzone jej odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...].06.2009 o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi, garażu wielopoziomowego z częścią handlowo- usługową, wjazdami i infrastrukturą techniczną w dzielnicy B. Odwołanie od tej decyzji zostało wniesione w dniu 02 lipca 2009. Pomimo upływu ponad miesiąca, to jest terminu ustawowego, o którym mowa w art. 35 § 3 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wydało decyzji ani nie poinformowało o przyczynach zwłoki, jak również nie został wyznaczony nowy termin załatwienia sprawy. Skarżący podkreślili, że postępowanie w sprawie toczy się od 2007 roku, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze powinno rozpoznać już trzecie odwołanie od decyzji, wydawanych przez Prezydenta W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze - w odpowiedzi na skargę - wniosło o oddalenie skargi, albowiem wypełniając zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawarte w wyroku z dnia 27.11.2009, wydanym w sprawie IV SA/Wa 340/09, Prezydent W. po raz kolejny odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi, garażu wielopoziomowego z częścią handlowo- usługową, wjazdami i infrastrukturą techniczną w dzielnicy B. Od decyzji tej B. złożyła odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozpoznało odwołania od tej decyzji, a B. złożyło skargę na bezczynność SKO w tym zakresie. Mając na względzie fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 27.11.2009, wydanym w sprawie IV SA/Wa 340/09, uchylił decyzję SKO z [...].01.2009, zaś wyrok ten jest nieprawomocny Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że okoliczność ta ma bezpośredni wpływ na postępowanie odwoławcze, toczące się przed SKO w odniesieniu do decyzji Prezydenta W. z dnia [...].06.2009. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaznaczyło, że postanowieniem z dnia [...].02.2010 wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w zw. z art. 110 k.p.a., zawiesiło postępowanie odwoławcze do czasu uzyskania prawomocnego wyroku Sądu Administracyjnego w odniesieniu do decyzji SKO z dnia [...].01.2009. W tym stanie rzeczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając przedmiotową skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Sąd administracyjny sprawuje sądową kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta ogranicza się do zakresu określonego ustawą z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej w skrócie jako p.p.s.a.) oraz do spraw, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli precyzuje § 2 i 3 powołanego przepisu. W myśl przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 6) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 7) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie treścią art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obwiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, przy czym nie później niż w terminie jednego miesiąca, gdy chodzi o sprawę wymagającą postępowania wyjaśniającego, w terminie dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania, gdy chodzi o sprawę szczególnie skomplikowaną, zaś w postępowaniu odwoławczym w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania odwołania. Załatwienie sprawy, w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a., oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 listopada 1987 r., SAB 23/87 (ONSA 1988, nr 1, poz. 13) przyjął, że z punktu widzenia dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji obojętne jest, czy organ ten nie wydał decyzji z powodu opieszałości w załatwieniu sprawy, czy wobec uznania, że występują przesłanki negatywne dla załatwienia sprawy. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005 r., str. 86). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy wskazać, że zwalnia od zarzutu bezczynności fakt wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia [...].02.2010, o zawieszeniu postępowania odwoławczego do czasu uzyskania prawomocnego wyroku Sądu Administracyjnego w odniesieniu do decyzji SKO z dnia [...].01.2009. Podstawę prawną postanowienia z dnia [...].02.2010 stanowił art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 110 k.p.a. W tym stanie rzeczy wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego o oddalenie skargi stał się uzasadniony i musiał spowodować wydanie wyroku zgodnego z treścią wniosku. Jeżeli bowiem w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji wydał przewidziany prawem akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje już w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 p.p.s.a. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 września 2008 r. II SAB/OI 17/08, LEX nr 526494). Za akt, o którym mowa, uznać należy również postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie, gdyż wskazuje on również na ustanie bezczynności organu, choć postanowienie to nie rozstrzyga sprawy co do meritum, jednak w okolicznościach sprawy jest, przynajmniej tymczasowym, sposobem jej załatwienia. W tej sytuacji nie ma podstaw do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) w sprawie ze skargi na bezczynność, lecz należało rozpoznać skargę merytorycznie. Usunięcie przez organ bezczynności przed zamknięciem rozprawy skutkuje oddaleniem skargi, na zasadzie art. 151 p.p.s.a. (patrz np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia z dnia 3 czerwca 2008 r. II SAB/OI 12/08, LEX nr 463445).